Papazó: Το Μπαλκόνι, η φιλία με Akyla και ο “ήλιος δύει στην Ποσειδώνος”
Διαβάζεται σε 8'
Από viral διασκευές σε sold out εμφανίσεις, ο Papazó κινείται διαρκώς ανάμεσα σε είδη και επιρροές. Ο Βασίλης μας μιλάει για την ισόρροπη “Αν-ισορροπία” που θα ζήσουμε στη σκηνή του Gagarin με special guests την Ευρυδίκη και την Παυλίνα Βουλγαράκη.
- 20 Μαρτίου 2026 15:38
Τον μάθαμε μέσα από το «Μπαλκόνι» και τις διασκευές του που άρχισαν ξαφνικά να κυκλοφορούν παντού. Ο Papazó (Βασίλης Παπαζώτος) ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Gagarin το Σάββατο 21 Μαρτίου, μετά από μια σειρά sold out εμφανίσεων σε Αθήνα και περιφέρεια, με ένα πρόγραμμα που ενώνει τα νέα τραγούδια με όσα τον έφεραν μέχρι εδώ.
Μια παράσταση που μοιάζει να συνοψίζει όσα έχει χτίσει μέχρι τώρα! Με το βραβείο του καλύτερου νέου εμφανιζόμενου καλλιτέχνη στα MAD VMA 2025 και μια διαδρομή που ξεκίνησε από τα social media, βρίσκεται σε μια φάση όπου το ψηφιακό κοινό έχει ήδη μετατραπεί σε ζωντανή παρουσία μέσα στους συναυλιακούς χώρους.
Αυτή τη φορά διαμορφώνει ένα πρόγραμμα που κινείται συνειδητά σε μια λογική «ανισορροπίας», μεταπηδώντας από το έντεχνο στην pop, από τη rock στην παραδοσιακή μουσική, ενώνοντας διαφορετικούς κόσμους σε έναν ήχο προσωπικό και ανοιχτό. Τραγούδια όπως το «Ατελιέ» και το «Τα αγόρια δεν κλαίνε» μπλέκονται με τις διασκευές που τον σύστησαν σε ένα ευρύτερο κοινό και με τα νέα του κομμάτια, στήνοντας μια παράσταση που αλλάζει διαρκώς ρυθμό και διάθεση. Μια ροή από εναλλαγές που οδηγεί σε αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως «ανισόρροπα συναισθήματα».
Σε αυτή τη φάση, όπου η πορεία του αποκτά μια πιο καθαρή σκηνική μορφή, ο ίδιος επιστρέφει στην αρχή για να μας εξηγήσει πώς ξεκίνησαν όλα.
Δεν θυμάται τον εαυτό του χωρίς μουσική. «Δεν ήταν απαραίτητα οικογενειακή “κατεύθυνση”, αλλά υπήρχε πάντα γύρω μου», λέει, περιγράφοντας ένα σπίτι όπου ο πατέρας του έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε και η μητέρα του έγραφε ποιήματα, κάτι που, όπως παραδέχεται, οδήγησε φυσικά στην τραγουδοποιία ως έναν συγκερασμό αυτών των δύο κόσμων.
“Στα 12 άρχισα να βλέπω την μουσική σαν τρόπο έκφρασης, όχι απλά σαν κάτι που ακούς. Γυρνούσα από το ωδείο (όπου μάθαινα κλασική κιθάρα) στο Γκύζη και ήθελα να γράψω τα δικά μου κομμάτια. Πέρασα από πολλά είδη μουσικής και ακούσματα, όπως house, rock, hip hop, pop και έντεχνο. Οι ήχοι που κουβαλάω είναι λίγο απ’ όλα. Μου αρέσει να μη μένω σε ένα πράγμα, να μπλέκω είδη, γιατί έτσι νιώθω ότι λειτουργεί το μυαλό μου και η σύγχρονη εποχή.”
