Ο Τραμπ τα έβαλε και με τη Μελόνι – Ο εφιάλτης της Ιταλίδας πρωθυπουργού
Διαβάζεται σε 6'
O Ντόναλντ Τραμπ φέρνει συχνά τη Τζόρτζια Μελόνι σε δύσκολη θέση, όμως αυτή τη φορά η Ιταλίδα πρωθυπουργός αντέδρασε. Και η αντίδρασή της δεν άρεσε στον Αμερικανό πρόεδρο.
- 14 Απριλίου 2026 17:57
Επίθεση Τζόρτζια Μελόνι εξαπέλυσε, το μεσημέρι της Τρίτης (14/4), ο Ντόναλντ Τραμπ με αφορμή σαφείς δηλώσεις υποστήριξης του Πάπα Λέοντα και καταδίκης του Αμερικανού προέδρου από την ηγέτιδα της Ιταλίας.
«Η Μελόνι αρέσει στον κόσμο; Δεν μπορώ να το πιστέψω. Είμαι σοκαρισμένος, νόμιζα ότι είχε θάρρος, αλλά έκανα λάθος» ήταν το σύντομο σχόλιο του Τραμπ σε επικοινωνία του με την εφημερίδα Corriere della Sera.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη Δευτέρα «απαράδεκτη» την ανάρτηση του Αμερικανού προέδρου με αναφορά στον Πάπα Λέοντα.
«Είναι η Μελόνι, η οποία είναι απαράδεκτη, διότι δεν την ενδιαφέρει αν το Ιράν έχει πυρηνικά όπλα και το ότι θα τίναζε στον αέρα την Ιταλία μέσα σε δυο λεπτά, αν είχε τη δυνατότητα» πρόσθεσε ο Τραμπ.
Παράλληλα, ο Τραμπ τόνισε ότι «ο Πάπας δεν καταλαβαίνει και δεν θα έπρεπε να μιλά για πόλεμο, διότι δεν έχει ιδέα τού τι συμβαίνει». «Δεν καταλαβαίνει ότι στο Ιράν τον περασμένο μήνα δολοφόνησαν 42.000 διαδηλωτές και ότι η χώρα αποτελεί πυρηνική απειλή» συνέχισε.
Πέραν της χθεσινής δήλωσής της, η πρωθυπουργός της Ιταλίας εξέφρασε σήμερα για ακόμη μία φορά την υποστήριξή της στον Πάπα Λέοντα. «Εκφράζω την αλληλεγγύη μου προς τον Πάπα Λέοντα· ειλικρινά, δεν θα ένιωθα πολύ άνετα σε μια κοινωνία όπου οι θρησκευτικοί ηγέτες κάνουν ό,τι τους λένε οι πολιτικοί ηγέτες».
Σημειωτέον πως, η Τζόρτζια Μελόνι θεωρείται στενή συνεργάτιδα του Ντόναλντ Τραμπ και εκ των ηγετών που ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί άριστες σχέσεις.
«Σφυροκόπημα» από την αντιπολίτευση
Η σπάνια αυτή δήλωση στήριξης στον Ποντίφικα ήρθε μετά τα πυρά της ιταλικής αντιπολίτευσης πως η Μελόνι δεν έχει το πολιτικό θάρρος να πάει κόντρα στον σύμμαχό της Τραμπ, με τον οποίο έχει καλλιεργήσει ιδιαίτερα στενούς δεσμούς. Αντανακλά, δε, τη διάθεση που επικρατεί στην Ιταλία για την επίθεσή του εναντίον του Πάπα Λέοντα.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ηγέτης της ακροδεξιάς Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι – επίσης μακροχρόνιος υποστηρικτής του Τραμπ – ήταν ιδιαίτερα επικριτικός τη Δευτέρα, δηλώνοντας στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό Telelombardia ότι «αν κάποιος εργάζεται σκληρά για το ζήτημα της ειρήνης και της επίλυσης της σύγκρουσης, αυτός είναι ο Πάπας Λέων». «Η επίθεση στον Πάπα, σύμβολο ειρήνης και πνευματικός οδηγός για δισεκατομμύρια Καθολικούς, δεν φαίνεται να είναι κάτι χρήσιμο ή έξυπνο» πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής του Κινήματος 5 Αστέρων, Τζουζέπε Κόντε, καταδίκασε τις «ανείπωτες» επιθέσεις του Τραμπ στο Facebook και χλεύασε τη Μελόνι επειδή αρνήθηκε να λάβει σαφή θέση παρά την αυτοαποκαλούμενη χριστιανική της ταυτότητα, υπενθυμίζοντας τη στάση της στον πόλεμο του Ιράν ως «ούτε καταδικάζω ούτε υποστηρίζω».
