Τιμοτέ Σαλαμέ: Μηδέν Όσκαρ παρά τις 9 υποψηφιότητες – Η… αλά τράπερ εμφάνισή του
Διαβάζεται σε 3'
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ ήταν μάλλον ο μεγάλος χαμένος των Όσκαρ 2026. Όχι μόνο έφυγε με άδεια χέρια, αλλά είχε και μια ατυχή ενδυματολογική εμφάνιση στο Κόκκινο Χαλί.
- 16 Μαρτίου 2026 19:47
Με άδεια χέρια έφυγε ο Τιμοτέ Σαλαμέ από τα Όσκαρ 2026, καθώς, παρά τις 9 υποψηφιότητες της ταινίας “Marty Supreme” στην οποία πρωταγωνιστεί, δεν κέρδισε κανένα βραβείο.
Μεταξύ άλλων, ο Σαλαμέ είχε εξασφαλίσει την τρίτη του υποψηφιότητα για Α’ Ανδρικό Ρόλο (είχε γίνει ο νεότερος άνδρας ηθοποιός που έφτασε τις τρεις υποψηφιότητες ερμηνείας στην ιστορία του θεσμού), αλλά δεν τα κατάφερε.
Η παρουσία του στα Όσκαρ του 2026, πάντως, σχολιάστηκε αρνητικά, τόσο λόγω πρόσφατων αμφιλεγόμενων δηλώσεών του για την όπερα και το μπαλέτο, όσο και για την ενδυματολογική του επιλογή στο Κόκκινο Χαλί.
Ο νεαρός ηθοποιός επέλεξε ένα μονόχρωμο σύνολο, φορώντας ένα λευκό κοστούμι. Το συνδύασε με μαύρα γυαλιά ηλίου και πολλά ασημένια δαχτυλίδια, ενώ ολοκλήρωσε το look του με ένα… επιμελώς ατημέλητο χτένισμα.
Στα social media, πάντως, η εμφάνισή του όχι μόνο δεν ενθουσίασε, αλλά υπήρξε αντικείμενο αρνητικού σχολιασμού, καθώς και τρολαρίσματος. Στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Σαλαμέ θύμισε κάτι από τράπερ και… Tranno. Αυτό ενισχύθηκε από τις πόζες του στο Κόκκινο Χαλί, με μισοανοιχτά πόδια και σταυρωμένα χέρια.
Ίσως ήθελε να το “παίξει” cool, πάντως δεν πέτυχε.
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ και η viral – για τους λάθος λόγους – δήλωσή του για την όπερα και το μπαλέτο, έγιναν αντικείμενο έντονης κριτικής από τον παρουσιαστή της απονομής των Όσκαρ, Κόναν Ο’Μπράιεν. Στα πρώτα λεπτά της εκδήλωσης, ο Ο’Μπράιεν ανέφερε: “Τα μέτρα ασφαλείας είναι πολύ αυστηρά απόψε. Μου είπαν ότι υπάρχει ανησυχία και για επιθέσεις από τις κοινότητες της όπερας και του μπαλέτου”. Στη συνέχεια πρόσθεσε: “Είναι απλώς θυμωμένοι μαζί σου γιατί ξέχασες να αναφέρεις και τη τζαζ μουσική”.
Υπενθυμίζεται πως ο Τιμοτέ Σαλαμέ προσφάτως είχε δηλώσει, προκαλώντας σάλο αντιδράσεων, τα εξής: “Δεν θα ήθελα να δουλεύω στο μπαλέτο ή στην όπερα, ή σε πράγματα όπου είναι σαν να λέμε “κρατήστε το ζωντανό, παρόλο που κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για αυτό”. Με όλο τον σεβασμό στους ανθρώπους του μπαλέτου και της όπερας”.