Πώς θα σωζόσουν από το ναυάγιο του Τιτανικού; Ο Τζέιμς Κάμερον απαντά

Ο Τιτανικός είναι μια από τις δημοφιλέστερες ταινίες όλων των εποχών. Αλλά αν βρισκόσασταν στο «πλοίο των ονείρων» τη νύχτα της 15ης Απριλίου 1912, τι θα μπορούσατε να είχατε κάνει για να επιβιώσετε από το ναυάγιο του;

Το Hollywood Reporter ρώτησε τον βραβευμένο με Όσκαρ σεναριογράφο και σκηνοθέτη της ταινίας, Τζέιμς Κάμερον, κατά τη διάρκεια συνέντευξης και ο πάντα ευρηματικός σκηνοθέτης έδωσε μια έξυπνη απάντηση.

Καταρχάς, η διατύπωση της ερώτησης επιλέχθηκε σκόπιμα: «Αν ταξιδεύατε μόνος σας ως επιβάτης δεύτερης θέσης στον Τιτανικό όταν χτύπησε ένα παγόβουνο, τι θα κάνατε;»

“Ταξιδεύοντας μόνος” επειδή ένας άνδρας που ταξιδεύει με την οικογένειά του πιθανότατα θα δώσει προτεραιότητα στην επιβίωσή τους αντί για τη δική του. Και “δεύτερης θέσης” επειδή όλοι γνωρίζουμε από την ταινία του Κάμερον ότι ορισμένοι επιβάτες τρίτης θέσης βρέθηκαν παγιδευμένοι κάτω από τα καταστρώματα και ήταν σχεδόν καταδικασμένοι, ενώ οι επιβάτες πρώτης θέσης είχαν την καλύτερη ευκαιρία να εξασφαλίσουν μια εύκολη θέση στις σωστικές λέμβους (παρόλο που ο Δεύτερος Αξιωματικός Τσαρλς Λαϊτόλερ κατά λάθος ερμήνευσε την εντολή του καπετάνιου “γυναίκες και παιδιά πρώτα” ως “μόνο γυναίκες και παιδιά”, με αποτέλεσμα ορισμένα σκάφη να μην γεμίσουν πλήρως.

«Νομίζω ότι υπήρχαν ενδιαφέροντες τρόποι να σκεφτόμαστε τι θα γινόταν ή να μαντεύουμε το όλο θέμα», λέει ο Κάμερον. «Ένας τρόπος που μου αρέσει να παίζω με τους ειδικούς μου στον Τιτανικό είναι — με όσα γνωρίζουμε τώρα, και αν ήσουν καπετάνιος — πώς θα μπορούσες να σώσεις όλους; Ο άλλος είναι: Τι θα γινόταν αν ήσουν ταξιδιώτης στο χρόνο, γύριζες πίσω και ήθελες να ζήσεις το ναυάγιο, και το μικρό σου ταξίδι στο χρόνο που σε γυρίζει πίσω αποτυγχάνει, και σκέφτεσαι, “Ω, γαμώτο, είμαι πραγματικά στο πλοίο, πρέπει να κατέβω από αυτό”».

Υποθέτοντας ότι δεν θα μπορούσες να βρεις θέση σε μια σωσίβια λέμβο, ο Κάμερον λέει ότι η καλύτερη κίνησή θα ήταν να σταθείς στο πλάι του Τιτανικού ενώ αυτό είχε πάρει ήδη κλίση και να περιμένεις να πέσει μια σωσίβια λέμβος κατά το αρχικό στάδιο της εκκένωσης. Στη συνέχεια, πηδάς από τον Τιτανικό και κολυμπάς μέχρι τη λέμβο.

Εφόσον η λέμβος δεν ήταν πολύ μακριά, θα επιβίωνες από τη σύντομη βουτιά στο νερό  — και οι επιβάτες της σωσίβιας λέμβου πιθανότατα θα σε τραβούσαν μέσα.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα είχαν το θάρρος να πηδήξουν στο νερό», λέει ο Κάμερον. «Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι το πλοίο επρόκειτο πραγματικά να βυθιστεί. Αλλά αν ήξερες με βεβαιότητα ότι επρόκειτο να βυθιστεί και δεν ήσουν σε σωστική λέμβο, πηδούσες στο νερό δίπλα στη λέμβο τη στιγμή που θα αναδυόταν στην επιφάνεια. Θα σε άφηναν να πνιγείς ενώ ο Τιτανικός είναι ακόμα εκεί και όλοι σε παρακολουθούν; Όχι, θα σε τραβούσαν μέσα και οι αξιωματικοί θα έλεγαν: “Λοιπόν, γαμώτο, δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό”».

Στην ταινία του 1997, φυσικά, ο ήρωας του Κάμερον, ο Jack Dawson (Λεονάρντο Ντι Κάπριο), υποστηρίζει ότι η καλύτερη κίνηση είναι να παραμείνει στο πλοίο όσο το δυνατόν περισσότερο. Κάτι που είχε νόημα δεδομένης της ποσότητας πληροφοριών που είχε εκείνη την εποχή — μη γνωρίζοντας ότι η διάσωση από άλλο πλοίο δεν θα έφτανε παρά μόνο περίπου δύο ώρες μετά τη βύθιση του Τιτανικού. Μια ακόμη καλύτερη κίνηση θα ήταν η Rose (Κέιτ Γουίνσλετ) να παραμείνει στη σωστική λέμβο, δίνοντας στον Jack μια καλύτερη ευκαιρία επιβίωσης σε αυτή την πλωτή πόρτα. Αλλά όλα αυτά είναι μέρος της γοητείας της ταινίας.