Φεστιβάλ Αντίβαρο 2026: 11 παραστάσεις, residency Ρεμί Ντε Βος και μια Ισμήνη που ταράζει τα νερά

Πιστό στο ετήσιο ραντεβού του, το Φεστιβάλ Αντίβαρο επιστρέφει περισσότερο δυναμικό από ποτέ στην 11η εκδοχή του με ένα μεστό πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων και παράλληλων δράσεων. Θίασοι από την Αθήνα και όλη την Ελλάδα συνθέτουν ένα τολμηρό και ζωντανό πρόγραμμα, ενώ με το Residency του διεθνούς φήμης θεατρικού συγγραφέα Ρεμί Ντε Βος, που βρίσκεται ήδη στο Ρέθυμνο από τις 19 Ιανουαρίου, το Φεστιβάλ άνοιξε έναν κύκλο δημιουργίας πριν ακόμη ανοίξει αυλαία.

Ο σκηνοθέτης Μανόλης Σειραγάκης αναφέρει χαρακτηριστικά για το Φεστιβάλ: “Σχετικά με τον προγραμματισμό του 11ου Φεστιβάλ Αντίβαρο: Προσπαθήσαμε με το περυσινό επετειακό 10ο Φεστιβάλ, το φετινό 11ο και το επόμενο 12ο να χτίσουμε μια τριλογία: Ανήκω-Ανοίγω- Επιστρέφω. Συμπληρώνοντας τη δεκαετία πέρυσι νιώσαμε πολύ βαθιά το αίσθημα του ανήκειν, τόσο εμείς όσο και οι θεατές μας, φιλοδοξώ.

Όταν εμφανίζεται στον τύπο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η στερεότυπη όλα αυτά τα χρόνια αφίσα-πρόγραμμα του Φεστιβάλ κι αρχίζουν οι πρώτες κρατήσεις θέσεων εισπράττουμε ένα κύμα αγάπης από το κοινό μας: σας ευχαριστούμε που είστε και φέτος εδώ, για τις παραστάσεις που φέρνετε, για την τιμή του εισιτηρίου που μας επιτρέπει να ερχόμαστε ξανά και ξανά στο θέατρο. Χωρίς να χάνουμε αυτό το ανήκειν, φέτος τολμάμε ένα άνοιγμα ακόμα μεγαλύτερο από το περυσινό γιορταστικό.

11 παραστάσεις, 7 δέσμες δράσεων μέσα στο 2026, δύο διεθνείς συνεργασίες, τρεις παραγωγές του Φεστιβάλ σε θέατρα και σκηνές της Αθήνας, σχέδια για παραστάσεις στο εξωτερικό. Είναι μια έκρηξη εξωστρέφειας του Φεστιβάλ που τη δοκιμάζουμε φέτος αλλά που δεν ξέρω πόσο μπορούμε να αντέξουμε να την πραγματοποιούμε, ειδικά χωρίς μια ελάχιστη στήριξη από την πολιτεία ή τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς”.

Και συνεχίζει μιλώντας με αφορμή το residency του Ρεμί Ντε Βος “το Φεστιβάλ δείχνει να επενδύει στον διάλογο και τη δημιουργική ανταλλαγή. Μπορεί το άνοιγμα αυτό να φαίνεται ότι έχει μια δόση έπαρσης, ωστόσο καθώς συμπληρώθηκε ήδη από πέρυσι για το Φεστιβάλ μια δεκαετία ζωής, μερικά πράγματα προκύπτουν σαν φυσιολογική ωρίμανση.

Θα χρησιμοποιήσω σαν παράδειγμα το έργο “Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος” που ανεβάζουμε τον Οκτώβρη του 2026 στην Αθήνα. Οι ηθοποιοί μας είναι κι οι τρεις παλιοί καλοί μας γνώριμοι. Η Ελένη Ουζουνίδου που κρατά τον κεντρικό γυναικείο ρόλο στο έργο είναι ένας άνθρωπος που φιλοξενήθηκε στο πρώτο μας Φεστιβάλ και που το στήριξε με την υποκριτική της αλλά και με τη μεγάλη της καρδιά και τη γενναιοδωρία της. Είχε παρουσιάσει τότε σ’ ένα δωμάτιο με 50 καρέκλες τη “Σταματία το γένος Αργυροπούλου”.

