Οι δικαστές να δουν τα του οίκου τους, όχι μόνο να οργίζονται…

Σήμερα έχει προγραμματιστεί να αρχίσει η πολύκροτη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Αφορά μη πολιτικά πρόσωπα, αφού για τα πολιτικά η έρευνα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και δεν γνωρίζουμε αν θα παραπεμφθούν σε δίκη.

Αλλά κι αν παραπεμφθούν, η κατηγορία που τα βαρύνει είναι ένα(ελαφρύ) πλημμέλημα. Διότι έτσι αποφάσισε-νόμιμα ή νομότυπα- η κυβερνητική πλειοψηφία της Βουλής, ουσιαστικά δηλαδή ο πρωθυπουργός.

Η επισήμανση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για όσα θα ακολουθήσουν, τα οποία θα γράψουμε με αφορμή τις αντιδράσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας των δικαστών και εισαγγελέων για τη στάση δυο πρωταγωνιστριών της δίκης, της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της Μαρίας Καρυστιανού.

Πρώτη αντίδραση: Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων εξέδωσε δύο ανακοινώσεις (κατά χρονική σειρά εδώ και εδώ).

Δεύτερη αντίδραση: ο πρόεδρος της Ένωσης Χριστόφορος Σεβαστίδης σε άρθρο του(στο «Βήμα») καταφέρεται εναντίον αυτών των δύο κυριών(έστω κι αν δεν τις κατονομάζει), με βαρείς χαρακτηρισμούς, νομικούς και πολιτικούς(συκοφάντες, δημαγωγοί, δικτάτορες του ανορθολογισμού κ.α).

Χωρίς δισταγμό θα λέγαμε ότι αρκετά από όσα περιέχουν οι ανακοινώσεις της συνδικαλιστικής Ένωσης των δικαστών και μερικά από όσα λέει επωνύμως ο πρόεδρός της έχουν βάση αλήθειας. Και πολιτικές υπερβολές εκτοξεύθηκαν και νομικές ακροβασίες χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την υπόθεση.

Όμως, το καίριο ερώτημα είναι γιατί τέτοιες απόψεις, που συχνά κινούνται στα όρια του ανορθολογισμού, έχουν μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη, όπως δείχνουν όλες οι έρευνες. Το προσωποπαγές (υπαρκτό) κόμμα της κυρίας Κωνσταντοπούλου μια χαρά τα πάει. Και το εξίσου προσωποπαγές(υπό ίδρυση) της κυρίας Καρυστιανού ακόμα καλύτερα φαίνεται.

Δεν είναι μία η αιτία. Όμως, όσον αφορά την υπόθεση των Τεμπών, αλλά και άλλες πολύκροτες δημόσιες υποθέσεις, μήπως έχει ευθύνη ο θεσμός της δικαιοσύνης και- για να μην είμαστε αόριστοι- και οι λειτουργοί της, εν προκειμένω και οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποί τους; Ας δούμε μερικές περιπτώσεις.

Πρώτον, στο σκάνδαλο των υποκλοπών ένα ανώτατος δικαστής και ο Άρειος Πάγος απάλλαξαν από κάθε ευθύνη την κρατική ΕΥΠ, ενώ είναι ολοφάνερη η συμμετοχή της στις παρακολουθήσεις, όπως αποφάσισε, προς τιμήν του, ένα κατώτερο δικαστήριο, καταδικάζοντας του εμπόρους- και χρήστες(;)- του PREDATOR. Πώς γίνεται οι ανώτατες βαθμίδες της Δικαιοσύνης να αποφασίζουν σύμφωνα με τις επιθυμίες της κυβερνητικής εξουσίας και ένας κατώτερος δικαστής ακριβώς αντίθετα; Είπαν κάτι γι’ αυτήν την αντινομία οι συνδικαλιστές δικαστές; Όχι.

Δεύτερον, στην υπόθεση των Τεμπών φαίνεται ότι, στα μάτια των απλών πολιτών, ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Σήμερα αρχίζει η δίκη των μη πολιτικών προσώπων, ορισμένα από τα οποία αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες. Αντίθετα, για τα δύο εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα (Καραμανλής, Τριαντόπουλος) ακόμη δεν υπάρχει τίποτα. Το Δικαστικό Συμβούλιο καθυστερεί να αποφασίσει αν θα παραπεμφθούν σε δίκη ή θα απαλλαγούν οριστικά. Όμως, ακόμη κι αν παραπεμφθούν, η κατηγορία που αντιμετωπίζουν είναι ένα απλό πλημμέλημα και δεν τους αποδόθηκε από κάποιο δικαστικό όργανο, αλλά από την(κυβερνητική) πλειοψηφία της Βουλής. Βεβαίως, αυτό προβλέπει το Σύνταγμα. Όμως, η αίσθηση που αφήνει στους πολίτες είναι ότι, σε αντίθεση με τους απλούς πολίτες, οι πολιτικοί προστατεύονται στα δύσκολα. Γι’ αυτό και ενισχύονται οι φωνές «ανορθολογισμού», διότι υπάρχει δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων.

Τρίτον, το ίδιο- και σε πιο προκλητικό βαθμό- συμβαίνει στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι δύο εμπλεκόμενοι υπουργοί (Αυγενάκης, Βορίδης) απαλλάχτηκαν εντελώς και προκαταβολικά από την ίδια πλειοψηφία της Βουλής. Ο δε συνάδελφός τους Άδωνις Γεωργιάδης το είπε ωμά και προκλητικά: «Έχουμε πλειοψηφία και κρίνουμε ότι είναι αθώοι».

Βέβαια, όσα ακολούθησαν, με τις αποκαλύψεις πρώην προέδρων του Οργανισμού σε βάρος και των δύο πρώην προϊσταμένων τους υπουργών (εδώ και εδώ), άλλα δείχνουν. Όμως, οι υπουργοί αυτοί την έχουν σκαπουλάρει, επί του παρόντος.

Πριν, λοιπόν, οι συνδικαλιστές δικαστές καταφύγουν σε οργίλες ανακοινώσεις ή δηλώσεις, καλό είναι να συνυπολογίζουν τι συμβαίνει στο χώρο τους και πώς αυτός (δια)πλέκεται με την εκτελεστική εξουσία. Με άλλα λόγια, δεν φταίνε μόνο η Κωνσταντοπούλου και η Καρυστιανού για όσα συμβαίνουν περί την υπόθεση των Τεμπών.

Να υπερασπίζονται μεν τον «οίκο» τους οι δικαστές. Αλλά να βλέπουν ότι κάτι δεν πάει καλά εκεί μέσα και, κυρίως, στα ανώτερα δώματα. Και αυτό το βλέπουν οι πολλοί πολίτες και όχι μόνο οι «ανορθολογιστές», που λένε οι συνδικαλιστές δικαστές…