Παράλληλα, η ζωή του εξελίχθηκε και σε έναν εντελώς διαφορετικό άξονα. Η Ιατρική μπήκε νωρίς στη σκέψη του, ήδη από τα δέκα του, όταν σε μια σχολική εργασία είχε φτιάξει ένα κολάζ όπου χειρουργούσε, κάτι που δεν είναι άσχετο με το οικογενειακό του περιβάλλον. «Προέρχομαι από ιατρική οικογένεια οι γονείς οδοντίατροι, ο παππούς οφθαλμίατρος και ο προπάππους οδοντίατρος. Το πάμε εναλλάξ από ό,τι φαίνεται… Δεν είναι εύκολος δρόμος, σε φέρνει σε επαφή με την ευαλωτότητα, τη φθορά, αλλά και με μια βαθιά μορφή αξιοπρέπειας. Νομίζω αυτό που με κράτησε είναι η επαφή με το συνάνθρωπο και το αίσθημα της προσφοράς.»
Η συνύπαρξη μουσικής και Ιατρικής δεν περιγράφεται με όρους ισορροπίας. «Υπάρχει μάλλον μια διαρκής ανισορροπία που προσπαθείς να τη διαχειριστείς. Προσπαθώ να έχω τον προγραμματισμό, τη συνέπεια και την ειλικρίνεια και στους δύο αυτούς κόσμους. Είναι αρκετές φορές εξουθενωτικό, μακάρι να είχαμε δύο ζωές. Οταν δεν κάνω κάτι από τα δύο μου λείπει, οπότε δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος».
«Βγήκα μια μέρα στο μπαλκόνι μου να κάνω διασκευή στο Ζάρι της Μαρίνας Σάττι»
Το TikTok μπήκε στη ζωή του χωρίς σχέδιο. «Βγήκα μια μέρα στο μπαλκόνι μου να κάνω διασκευή στο “Ζάρι” της Μαρίνας Σάττι», λέει, περιγράφοντας μια κίνηση που λειτούργησε ως αφετηρία για κάτι που ακολούθησε με τον δικό του ρυθμό. «Συνέχισα να το κάνω με συνέπεια, ενθουσιασμό και αγάπη χωρίς να σκέφτομαι όσο μπορούσα την απήχηση». «Σήμερα φτάνουμε τα 72 επεισόδια, 72 διαφορετικοί καλλιτέχνες, 72 διασκευές, 72 βίντεο. Δεν υπήρχε στρατηγική, μόνο αγάπη για τη μουσική και κίνητρο να εξερευνήσω περαιτέρω τη μουσική μέσα από τους καλεσμένους μου.»
Η σχέση του με τη δημοσιότητα που προκύπτει από τα social media είναι πιο σύνθετη. «Η φήμη από τα social είναι πολύ γρήγορη. Και αυτό είναι και καλό και επικίνδυνο. Τις περισσότερες φορές είναι εφήμερη. Είμαι ευγνώμων που οι θεατές στα social media, μεταφράστηκαν σε ακροατές στο Spotify (κοντεύουμε τους 200.000 μηνιαίους ακροατές) και σε γεμάτες συναυλίες. Και όλα αυτά μέσα από το παιδικό μου δωμάτιο που ονομάζω πλέον “στούντιο”.»
Δεν ξεχνάμε ότι η κριτική υπάρχει και αποτελεί μέρος αυτής της πορείας. «Η κριτική υπάρχει πάντα και καμιά φορά έχει νόημα. Το θέμα είναι να μη ξεχάσεις τον λόγο που ξεκίνησες. Γιατί τότε αρχίζεις να κάνεις πράγματα για άλλους και όχι για σένα.».
