Κάνε focus: Η Πολυξένη Καράκογλου δίνει την πιο προσωπική της “Υπόσχεση”

Η Πολυξένη Καράκογλου γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Νίκαια, δείχνοντας από νωρίς κλίση στη μουσική. Ξεκίνησε με σπουδές κλασικού πιάνου, συνέχισε με σύγχρονο και κλασικό τραγούδι, αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Πειραιά και παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η πρώτη της σημαντική διάκριση ήρθε το 2012 στην 4η Ακρόαση της «Μικρής Άρκτου», ενώ το 2015 το τραγούδι «Ο Άνθρωπος Μπορεί» την έφερε δυναμικά στο προσκήνιο.

Το 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ, «Πολύχρωμες Ζακέτες», και το 2020 ίδρυσε τη Moika Records, από όπου διαχειρίζεται τη μουσική της πορεία. Ακολούθησε το 2021 το «Σημεία Στίξης», με τραγούδια όπως «Της Άνοιξης κολώνια» και «Πόλη ξένη», το οποίο απέσπασε διεθνείς διακρίσεις για τη μουσική και το animation που το συνόδευσε. Το 2024 συμμετείχε στο άλμπουμ «Τα τραγούδια του Νόμου και της Τάξης», σε ποίηση του Φώντα Λάδη και μουσική του Γιώργου Κομπογιάννη.

Στη διαδρομή της έχει μοιραστεί τη σκηνή με σημαντικούς δημιουργούς, ανάμεσά τους ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Μίλτος Πασχαλίδης και η Ρίτα Αντωνοπούλου, ενώ έχει πραγματοποιήσει συνεργασίες στο εξωτερικό με τον Παντελή Θαλασσινό. Πρόσφατα παρουσίασε το άλμπουμ «Υπόσχεση», σε στίχους δικούς της και της Αθηνάς Σπανού, με τη συμμετοχή των Κοινών Θνητών στο τραγούδι «Μη Φοβηθείς». Το έργο χρηματοδοτήθηκε από τον οργανισμό «ΕΡΑΤΩ», ο οποίος της απένειμε χορηγία στο πλαίσιο διαγωνισμού για νέους καλλιτέχνες και νέες δισκογραφικές παραγωγές.

Η διάκρισή σου από τον ΕΡΑΤΩ συνέβαλε ουσιαστικά στην κυκλοφορία της «Υπόσχεσης». Σε μια εποχή που οι ανεξάρτητοι δημιουργοί δυσκολεύονται να χρηματοδοτήσουν τη δουλειά τους, τι σημαίνει για σένα αυτή η στήριξη;

Η αλήθεια είναι πως ήταν ένα τεράστιο δώρο για πάρα πολλούς λόγους. Καταρχάς μπόρεσα να κυκλοφορήσω το άλμπουμ μου ακριβώς όπως το ήθελα χωρίς παρεμβολές και λογοκρισία για το στίχο, την αισθητική κλπ.

Επίσης μπόρεσα να βγάλω όλα τα τραγούδια, κάτι που μόνη μου λόγω κόστους δεν θα μπορούσα να πραγματοποιήσω τόσο άμεσα και μάλλον θα βάδιζα με τη λύση των singles. Αυτά τα χρήματα δεν είναι απλώς μια χορηγία, είναι χρήματα συναδέλφων σε συνάδελφους και αυτό είναι σπουδαίο.

Στην «Υπόσχεση» μιλάς για εννέα συνθήκες της καθημερινότητας. Ποια από αυτές σε άγγιξε πιο βαθιά και ποια χρειάστηκε περισσότερο χρόνο για να βρει τη μορφή της;

Η «Μελατονίνη Σπρέυ» και το τραγούδι «Του κόσμου η Ρότα» έχουν κοινή θεματική, είναι στίχοι και μουσική δικά μου και περιγράφουν αυτήν την αντίφαση που βιώνουμε άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο σήμερα. Όλα δυσκολεύουν και εμείς προσπαθούμε να επιπλεύσουμε σε μια θάλασσα με μόνη βοήθεια τα χέρια μας. Η αντιφατική κοινωνική πραγματικότητα, η δυσκολία για σύνδεση, η προσπάθεια για αλλαγή είναι σκέψεις που αποτυπώνονται στη μουσική μου και με καθορίζουν συνολικά στο πως στέκομαι σε όλες τις συνθήκες.

Ο «Πρώτος χορός» από την άλλη, ένα τραγούδι για την ουσιαστική ενηλικίωση που το γράψαμε μαζί με την Αθηνά με στόχο να το χορέψει ο πατέρας μου και η αδερφή μου στο γάμο της, είναι ένα τραγούδι που είδα 3-4 βαθύτερες αναγνώσεις μόλις φέτος που το ηχογραφήσαμε. Με συγκίνησε ξανά και βαθιά ο στίχος της Αθηνάς Σπανού, σαν να το άκουγα πρώτη φορά.

Συμμετέχουν οι Κοινοί Θνητοί και ο γιος σου στο άλμπουμ. Τι αλλάζει μέσα σου όταν η συνεργασία γίνεται τόσο προσωπική; Πόσο βιωματικός είναι τελικά αυτός ο δίσκος;

Αυτό το άλμπουμ κουβαλάει πολλά κομμάτια μου από 10 χρόνια πριν και άλλα 6 μήνες πριν. Έχει σκέψεις και μελωδίες που γράφτηκαν πιο παλιά αλλά και λίγο πριν κυκλοφορήσει η Υπόσχεση. Είναι μια πολύ προσωπική κατάθεση, ίσως η πιο ειλικρινής μέχρι σήμερα, με στοιχεία ευαλωτότητας, δυναμισμού, χάους και αισιοδοξίας. Όλα σε 9 τραγούδια.  Ήθελα να είναι προσωπικός και βιωματικός γιατί πιστεύω πως η ειλικρινής κατάθεση είναι αυτή που βοηθάει στο ουσιαστικό μοίρασμα των συναισθημάτων.

Από την αγένεια και τον ατομισμό που σε πληγώνουν έως την αλληλεγγύη που σου δίνει δύναμη, η γραφή σου μοιάζει να παίρνει θέση. Θεωρείς ότι το τραγούδι σήμερα οφείλει να τοποθετείται απέναντι στον κόσμο που ζούμε;

Αυτό είναι σαφές για εμένα. Ακόμα κι αν κάτι είναι φαινομενικά μη πολιτικό παίρνει πολιτική θέση. Μου φαίνεται άκρως περίεργο ένας καλλιτέχνης, με όποια τέχνη κι αν καταπιάνεται, εφόσον μεγαλώνει και διαμορφώνεται σε αυτόν τον κόσμο, με αυτές τις συνθήκες, με αυτές τις ακρότητες να μην επηρεάζεται ή ενώ επηρεάζεται να μην δημιουργεί από τα βιώματα του.

Όλα έχουν μέσα τους την κοινωνία. Το άλμπουμ μου έχει και ερωτικά τραγούδια και πιο κοινωνικά, συγκινητικά αλλά και σκληρά. Ποιος είπε ποτέ ότι το να μεγαλώνεις ένα πλάσμα σήμερα δεν είναι πολιτική πράξη;

Κάθε πτυχή της ζωής λοιπόν σου δίνει τη δυνατότητα να επιλέξεις μια θέση.

Εγώ απλώς καταγράφω τη δική μου και μουσικά.

Η Πολυξένη Καράκογλου μας προσκαλεί την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου στο καλλιτεχνικό στέκι Calderone, στο Γκάζι, για να μας παρουσιάσει μία “Solo” μουσική παράσταση.