Όταν μας επισκέφτηκε ξανά πρόπερσι με την Τουρκομερίτισσα το δωμάτιο είχε μετατραπεί σ’ ένα κομψό θεατράκι 85 θέσεων πλήρως εξοπλισμένο. Οι δυο νεαροί ηθοποιοί που συναποτελούν τη διανομή (Βασίλης Σταματάκης, Αγγελική Ιερωνυμίδη) είναι καλλιτέχνες που γνωρίσαμε στα πρώτα ερασιτεχνικά τους βήματα στην Κρήτη και τώρα προσπαθούμε να τους στηρίξουμε στα πρώτα επαγγελματικά τους βήματα στην Αθήνα μέσα από αυτή τη συνεργασία από την οποία έχουμε όλοι μας, θεωρώ, να ωφεληθούμε.

Η παρουσία του συγγραφέα, του Ρεμί ντε Βος στο Ρέθυμνο, οι πρόβες που παρακολούθησε, τα σχόλια και οι επισημάνσεις του έδωσαν σημαντική βοήθεια στους νέους ηθοποιούς και τους βοήθησαν να νιώσουν αυτοπεποίθηση για τον τρόπο που προσεγγίζουν τον ρόλο τους. Όλα αυτά είναι αυτονόητα σημαντικά για μια ομάδα που ξεκινά από την περιφέρεια για να υπηρετήσει όσο καλύτερα μπορεί το θέατρο είτε στο Ρέθυμνο είτε στην Αθήνα.

Η Ισμήνη ξεκινά το ταξίδι της από το Ρέθυμνο και έρχεται στην Αθήνα

Η Ισμήνη της πολυβραβευμένης Καναδής συγγραφέα Καρόλ Φρεσέτ (Carole Fréchette) έρχεται για να δώσει φωνή σε έναν από τους πιο σιωπηλούς χαρακτήρες της αρχαίας τραγωδίας. Με λόγο άμεσο, αιχμηρό και ανθρώπινο, η Ισμήνη βγαίνει από τη σκιά της Αντιγόνης και μας καλεί να ξαναδούμε τον μύθο μέσα από μία άλλη ματιά.

Η Ισμήνη ξεκινά το ταξίδι της από το Ρέθυμνο και το 11ο Φεστιβάλ Αντίβαρο 2026 (27,28 Φεβρουαρίου και 1η Μαρτίου) και έρχεται στην Αθήνα, στη σκηνή του ARROYO, από τις 07 Μαρτίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή, στις 19.00.

Την παράσταση σκηνοθετεί ο Μανόλης Σειραγάκης και σημειώνει χαρακτηριστικά: “Στα περισσότερα ερωτήματα που μας έρχονται από τον αρχαίο κόσμο η απάντηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: ο Άνθρωπος, με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα. Είναι η απάντηση που ζητούσε επίμονα από τον Οιδίποδα η Σφίγγα και η οποία επανέρχεται σε μια σειρά ακόμα και σύγχρονα ερωτήματα και δείχνει πόσο μεγάλο αγώνα ανθρωπιάς χρειάζεται να κάνουμε για να προσεγγίσουμε τις αξίες του παλιού αυτού κόσμου.

Η Καρόλ Φρεσέτ έχει σαφέστατα διανύσει με σοφία αυτήν τη διαδρομή κι είναι φανερό ότι έχει πλησιάσει αυτή τη μεγάλη αλήθεια. Στην Ισμήνη μάς ενδιαφέρει επομένως αυτή η νηφάλια γυναίκα που κάνει τον απολογισμό της, μια ισχυρότατη προσωπικότητα που υπερασπίζεται τώρα ένα νέο μοντέλο ηρωισμού πολύ διαφορετικό από της αδερφής της”.

Στο έργο αυτό, χρόνια μετά τα γεγονότα της Θήβας, η Ισμήνη παίρνει τον λόγο. Θυμάται, αμφιβάλλει, θυμώνει, αυτοσαρκάζεται. Μιλά για την Αντιγόνη, για τον φόβο που την κράτησε ακίνητη, για την ενοχή που κουβαλάει ακόμα. Εμφανίζεται ως μια γυναίκα του σήμερα, όπου καλείται να παραθέσει την δική της εκδοχή, για τα δραματικά γεγονότα του παρελθόντος. Η Ισμήνη δεν απολογείται ούτε ζητά συγχώρεση.

Τι σημαίνει να ζεις όταν η Ιστορία απαιτεί θυσίες; Και ποια ζωή αξίζει τελικά να αφηγηθούμε; Μέσα από μια σύγχρονη, λιτή, ανατρεπτική και βαθιά πολιτική γραφή, η παράσταση μετατρέπει τη σκηνή σε τόπο εξομολόγησης και αντίστασης. Η Ισμήνη δεν ζητά δικαίωση· ζητά να ακουστεί.

