Γιατί εγκατέλειψε την τηλεόραση η Χριστίνα Λαμπίρη – Το παρασκήνιο μιας δύσκολης περιόδου
Διαβάζεται σε 2'
Η Χριστίνα Λαμπίρη σπάει τη σιωπή της για το τοξικό παρασκήνιο της τηλεόρασης, αποκαλύπτοντας πως η ακραία πίεση των τελευταίων ετών την οδήγησε σε κρίσεις πανικού, ξεσπάσματα θυμού και βαθιά προσωπική δυστυχία.
- 20 Μαρτίου 2026 17:52
Σε μια ειλικρινή εξομολόγηση για το τέλος της τηλεοπτικής της διαδρομής προχώρησε η Χριστίνα Λαμπίρη, αποκαλύπτοντας το βαρύ προσωπικό τίμημα που κλήθηκε να καταβάλει πίσω από τις κάμερες. Η παρουσιάστρια περιέγραψε μια καθημερινότητα που, στα τελευταία της στάδια, απείχε πολύ από τη λαμπερή εικόνα των πλατό, καθώς η ίδια βρισκόταν αντιμέτωπη με μια βαθιά προσωπική κρίση.
Μιλώντας στην εκπομπή «Ήρθε και έδεσε», η Χριστίνα Λαμπίρη παραδέχτηκε πως η ενασχόληση με την τηλεόραση αποτελεί μια εξαιρετικά ψυχοφθόρα διαδικασία, η οποία τελικά «λύγισε» τις αντοχές της. «Η δουλειά στην τηλεόραση είναι ψυχοφθόρα όταν δεν σε βοηθούν οι συνθήκες και το περιβάλλον, όπως οποιοδήποτε τοξικό περιβάλλον είναι ψυχοφθόρο σε οποιαδήποτε δουλειά κι αν είσαι. Όλα τα χρόνια την έκανα με την ίδια αγάπη, με την ίδια ένταση και την ίδια δοτικότητα, και την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο, ήμουν ένας υγιέστατος άνθρωπος», δήλωσε αρχικά.
«Όταν οι συνθήκες γύρω μου άλλαξαν και δεν πήγαινα πολύ καλά με συνεργασίες μου, όχι με τον ανταγωνισμό, ο ανταγωνισμός πάντα με πίεζε θετικά, είναι πολύ σημαντικό να έχεις καλούς συνεργάτες. Δεν πέρασα πολύ καλά τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο συνεργασιών και αυτό ψυχολογικά με διέλυσε», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Η Χριστίνα Λαμπίρη περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές της τηλεοπτικής της καριέρας ως μια ιδιαίτερα σκοτεινή περίοδο. «Θυμάμαι ότι τα τελευταία χρόνια πριν σταματήσω το διάστημα 2016-2018, μου ήταν τρομερά δύσκολο να ταξιδέψω, να μπω σε αεροπλάνο, σε ασανσέρ, οπουδήποτε. Πάθαινα τρομερές κρίσεις πανικού και σε μια από τις πτήσεις μας, προς την Καβάλα, σε όλη τη διάρκεια, ήμουν πεσμένη μπρούμυτα για να μη βλέπω και με ακουστικά για να μην ακούω. Όλο αυτό προέκυψε από την πίεση στη δουλειά».
«Καταλάβαινα ότι δεν πάω καλά. Πέρα από τις κρίσεις πανικού, θύμωνα πολύ εύκολα, δεν μπορούσε κάποιος να μου μιλήσει, είχα χάσει το χαμόγελό μου, δεν ήμουν εγώ… Πέρναγα άσχημα. Ήμουν δυστυχισμένη. Φαινόταν στο πρόσωπό μου…», κατέληξε.
