Δαδακαρίδης: Όταν πέθανε ο πατέρας μου είχα παραστάσεις και ήταν θεραπευτικό

Για την απώλεια, τον πατέρα του αλλά και την προσωπική του εξέλιξη μίλησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή της ΕΡΤ “Νωρίς – Νωρίς” ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης την Πέμπτη (19/3).

Με αφορμή την παράσταση “Φάλαινα” στην οποία και πρωταγωνιστεί ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην σύνδεση που έχει με το θεατρικό έργο ενώ θυμήθηκε και μια στιγμή με τον πατέρα του όταν είχε βρεθεί θεατής σε μια από τις παραστάσεις του.

“Για ‘μένα ήταν πολύ σημαντική διαδρομή, είχα μία απόλυτη σύνδεση με μία πολύ προσωπική στιγμή της ζωή μου. Ήταν ένα κομμάτι που άγγιζε μία πολύ ευαίσθητη και αγαπημένη μου πλευρά. Για εμένα, συμβόλιζε τη σχέση που είχα με τον πατέρα μου, τον οποίο έχασα δυστυχώς, αλλά μου επισήμανε η ιστορία πόσο δεδομένα να μην παίρνουμε τα πράγματα… Νομίζουμε ότι έχουμε χρόνο, δεν έχουμε”, είπε αρχικά ο ηθοποιός .

Ενώ για τη στιγμή που είχε θεατή τον πατέρα του αναφέρει: “Ίσως η θεματική της τον δυσκόλεψε και αυτό που του λειτούργησε ήταν να πει ότι “μάλλον αυτό αντίκρισε, βλέποντας ότι ένα κομμάτι μου μεγάλωσε”.

Στην συνέχεια μίλησε για το κομμάτι της απώλειας αλλά και τη δυσκολία διαχείρισής της: “Η απώλεια είναι για όλους. Είτε προσωπική είτε οικογενειακή. Είναι ένα θέμα στο οποίο όλοι δυσκολευόμαστε, γιατί δεν έχουμε πάντα την κατάλληλη παιδεία ή γνώση για να το διαχειριστούμε. Δε θα είμαστε εδώ για πάντα οπότε οφείλουμε να είμαστε παρόντες.

Όταν πέθανε ο πατέρας μου είχα παραστάσεις και ήταν θεραπευτικό με κάποιον τρόπο. Νομίζω και οι δικοί μου αυτό θα ήθελαν. Η ζωή δεν σταματάει, αν και κάποιες φορές γίνεται τραγικά δύσκολη. Αλλά οφείλουμε να παλεύουμε”,

“Είμαστε σίγουρα καλύτερα από το τι συμβαίνει στη Γάζα ή στην Ουκρανία ή στο Ισραήλ ή οπουδήποτε συμβαίνει”, τονίζει ο ηθοποιός.

Υπενθυμίζεται πως ο ηθοποιός έχασε και τους δύο γονείς του αυτό τον χρόνο μέσα σε διάστημα έξι μηνών. 

Κλείνοντας, μίλησε για την προσωπική του εξέλιξη και για την συγχώρεση: “Μεγαλώνοντας συγχωρώ πάρα πολύ. Πιο μικρός ήμουν πιο εγωιστής, θύμωνα πιο εύκολα και είχα απαιτήσεις. Τώρα νομίζω ότι είναι ευλογία να ησυχάζουν όλοι”

.