Το έργο αγγίζει με τρυφερότητα, λεπτότητα αλλά και βάθος τις αδερφικές σχέσεις, ένα ζήτημα που πολλές φορές σημαδεύει ανεξίτηλα τη ζωή μας. Πολύ περισσότερο αγγίζει το θέμα της μαχητικότητας και επαναστατικότητας απέναντι σε όσα αντιμετωπίζουμε, προτείνοντας ως προτιμότερο όχι βέβαια τον συμβιβασμό αλλά την διακριτική, αθόρυβη και ουσιαστική παρέμβαση και πάνω από όλα τη διατήρηση της ζωής.

Η Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη ερμηνεύει την Ισμήνη και αναφέρει χαρακτηριστικά πως “στο έργο, η Ισμήνη «βγαίνει από τη σκιά της Αντιγόνης» και μας καλεί να ξαναδούμε τον μύθο από άλλη ματιά. Αφηγείται τον αιώνιο μύθο του οίκου των Λαβδακιδών με αυτοκυριαρχία, με μία απόσταση και με όση ψυχραιμία της επιτρέπει η αναπόφευκτη εμπλοκή της με τα πρόσωπα και τις καταστάσεις. Για να προσεγγίσω αυτή τη νέα, αυτόνομη φωνή του χαρακτήρα, προσπάθησα να ακολουθήσω την ροή της σκέψη της, την ουσία των επιχειρημάτων της και την πηγή της ψυχικής αντοχής και του σθένους της, σεβόμενη το νήμα της ιστορίας της Φρεσέτ”.

Και συνεχίζει μιλώντας για το πώς αισθάνεται με την ηρωίδα αυτή: “Μεγαλώνοντας με δύο αδερφές, αισθάνθηκα από την πρώτη μου κιόλας επαφή με το έργο, οικειότητα ως προς τη σημασία της αδελφικής αγάπης και την επιρροή της σχέσης αυτής στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο γύρω μου. Κι ενώ δεν έχω καμία σχέση φαινομενικά με τις αδελφές μου, νιώθω ότι τις κουβαλάω μέσα μου – είμαι και κάτι από αυτές. Η δυναμική αυτή που υπάρχει και στην σχέση Αντιγόνης και Ισμήνης ήταν οδηγός και αναφορά στην προσέγγιση του έργου και του ρόλου”.

Και καταλήγει σχετικά με το τι μπορεί να αναγνωρίσει το σημερινό κοινό στην Ισμήνη και στη στάση ζωής της.. “Η Ισμήνη υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να ζήσουν – να ζήσουν με αξιοπρέπεια τη ζωή που θα επιλέξουν – και το δικαίωμα στο όνειρο μίας συνέχειας αυτής της ζωής. Σήμερα πόλεμοι και εταιρείες καταστρέφουν ζωές, κλέβουν με τον πιο χυδαίο τρόπο το μέλλον χιλιάδων ανθρώπων και ποδοπατούν τα όνειρά μας. Η “σιωπηλή” φωνή της Ισμήνης φανερώνεται εδώ ως μία αναπάντεχα ισχυρή φωνή, που υπερασπίζεται το λιγότερο λαμπερό, αλλά ουσιώδες δικαίωμα όλων των ανθρώπων στη ζωή, την αγάπη, την τρυφερότητα και την ομορφιά”.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο: Καρόλ Φρεσέτ (Carole Fréchette)
Μετάφραση: Δημήτρης Φίλιας
Σκηνοθεσία: Μανόλης Σειραγάκης
Σκηνογραφία- ενδυματολογία: Κάλλη Καραδάκη
Φωτογραφίες: Έφη Καρανικόλα – Ευάγγελος Έξαρχος- Κώστας Γκιόκας
Μακιγιάζ: Ελένη Ζουρελίδου

Τον ρόλο της Ισμήνης ερμηνεύει η Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη

ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

Ημέρες Φεστιβάλ Αντίβαρο: 27,28 Φεβρουαρίου και 01 Μαρτίου στις 21.00.||Κρατήσεις: 6988399325

