“Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω” – 8 επιπλέον παραστάσεις

Η Παυλίνα Μάρβιν σκηνοθετεί το έργο της Μαρίας Λούκα «Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω», στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (ΚΕΤ), με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Ιώκο Ιωάννη Κοτίδη.

Μια παράσταση για το σεξουαλικό τραύμα ως τομή στη βιογραφία του υποκειμένου και το αποτύπωμά του στο σώμα, τη σεξουαλικότητα, τον ψυχισμό, τη μνήμη και τις σχέσεις. Ένας μονόλογος που εστιάζει στο σύστημα εξουσίας το οποίο αξιολογεί, διαβαθμίζει, ταξινομεί τα θύματα ως «ιδεατά θύματα», «λιγότερο θύματα» ή «μη θύματα», διαμορφώνοντας τους όρους της συμβολικής τους εξόντωσης. Ένας μονόλογος για τις στρατηγικές ενδυνάμωσης των ατόμων που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση και για τη μετάβαση από την ταυτότητα του θύματος σε εκείνη του ανθρώπου που επέζησε.

Το έργο “Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω” είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός: τον βιασμό ενός γκέι αγοριού, που αναδείχθηκε στο πλαίσιο του ελληνικού #MeToo. Με τη συγκατάθεσή του, η μαρτυρία του αποδίδεται σκηνικά μέσω μιας μυθοπλαστικής μεταγραφής. Έτσι, αρθρώνεται ένας ευρύτερος κοινωνικοπολιτικός στοχασμός σχετικά με τα όρια και τις παραβιάσεις του σώματος, αλλά και τις επεξεργασίες και τους μετασχηματισμούς των τραυματικών συμβάντων, με κριτικό βλέμμα απέναντι στις συστημικές έμφυλες, ταξικές και σεξουαλικές σχέσεις εξουσίας.

Τι ώρα πήγατε σπίτι του;
Σας είχε προσκαλέσει εκείνος;
Τι χρώμα ήταν ο καναπές στο σαλόνι;
Πού ήταν η κρεβατοκάμαρα;
Είστε σίγουρος ότι ήταν δεξιά από τον διάδρομο;
Εσείς αντισταθήκατε;
Τι είπατε;
Το είπατε δυνατά;
Είστε σίγουρος πως το άκουσε;

Μιλώντας στο NEWS 24/7 με αφορμή την παράσταση, ο Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης είχε αναφέρει για το πώς προετοιμάστηκε για αυτόν τον “δύσκολο” μονόλογο: “Έκανα έρευνα σχετική με το θέμα και κάνοντας κυρίως αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε στη ζωή, κοιτώντας την πλευρά που έχει σημασία, αυτή των θυμάτων. Συνεργατικά η δουλειά έγινε με αρκετή φροντίδα προερχόμενη πρωτίστως από την Παυλίνα και τη Μαρία. Με κοινούς προβληματισμούς για το θέμα του έργου όπου το κείμενο μας έδινε τις απαντήσεις σε κάθε ερώτηση”.

Για τον Ιώκο: “Το ζητούμενο είναι η κατανόηση του βιώματος ενός άλλου ανθρώπου. Μια ευκαιρία υπενθύμισης του να δούμε τα θύματα όπως πραγματικά είναι, με όλο το φορτίο που φέρουν, ασύγκριτα παντοδύναμα απέναντι σε κάθε τέρας (…) Λέω μία ιστορία ενός ανθρώπου σαν να την εμπιστεύομαι ως δική μου πολύτιμη σε ανθρώπους που αγαπώ”.

Πληροφορίες

• Κείμενο: Μαρία Λούκα
• Σκηνοθεσία: Παυλίνα Μάρβιν
• Ερμηνεία: Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης
• Βοηθός σκηνοθέτιδας: Ειρήνη Βουρλάκου
• Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
• Σκηνογραφία: Ασημίνα Λιαρμακοπούλου
• Μουσική: Παυλίνα Κατσή
• Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής
• Εκτέλεση παραγωγής: Lάz-Las theatre group
• Σχεδιασμός αφίσας: Αναστασία Δαφερέρα
• Γραφιστική επιμέλεια για Eteron: Χαρά Μπαλάκα
• Μια παραγωγή του Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή.
• Συμπαραγωγή: Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων / ΚΕΤ
• Διάρκεια:60’

*Ο τίτλος του έργου προέρχεται από το ποίημα του Ocean Vuong “Πες μου κάτι καλό” σε μετάφραση Δημήτρη Μαύρου (εκδόσεις Gutenberg). *Ευχαριστείες στις εκδόσεις Αντίποδες για την παραχώρηση χρήσης αποσπασμάτων από το βιβλίο του Édouard Louis “Ιστορία της βίας”.