Wheeling2help: Ένα "κίνημα αλληλεγγύης" κάνει τον γύρο του κόσμου

Δύο άνθρωποι που χάραξαν τη δική τους πορεία, άφησαν το στίγμα τους σε κοινότητες όλου του κόσμου και σημάδεψαν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, μας δείχνουν πως "Τα πάντα είναι δυνατά".

"Την Αφρική την έχουμε στην καρδιά μας. Ένα από τα πρώτα project που κάναμε ήταν να βάλουμε πηγάδι σε ένα χωριό στο Σουδάν. Μέχρι τότε οι 2.000 κάτοικοι του χωριού περπατούσαν 3 ώρες, κάτω από καυτό ήλιο και σε αμμόλοφους για να πιουν νερό που δεν ήταν καν καθαρό. Κάναμε το crowd funfing, μαζέψαμε 7.000 ευρώ και μέσα σε δύο βδομάδες περίπου έγινε το έργο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά το βλέμμα του "αρχηγού" του χωριού. Ήταν 70 χρονών. Δεν μιλούσαμε καν την ίδια γλώσσα. Θυμάμαι τα δάκρυα του, όταν άνοιξαν οι μάνικες και βγήκε το νερό. Μετά από τόσα χρόνια στη ζωή του δεν χρειαζόταν να περπατήσει τόσα χιλιόμετρα για να πιει νερό. Κάτι που για εμάς είναι τόσο δεδομένο", εξηγεί ο Έλπις όταν του ζήτησα να μοιραστεί μια από τις πιο έντονες εμπειρίες του.

Με την κοπέλα του, Δώρα αλλά και εκατοντάδες ανθρώπους που τους έχουν ακολουθήσει στα project τους, έχουν αφήσει το δικό τους στίγμα σε κοινότητες όλου του κόσμου. Τα τελευταία περίπου 6 χρόνια, γυρνούν τον κόσμο οργανώνοντας εθελοντικές δράσεις. Μαζί έχουν καταφέρει να "σημαδέψουν" τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

Σε ένα μέρος είναι οι άνθρωποι που κάνουν την διαφορά

Όμως ας πάρουμε την ιστορία τους από την αρχή.

Ο Έλπις τώρα είναι 32 χρονών, σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και μετά από ένα Erasmus στο Βέλγιο και μια πρακτική στην Καλκούτα της Ινδίας για 6 μήνες, κατάλαβε την αγάπη του για τα ταξίδια. Σε όλα αυτά είχε πλάι του την Δώρα.

Καθώς θυμάται το πρώτο του ταξίδι εκτός Ευρώπης αναφέρει "Η Ινδία είναι μια από τις πιο δύσκολες χώρες να ταξιδέψεις, αλλά αν αποδεχτείς τις δυσκολίες, έχει μια καταπληκτική ενέργεια. Με έκανε να την ερωτευτώ. Η Δώρα ήρθε τους δύο τελευταίους μήνες. Ταξιδέψαμε, γνωρίσαμε ανθρώπους -άλλωστε σε ένα μέρος είναι οι άνθρωποι που κάνουν την διαφορά-.

Έχοντας την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί τους, ακόμα και με ανθρώπους που ζούσαν στο δρόμο, συνειδητοποιείς ότι έχουν τόση σοφία και τόσο καταπληκτική ενέργεια. Αυτή η εμπειρία μου άλλαξε ολόκληρη την κοσμοθεωρία".

Ο Έλπις είχε προγραμματίσει να φύγει για μεταπτυχιακό στην Αγγλία, όμως μετά το ταξίδι στην Ινδία η ζωή του έκανε μια στροφή 180 μοιρών. Συνειδητοποίησε πως αυτό που θέλει να κάνει είναι να γνωρίσει τον κόσμο.

Με την Δώρα βρήκαν μια δουλειά στο Cape Town της Αφρικής, όπου και έμειναν για τρία χρόνια.

"Μετά από 3 χρόνια πήραμε την απόφαση να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, αλλά όχι με τον παραδοσιακό τρόπο. Πήραμε τη σκηνή μας, το backpack μας και διασχίσαμε όλη την Αφρική σε έξι μήνες οι δυό μας. Με δίκυκλα, τρίκυκλα και οτοστόπ. Παράλληλα, επειδή θέλαμε να βοηθήσουμε κοινότητες που συναντούσαμε στον δρόμο μας, κάναμε crowd funding. Χτίσαμε μια σχολική αίθουσα στην Κένυα, ένα νοσοκομείο στην Τανζανία, ένα ορφανοτροφείο στην Αιθιοπία".

Μιλώντας μαζί τους και ακούγοντας τις ιστορίες τους καταλαβαίνεις πως πρόκειται για δύο ανθρώπους με πάθος, όρεξη και όραμα.

Κατά τη διάρκεια του οδοιπορικού τους στην Αφρική, γύρισαν ένα ντοκιμαντέρ. Ακόμα, με την βοήθεια των social media, μοιράζονταν πολλές από τις ιστορίες τους.

Ακολούθησε και ένα δεύτερο, αντίστοιχο ταξίδι στην Ασία. Αφού γνώρισαν πολλές κοινότητες οι οποίες χρειάζονταν στήριξη και αφού συνειδητοποίησαν πως η ανταπόκριση και το ενδιαφέρον των ανθρώπων για το έργο τους ήταν έντονα αποφάσισαν να ξεκινήσουν τα ταξίδια αλληλόδρασης και προσωπικής ανάπτυξης "My Quest".