Προγραμματισμένη Πρεμιέρα Αθήνας: Σάββατο, 07 Μαρτίου 2026
Ημέρες & Ώρα Παραστάσεων: Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 19.00 (έως και τις 05/04/2026)
Διάρκεια: 55 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Τιμές Εισιτηρίων: 14 € (γενική είσοδος), 12 € (φοιτητικό, άνω των 65), 8€ (ανέργων, ατέλεια) &
12€ (για ομάδες 8 ατόμων και άνω)
Η είσοδος επιτρέπεται σε παιδιά άνω των 8 ετών, ενώ κατόπιν συνεννόησης, μπορεί να παρουσιαστεί και σε Γυμνάσια – Λύκεια.
Χώρος: ΘΕΑΤΡΟ ARROYO, Μ. Αλεξάνδρου 128, 10435, Αθήνα (πλησίον Μετρό Κεραμεικού)
Προπώληση: ticketservices & στα ταμεία του Θεάτρου

Αναλυτικό Πρόγραμμα Φεστιβάλ Αντίβαρο 2026

27, 28 Φεβρουαρίου & 1η Μαρτίου || Ισμήνη, της Καρόλ Φρεσέτ

7 & 8 Μαρτίου || Μεσοπέλαγα του Σλαβομίρ Μρόζεκ

Τρεις ναυαγοί παγιδευμένοι σε μια σχεδία έρχονται αντιμέτωποι με την πείνα και τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Μέσα από μια μαύρη, κωμικοτραγική αλληγορία, ο Μρόζεκ δείχνει πώς η ανάγκη γεννά εξουσία και πώς μια κοινωνία φτάνει να «καταναλώνει» ανθρώπους, αξίες και ιδέες για να επιβιώσει, θέτοντας καίρια ερωτήματα για τη θυσία, την ηθική και το τίμημα της ελευθερίας.
Κείμενο: Σλαβομίρ Μρόζεκ
Μετάφραση: Κυριακή Καζελίδου
Σκηνοθεσία: Νικολής Αβραμάκης

13 & 20 Μαρτίου || Έρως και Ψυχή, αφήγηση και σύγχρονος χορός από τους Στέλιο Πελασγό & Ανδρομάχη Βαρσάμη.

Ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής ζωντανεύει σε μια παράσταση που ενώνει το επικό με το λυρικό, τη μυθολογία με το παραμύθι. Ο Στέλιος Πελασγός δανείζει φωνή και ψυχή στις αρχαίες μορφές, ενώ η Ανδρομάχη Βαρσάμη μεταφράζει τον λόγο σε κίνηση, επεκτείνοντας κάθε συναίσθημα πάνω στη σκηνή.
Ο άτακτος Έρωτας ερωτεύεται την Ψυχή, τη χάνει και τη ξαναβρίσκει μέσα από δοκιμασίες που φτάνουν έως τον Κάτω Κόσμο. Μια νέα ματιά σε αρχαία μπερδέματα, για όσες και όσους μπλέκουν σε “ιστορίες”.
Αφήγηση: Στέλιος Πελασγός
Χορός: Ανδρομάχη Βαρσάμη

14 & 15 Μαρτίου: Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα από την ομάδα Hippo Theatre Group (πρωινή παράσταση για παιδιά ηλικίας 5-12 ετών)

Μια σουρεαλιστική, κωμική διαδραστική παράσταση μυστηρίου για παιδιά, όπου άνθρωποι και ζώα συνεργάζονται για την προστασία της φύσης. Η ορνιθολόγος Δανάη ακολουθώντας ένα σμήνος ψαρονιών, ανακαλύπτει ότι η καταστροφή των βιοτόπων τους προκαλεί χάος στις μεταναστευτικές τους διαδρομές. Όταν ένα μικρό ψαρόνι, η Τίρα, κινδυνεύει σε μια μεγαλούπολη, η Δανάη τη σώζει και μαζί δίνουν αγώνα για να προστατεύσουν το τελευταίο δάσος, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο.

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ράπτης – Φώτης Δούσος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δάφνη Μουτζίκου
Σχεδιασμός Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων: Σίσσυ Ιγνατίδου
Παίζουν: Ευδοκία Ασπρομάλλη, Άννα Καλμανίδου

14 & 15 Μαρτίου: Η Αφηγήτρια ταινιών

Χιλή… Δεκαετία του ’60… Σε μια πόλη ορυχείων, όπου οι περισσότεροι κάτοικοι δεν έχουν χρήματα ούτε για να αγοράσουν εισιτήριο για το σινεμά, η «αφηγήτρια» προσφέρει μια φυγή στο όνειρο, τη στιγμή που η χώρα μεταμορφώνεται ριζικά και για πάντα. Στο φιλόξενο Calderone, η Κάτια Γέρου θα ζωντανέψει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, που έχει το σπάνιο χάρισμα να αφηγείται ή μάλλον να «ζωντανεύει»… τις ιστορίες των ταινιών.

