Έσωζαν ανθρώπους, τους δίκασαν σαν εγκληματίες, ευτυχώς υπάρχουν δικαστές…

Η άλλη επικαιρότητα επισκίασε, δυστυχώς, ένα σημαντικό γεγονός που συνέβη αυτές τις μέρες και έχει σχέση με τους μετανάστες, τους συκοφαντημένους των εθελοντικών οργανώσεων που βοηθούν στη διάσωσή τους και τη ντροπιαστική σιωπή του πρωθυπουργού και των «κεφαλοκυνηγών» υπουργών του.

Λίγα λόγια για την υπόθεση. Όλοι θυμόμαστε το μεγάλο προσφυγικό κύμα του 2015 με χιλιάδες ανθρώπους να κατακλύζουν κυρίως τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Αλλά και πολλές οργανώσεις εθελοντών να μετέχουν στη διάσωσή τους.

Μια ομάδα τέτοιων εθελοντών τσουβαλιάστηκε το 2018 με τα μέλη της να αντιμετωπίζουν φοβερές κατηγορίες. Τους βάφτισαν εγκληματική οργάνωση που διευκόλυνε την παράνομη είσοδο μεταναστών, τους κόλλησαν και την κατηγορία για ξέπλυμα χρήματος. Δύο από αυτούς, ξένοι υπήκοοι, προφυλακίστηκαν για τρεις μήνες.

Οι άνθρωποι αυτοί έζησαν ένα δικαστικό Γολγοθά επί εφτά χρόνια. Ώσπου ήρθε η πρώτη δικαίωση. Πριν από δύο χρόνια 16 από αυτούς είχαν αθωωθεί από δικαστήριο της Μυτιλήνης για την κατηγορία της… κατασκοπίας!

Τώρα οι ίδιοι άνθρωποι και κάποιοι ακόμα αθωώθηκαν οριστικά, ξανά από δικαστήριο του νησιού, για βαρύτερες κατηγορίες, όπως αυτές που προαναφέραμε(κακουργήματα).

Εδώ τώρα ανακύπτουν τρία ερωτήματα:

1. Ποιοι κατασκευάζουν τέτοια κατηγορητήρια, σαθρά μεν αλλά ικανά να ταλαιπωρήσουν ανθρώπους επί χρόνια; Αυτοί που το κατασκεύασαν έχουν προϊσταμένους, φυσικούς(αρχηγός Αστυνομίας) και πολιτικούς(υπουργός). Αυτοί, αν δεν αντιδράσουν, δεν κηρύσσονται αθώοι.

2. Οι δικαστές-ευτυχώς, υπάρχουν δικαστές(και) στη Λέσβο- πέταξαν στα σκουπίδια τις διαρκείς κατηγορίες της κυβερνητικής προπαγάνδας- και όχι μόνο της ελληνικής- περί διεφθαρμένων συλλήβδην Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, που «φέρνουν μετανάστες» και βγάζουν λεφτά από «εγκληματική δράση». Όλα αυτά ήταν κατασκευασμένα ψέματα και το πιστοποίησαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, οι αποφάσεις δύο δικαστηρίων. Δεν έχουν καμιά ευθύνη τα πολιτικά πρόσωπα που παίζουν αυτό το ανέντιμο παιχνίδι, κυνηγώντας «μαύρες» ψήφους;

3. Αλήθεια, υπουργοί όπως ο Πλεύρης και ο Γεωργιάδης, που πρωταγωνιστούν στην αντιμεταναστευτική ρητορεία και εκτοξεύουν συχνά-πυκνά κατηγορίες σαν κι αυτές που φορτώθηκαν οι ακτιβιστές και απέρριψαν οι δικαστές, γιατί κατάπιαν τη γλώσσα τους; Αλήθεια, ο πρωθυπουργός, που όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει στις κυριακάτικες αναρτήσεις του, γιατί δεν βρήκε έστω μία λέξη να πει γι’ αυτό το κρατικό αίσχος; Για κρατικές υπηρεσίες που τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί ανθρώπους που έκαναν το «έγκλημα» να βοηθήσουν στη διάσωση μεταναστών;

Οι απορίες αυτές είναι, θα μου πείτε, αφελείς. Διότι εγκληματίες δεν είναι αυτοί οι άνθρωποι που ταλαιπωρήθηκαν επί εφτά χρόνια. Εγκληματίες είναι όσοι τους φόρτωσαν με τέτοιες ανυπόστατες κατηγορίες και θα είχε ενδιαφέρον αν οι δικηγόροι έστελναν αυτούς τώρα στα δικαστήρια, για να εξηγήσουν γιατί συκοφαντούν και βασανίζουν άλλους με τόση ευκολία.

Και, φυσικά, ηθικοί αυτουργοί είναι όσοι ενθαρρύνουν τους κατασκευαστές των κατηγοριών. Δηλαδή ο Πλεύρης, ο Γεωργιάδης και οι κατώτεροι όμοιοί τους, οι οποίοι, κυνηγώντας χούφτες ακροδεξιών ψήφων, κατασκευάζουν κυνηγούς κεφαλών. Ηθικός αυτουργός είναι και ο Μητσοτάκης, που νομίζει ότι, με τέτοιους κεφαλοκυνηγούς, θα επαναπατρίσει ακροδεξιές ψήφους. Κούνια που τον κούναγε…

ΥΓ1: Μετά από αυτές τις δύο δικαστικές αποφάσεις, το να περιμένει κανείς κάποιον προβληματισμό-και πολύ περισσότερο μια συγγνώμη- από μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους, που παίζουν ανέντιμα αυτό το αντιμεταναστευτικό παιχνίδι, είναι μάταιο. Υπό μία έννοια αυτοί είναι χειρότεροι από τους πολιτικούς.

ΥΓ2: Επειδή όλα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους, πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο Βασίλης Παπαθανασίου και εισαγγελέας, που πρότεινε την αθώωσή τους, ο Δημήτρης Σμυρνής.

Η ιστορική, λοιπόν, φράση του μυλωνά του Πότσδαμ «υπάρχουν δικασταί εις το Βερολίνον», τροποποιούμενη ελαφρώς, βεβαιώνει ότι υπάρχουν δικαστές (όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά) και στο Βόρειο Αιγαίο. Πώς να μην πούμε ένα «εύγε»;