Στο Μπαλκόνι θέλω ανθρώπους να μοιραστούν την αλήθεια τους
Και το ίδιο το «Μπαλκόνι» περιγράφεται από τον ίδιο με όρους εξέλιξης και όχι προ-κατασκευής. «Το Μπαλκόνι δεν “χτίστηκε” με την έννοια του σχεδίου. Ξεκίνησε σαν κάτι πολύ απλό και εξελίχθηκε οργανικά», λέει, εξηγώντας ότι η πορεία του συνδέθηκε με την αίσθηση αυθεντικότητας που μετέφερε. «Έφτασε να έχει δεκάδες επεισόδια και πάντα προσπαθώ να το εξελίξω και οπτικά αλλά και μουσικά», συνεχίζει, ενώ για τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό σημειώνει: «Οι καλεσμένοι ήρθαν γιατί ένιωσαν ότι είναι κάτι αληθινό, όχι κάτι στημένο. Πιστεύω ότι εκτίμησαν το concept και τη μουσική μου προσέγγιση. Αν μπορούσα να καλέσω κάποιον… θα ήθελα ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι να μοιραστούν την αλήθεια τους, όχι απαραίτητα “ονόματα”».
Ο Akylas και «Σε είχα δει σε ένα πάρτι…»
Με τον Akyla γνωρίζονται τρία χρόνια, από τα μικρά live σε μπαράκια της Αθήνας όπου έπαιζαν ως guests ο ένας στις εμφανίσεις του άλλου. «Από την πρώτη στιγμή του είπα ότι είναι ένας από τους καλύτερους performer στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι ήταν παρόν σε πολλά από τα live της περιοδείας μου στην Ελλάδα και την Κύπρο. Είναι ένας χαρισματικός καλλιτέχνης, εργατικός και συγχρονισμένος απόλυτα με το ρεύμα που επιτάσσει η σύγχρονη εποχή στη μουσική.»
Πώς γράφτηκε το “Ατελιέ”; Τι το έκανε να ξεχωρίσει; «Το Ατελιέ αποτελείται από διάφορες ιστορίες και εικόνες που είχαν χαραχτεί μέσα μου. Δεν μου αρέσει να εξηγώ τα κομμάτια μου, πιστεύω ότι από τη στιγμή που κυκλοφορούν ανήκουν στο κοινό και μπορεί να τα ερμηνεύει όπως θέλει.»
Πώς ήταν η εμπειρία με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ;
Ευγνωμοσύνη συνόδευσε τη συνεργασία του με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ. «Οταν τελείωσαν τα γυρίσματα, επέστρεψα σπίτι και έκλαιγα από χαρά. Δεν το πίστευα. Ευχαριστώ την ΕΡΤ που εμπιστεύτηκε ένα νέο καλλιτέχνη. Τρία τραγούδια μου με την συνοδεία της ΟΣΜ και το ένα να το ερμηνεύει μαζί μου ο Μίλτος Πασχαλίδης; Αν το έλεγα στον εαυτό μου ένα χρόνο πριν θα γελούσε» μας λέει, περιγράφοντας τη στιγμή όπου τραγούδια του παρουσιάστηκαν με την ορχήστρα.
Η «Αν-ισορροπία» που παρουσιάζει στο Gagarin είναι ταυτόχρονα μουσική και προσωπική κατάσταση. «Έχει να κάνει και με τη μουσική αλλά και με τη ζωή μου αυτή τη στιγμή», εξηγεί, «Η “Αν-ισορροπία” είναι πολύ προσωπική. Το live είναι μια προσπάθεια να αποτυπωθεί αυτό και σκηνικά. Να μπεις σε έναν χώρο που θυμίζει την πραγματικότητα, αλλά λίγο μετατοπισμένη.»
Στο … και μετά τι ο Papazó απαντάει: «Δεν σκέφτομαι πολύ μακριά. Θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι, να βγάζω μουσική που έχει λόγο ύπαρξης και να δω πού πάει αυτό. Χωρίς βιασύνη, οργανικά, όπως έχει πάει μέχρι τώρα».