Κείμενο: Ερμάν Ριβέρα Λετελιέ
Μετάφραση: Λένα Φραγκοπούλου
Σκηνοθεσία – Κινησιολογία: Μάγια Πολιτάκη

Ερμηνεία: Κάτια Γέρου

22 & 22 Μαρτίου: Πάντοτε ζήλευα τα αποδημητικά πουλιά, βασισμένο στις επιστολές της Ρέιτσελ Κόρι

Αντλώντας έμπνευση από τα ημερολόγια και τις επιστολές της Ρέιτσελ Κόρι, της νεαρής Αμερικανίδας ακτιβίστριας που το 2003, στον απόηχο της δεύτερης Ιντιφάντα, ταξίδεψε στην Παλαιστίνη για να λειτουργήσει ως ανθρώπινη ασπίδα και να προστατεύσει τη ζωή και τα σπίτια απλών πολιτών, η παράσταση επιχειρεί να μειώσει την απόσταση ανάμεσα στις ειδήσεις και την πραγματικότητα, θέτοντας ένα καίριο ερώτημα: Σε ποιον κόσμο θέλουμε να ζούμε;

Μετάφραση κειμένων Ρέιτσελ Κόρι: Νάνση Τρικαλίτη
Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Παναγιώτης Γκιζώτης
Ηχητικός σχεδιασμός: Δημήτρης Ροΐδης
Σκηνογραφία: Μαίρη Βασιλάκη
Φωτογραφίες – Trailer: Γιάννης Παπαγεωργίου
Γραφιστικός σχεδιασμός: Άννα Σερμάκη
Παραγωγή: The Liminal Project
Επί σκηνής η Αγγελίνα Τερσενίδου

26, 27, 29 Μαρτίου & 2, 3 Απριλίου: Πρόγονος του Άγγελου Τερζάκη

Το τελευταίο έργο του μεγάλου δραματουργού δεν μοιάζει σχεδόν καθόλου με τα υπόλοιπα του Άγγελου Τερζάκη: ένα απρόσμενο οικολογικό θρίλερ, σχεδόν μελλοντολογικό. Τα μέλη μιας οικογένειας συγκεντρώνονται στο πατρικό σπίτι έπειτα από μια φυσική καταστροφή που έχει πλήξει την περιοχή, με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση παλιών συγκρούσεων και άλυτων ζητημάτων. Πάνω από όλους δεσπόζει η μορφή του «Πρόγονου». Οι ήρωες βρίσκονται αντιμέτωποι με το ερώτημα αν θα συνεχίσουν να υπακούουν στις επιταγές του παρελθόντος ή αν θα τολμήσουν να χαράξουν τον δικό τους δρόμο.

Κείμενο: Άγγελος Τερζάκης
Σκηνοθεσία: Μανόλης Σειραγάκης.
Σκηνικά-Κοστούμια : Κάλλη
Φωτισμοί : Μιχάλης Ξηραδάκης
Παίζουν: Λουκία Αστερίου, Αντώνης Βαμιεδάκης, Νίκος Βαράκης, Χρήστος Παπάς, Κάλλια Παπασυμεών, Μαρκέλλα Πετρογιαννάκη, Ειρήνη Ποιμενίδου, Εμμανουέλα Σαλάι, Αφροδίτη Σιαφάκα, Λεμονιά Χρυσανθίδου (Ομάδα του Θεάτρου Αντίβαρο).

4 & 5 Απριλίου: Μοναξιά στην Άγρια Δύση του Μάρτιν ΜακΝτόνα.

Το έργο αποτελεί ένα κωμικό υπαρξιακό δράμα που εκτυλίσσεται στο απομονωμένο χωριό Λήνεην (Leenane) της Ιρλανδίας. Παρακολουθούμε την καθημερινότητα δύο αδερφών, του Κόλμαν και του Βαλέν Κόννορ με φόντο την κηδεία του πατέρα τους και ένα κοινό μυστικό. Η σχέση τους συγκρουσιακή, αλληλεξαρτώμενη και μπερδεμένη. Στο στενό τους περιβάλλον εισέρχονται οι μορφές του πάτερ Γουέλς, που επιδιώκει να τους συμφιλιώσει, και της παρορμητικής κι ανήσυχης Γκερλήν, η οποία πουλάει παράνομα ουίσκι.

