Χάρις Αλεξίου: “Όταν έχασα τη φωνή μου πήγα σε ένα Γάλλο γιατρό και μου είπε ότι είναι ψυχολογικό”
Διαβάζεται σε 3'
Στην εκπομπή “Στούντιο 4” βρέθηκε καλεσμένη η Χάρις Αλεξίου. Οι αλλαγές στη ζωή της και τα παιδικά της χρόνια και το τραγούδι.
- 25 Μαρτίου 2026 20:44
Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Χάρις Αλεξίου καλεσμένη στην εκπομπή της ΕΡΤ, “Στούντιο 4” το μεσημέρι της Τετάρτης (25/3).
Αρχικά η γνωστή τραγουδίστρια ρωτήθηκε για τα παιδικά της όνειρα αλλά και για τις αλλαγές που ήρθαν στην ζωή της.
“Δεν ξέρω αν έκανα όνειρα που να ‘χουν σχέση με το τραγούδι ή μ’ αυτό που κάνω τώρα στο θέατρο. Λοιπόν, αισθάνομαι ότι άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Δηλαδή από παιδάκι, οκτώ χρονών, που ήρθα στην Αθήνα με την οικογένεια μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης”, εξομολογήθηκε αρχικά η τραγουδίστρια.
Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην μητέρα της και τις συνθήκες στις οποίες εκείνη και η οικογένεια της ζούσαν στο παρελθόν.
“Φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον, ήρθαμε εδώ και βγήκε η μάνα μου να μας συντηρήσει που δεν είχε δουλέψει ποτέ ως τότε στη ζωή της. Μέχρι που κατάφερε αυτή η γυναίκα και έκτισε ξανά ζωή. Δίπλα σ’ αυτήν μάθαινα και εγώ”,είπε.
“Με την δουλειά, “πρέπει να δουλέψουμε”, αυτό έμαθα. Δουλεύουμε σημαίνει ότι επιβιώνουμε, είμαστε ζωντανοί, μπορούμε να δημιουργήσουμε, τραγουδάμε. Γιατί είμαστε άνθρωποι που κάνουν μια συντροφιά με τους γειτόνους, με τους φίλους. Συνέβαιναν πράγματα πάρα πολύ ωραία μέσα στη φτωχολογιά
“Δεν υπήρχε αυτή η μοναξιά και αυτό του να μην γνωρίζεις τον διπλανό σου. Όλοι μας φτιάχναμε μικρές κοινωνίες και αυτές έφτιαχναν τις πιο μεγάλες κοινωνίες. Ο ένας έδινε λόγο στον άλλο, ο άλλος κρινόταν και έκρινε τον άλλον και έτσι κάτι χτιζόταν μέσα σ’ αυτό”, σημείωσε.
Στην συνέχεια μίλησε για την περίοδο που έχασε την φωνή της και σταμάτησε να τραγουδά.
“Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό. Είπα “δεν θα ξανατραγουδήσω, η φωνή μου δεν με ακούει” και μου λέει “α ρε φύγε από εδώ, ψυχολογικό είναι, δεν θες κι γι’ αυτό”. Πάω σε έναν Γάλλο γιατρό, μου λέει “εγώ δεν βλέπω τίποτα στον λαιμό σας, έχετε τις χορδές μιας 18χρονης” και με ρωτάει “μήπως είναι ψυχολογικό;”.
Λέω “καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα”, κατέληξε.