Πολλές φορές είναι οι φόβοι που σε κρατάνε πίσω και σου γκρεμίζουν τα όνειρα

"Εκεί μπορεί να έρθει ο καθένας μαζί μας, περίπου για 10 μέρες. Πρόκειται για μέρη που επισκεπτόμαστε κάθε χρόνο, ζώντας όπως ζουν οι άνθρωποι εκεί. Δεν θέλουμε να πηγαίνουμε από μια θέση ισχύος. Τα τελευταία 4 χρόνια έχουν έρθει μαζί μας πάνω από 500 άτομα. Έτσι πήρε και μια μορφή πιο επίσημης οργάνωσης και γεννήθηκε το Wheeling 2 Help".

Οι δυό τους τον μισό χρόνο ταξιδεύουν στηρίζοντας κοινότητες ανά τον κόσμο ενώ τον υπόλοιπο καιρό τον περνούν στο κάμπινγκ που έχουν στήσει στις Ράχες Λαμίας, το "NISI", εκεί μπορεί κανείς να απολαύσει μια εναλλακτική μορφή διακοπών, σε μια αρμονική σχέση με τη φύση και το περιβάλλον.

"Μέσα από αυτά που κάνουμε έχουμε πάρει τεράστια ικανοποίηση. Δεν είναι ότι έχουμε βρει κάποιο νόημα της ζωής, όμως είναι κάτι που μας κάνει ευτυχισμένους. Πάει σίγουρα κόντρα σε ρόλους που έχουμε συνηθίσει να ακούμε. Έχουμε χαράξει έναν δικό μας δρόμο. Σίγουρα κάτι τέτοιο θέλει δύναμη, όμως δεν φοβόμαστε. Αν είμαι περήφανος για ένα πράγμα είναι πως, εάν υπάρχει μια ιδέα που στους άλλους μπορεί να ακούγεται τρελή, εμείς θα τη βάλουμε κάτω και θα την πραγματοποιήσουμε. Δεν υπάρχει κάτι που να μην γίνεται. Πολλές φορές είναι οι φόβοι που μας κρατάνε πίσω και μας γκρεμίζουν τα όνειρα. Όλα είναι στο μυαλό".

Σε κάθε project που διοργανώνουν μαζεύονται περίπου 25 άτομα. Ακόμα, μέσω crowdfunding, δίνεται η ευκαιρία συμμετοχής και ανθρώπων που μπορεί να μην έχουν την οικονομική δυνατότητα να υποστηρίξουν ένα τέτοιο ταξίδι.

Όσον αφορά την εμπειρία που καθένας αποκομίζει ο Έλπις εξηγεί "Κάθε βράδυ κάνουμε έναν κύκλο ευγνωμοσύνης, μπορεί να ακούγεται λίγο χίπικο σε κάποιον που είναι απ' έξω, όμως στην πραγματικότητα είναι μια πολύ όμορφη κατάθεση ψυχής. Βλέπεις πόσο φωτίζουν όλα τα πρόσωπα. Κάποιος μπορεί να χαρεί επειδή έπαιξε με ένα παιδάκι στο χωριό, άλλος με την επαφή με τη φύση ή τον άνθρωπο. Είναι οι απλές, μικρές στιγμές, οι οποίες όμως είναι τόσες πολλές μέσα στη μέρα, γιατί είναι τόσο γεμάτη από εμπειρίες και συναισθήματα. Βλέπεις ότι όλα τα πρόσωπα λάμπουν. Οι άνθρωποι αλλάζουν πολύ μέσα από αυτό. Απολαμβάνεις τη φύση και έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής. Είσαι ο εαυτός σου και έχεις γύρω σου, άλλους 20 ανθρώπους, οι οποίοι είναι επίσης στα καλύτερά τους".

Η μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι όταν βλέπεις πόσο αλλάζει η ζωή των ανθρώπων

"Το πιο σημαντικό είναι αυτό να μην αφήνουμε τους φόβους να γκρεμίζουν τα όνειρα μας. Όλοι έχουμε τα όνειρα και πολλοί λίγοι είναι αυτοί που τα κάνουν πράξεις. Ίσως τελικά αυτό να έχει ανάγκη ο κόσμος. Ανθρώπους που ακολουθούν την καρδιά τους και κάνουν πράγματα που αγαπάνε. Έτσι θα είσαι ευτυχισμένος και θα είναι κι ο κόσμος πιο όμορφος. Αναλωνόμαστε με πράγματα που θα θέλαμε να κάνουμε και πέφτουμε στο τρυπάκι του "θα το κάνω αργότερα" ή σε αυτά που μας επιβάλλει η κοινωνία. Στο τέλος βλέπεις ανθρώπους που απλά "ζουν".

Μιλώντας με τον Έλπι συνειδητοποίησα πόσο μικρή είναι η ζωή για να φοβόμαστε να κάνουμε πράξη τα όνειρα μας.

Περιγράφοντας μου το "Καλοσύνη project", κατά το οποίο από τη Βουδαπέστη γύρισε στη Λαμία με ποδήλατο και με 0 ευρώ, κατάφερε να με πείσει πως όλα είναι δυνατά. "Πλησίαζα σε χωρία, πολλές φορές χωρίς να μπορούμε να επικοινωνήσουμε λόγω της γλώσσας και υπήρξαν άνθρωποι που μου άνοιξαν την πόρτα τους και μου προσέφεραν ένα πιάτο φαγητό για να συνεχίσω. Εκεί που υπάρχει πάντα ο φόβος, αυτό σιγά σιγά γκρεμιζόταν. Με καλούσαν να μαγειρέψουμε μαζί και στο τέλος μου ζήταγαν να κάτσω παραπάνω. Πιστεύω πολύ στην καλοσύνη τον ανθρώπων. Ήθελα πολύ να αποδείξω ότι υπάρχει ανθρωπιά με αυτό τον τρόπο. Ήταν μια από τις πιο ωραίες εμπειρίες της ζωής μου".