Kείμενο: Μάρτιν ΜακΝτόνα
Σκηνοθεσία / Αισθητική Παράστασης: Χρήστος Ραχιώτης
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιέ
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελπίδα Ζαμπετάκη
Χειρισμός φωτισμού / ήχου: Δημήτρης Καπενεκάκης
Σχεδιασμός αφίσας / επιμέλεια κοστουμιών: Αιμίλιος Καλογερής
Φωτογραφίες παράστασης: Πάρης Χαμουρίκος
Παραγωγή: Κοινό Σημείο
Ερμηνεία: Φώτης Κοτρώτσος, Κώστας Μαρκάτος, Ρίτα Μαρτσάκη, Χρήστος Ραχιώτης

21 Απριλίου: Prima Facie, της Σούζυ Μίλλερ.|| ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ

Η Tessa είναι μια φιλόδοξη, πανέξυπνη δικηγόρος που έχει μάθει να κερδίζει — πάντα. Έχοντας αφήσει πίσω της την εργατική της καταγωγή, παίζει το παιχνίδι της εξουσίας με τους δικούς του σκληρούς κανόνες και βγαίνει στην κορυφή. Όταν όμως ένα ραντεβού με συνάδελφό της παίρνει εφιαλτική τροπή, η Tessa περνά ξαφνικά από τη θέση της ελέγχου σε εκείνη της απόλυτης ευαλωτότητας. Αντιμέτωπη με τη σεξουαλική κακοποίηση και ένα σύστημα που νόμιζε πως γνώριζε, ανακαλύπτει ότι οι κανόνες που τη βοήθησαν να ανέβει ίσως να μην είναι φτιαγμένοι για να την προστατεύσουν.

Κείμενο: Σούζυ Μίλλερ
Μετάφραση: Δάφνη Οικονόμου
Σκηνοθεσία: Γιώργος Οικονόμου
Σκηνογραφία: Πάρις Μέξης
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Λίνα Τουρκογιώργη
Ερμηνεύει: Λένα Παπαληγούρα

9 & 10 Μαΐου: Μπουμπού του Δημήτρη Μητσοτάκη.

Η Μπουμπού, μια γεννημένη θεατρίνα από την Κρήτη, μπαίνει στη ζωή… εντυπωσιακά: σχεδόν 7 κιλά μωρό! Η έντονη παρουσία της τη συνοδεύει για πάντα, φέρνοντας μαζί χλευασμό, υποτίμηση αλλά και εκμετάλλευση. Εκείνη όμως δεν το βάζει κάτω. Θυμώνει, κλαίει, γελά και συνεχίζει, βρίσκοντας παρηγοριά στο φαγητό — και ειδικά στις αγαπημένες της τουλούμπες. Αν και το όνειρο της σκηνής δεν πραγματοποιείται, η ζωή της γεμίζει με μαγειρέματα, κεντήματα και οικογενειακές στιγμές. Με αφορμή το νυφικό της εγγονής της, ξετυλίγει μια πολυτάραχη, κινηματογραφική διαδρομή από το 1946 μέχρι σήμερα, γεμάτη χιούμορ, τραγούδι, συγκίνηση, έναν μεγάλο έρωτα και μια γενναία θυσία.

Κείμενο: Δημήτρης Μητσοτάκης
Απόδοση – Διασκευή: Κωνσταντίνος Πασσάς – Δήμητρα Κολλά
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Πασσάς
Μουσική – Στίχοι Τραγουδιού: Δημήτρης Μητσοτάκης
Τραγούδι: Μάρθα Φριντζήλα
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Πασσάς

13 & 14 Μαΐου: Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα..

Η πολυβραβευμένη παράσταση Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα, που κατέκτησε το Πρώτο Βραβείο Κοινού στο GRAPE 2025 – Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, καθώς και το Βραβείο «Κάρολος Κουν» Σκηνοθεσίας Ελληνικού Έργου για το 2024/25, και την περιοδεία τους σε χωριά και πόλεις της Ελλάδας, έρχεται για 2η φορά στο Φεστιβάλ Αντίβαρο.

Δραματουργία – σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας
Ηχητικό περιβάλλον – πρωτότυπη μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Ερμηνεύουν: Μιχάλης Αναγνώστου, Μανούσος Γεωργόπουλος, Πλάτωνας Γιώργος Περλέρος