Ο Κάρλο Καλέντα, ηγέτης του κεντρώου κόμματος της αντιπολίτευσης Azione, χαρακτήρισε τη στάση της πρωθυπουργού «ντροπιαστική», κάνοντας λόγο για πολιτική αδυναμία της Μελόνι να υπερασπιστεί τον πάπα και χαρακτηρίζοντάς της ως υποτελή στον Τραμπ. «Η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη καταλάβει ότι η φιλορωσική, φιλοτραμπική δεξιά έχει γίνει τοξική και είναι καταδικασμένη να χάσει».
Η Μελόνι ήταν αρχικά πιο επιφυλακτική, παγιδευμένη ανάμεσα στην αφοσίωση στον Τραμπ εντός της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής και τον σεβασμό σε έναν θρησκευτικό ηγέτη με τεράστια απήχηση μεταξύ των συντηρητικών ψηφοφόρων, με το βλέμμα στραμμένο προς τις εκλογές του 2027. Αλλά αναγκάστηκε να λάβει θέση, καθώς η πίεση από τον κόσμο και η κριτική από την αντιπολίτευση εντάθηκαν.
Η στρατηγική της Μελόνι απέναντι στον “εφιάλτη Τραμπ”
Στο σημείο αυτό, πάντως, αξίζει να τονιστεί πως η Μελόνι, μετά την αρχική «ασαφή» στάση που είχε υιοθετήσει στο ξεκίνημα του πολέμου στο Ιράν, το τελευταίο διάστημα φαίνεται πως παίρνει όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις από τις συνεχιζόμενες αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις. Προ ημερών, είχε εκφράσει την έντονη διαφωνία της για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, περιγράφοντας τη στρατιωτική εκστρατεία που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή ως μέρος μιας αυξανόμενης τάσης παρεμβάσεων «εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου».
Η απότομη αυτή αλλαγή αντανακλά, επίσης, τις πιέσεις που δέχεται στο εσωτερικό της χώρας. Οι αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν αποδείχθηκαν εξαιρετικά αντιδημοφιλείς στην Ιταλία, όπου η κοινή γνώμη διαφωνεί σε μεγάλο βαθμό με την προοπτική να εμπλακεί η χώρα σε μία ακόμα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Και με ένα πολιτικά ευαίσθητο δημοψήφισμα για τις δικαστικές μεταρρυθμίσεις να πλησιάζει, η Μελόνι προσπαθεί να διατηρήσει μία ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση των διατλαντικών συμμαχιών της και τις εσωτερικές πιέσεις.
Σε ομιλία της στο κοινοβούλιο την περασμένη εβδομάδα, δε, προσπάθησε να κρατήσει εκ νέου αποστάσεις από τον Αμερικανό ηγέτη, απαριθμώντας περιπτώσεις όπου -όπως ισχυρίστηκε- διαφώνησε μαζί του, από τη Γροιλανδία μέχρι τους δασμούς και το Ιράν. Στην πράξη, ωστόσο, συχνά ευθυγραμμίζεται με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες του Τραμπ και μάλιστα τον υποστηρίζει για το Νόμπελ Ειρήνης.
Ο Λέο Γκορέτι, του Ιταλικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, δήλωσε στο POLITICO ότι το πολιτικό κόστος για τη Μελόνι μπορεί να είναι δύσκολο να περιοριστεί. «Η στρατηγική της Μελόνι αποτελεί μέρος ενός μοτίβου αντιστάθμισης μεταξύ του Τραμπ και της ιταλικής κοινής γνώμης, η οποία είναι ολοένα και πιο δυσαρεστημένη με την εγγύτητα της κυβέρνησης με την κυβέρνηση Τραμπ».
Η Ιταλία ήδη βιώνει τις οικονομικές επιπτώσεις των πολιτικών του Τραμπ και η επίθεσή του στον Πάπα – «ένα σύμβολο του ιταλικού πολιτισμού και ταυτότητας, ανέγγιχτο για τους περισσότερους Ιταλούς», όπως το έθεσε ο Γκορέτι – αναμένεται να εντείνει την πίεση γύρω από την ευθυγράμμιση της Μελόνι με την Ουάσινγκτον.
«Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση και δεν υπάρχει τρόπος να βγει από αυτήν αλώβητη στα μάτια της κοινής γνώμης» πρόσθεσε.
Και καθώς ο πόλεμος στο Ιράν περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών και καθιστά την ισορροπία της Μελόνι πολύ πιο επισφαλή, η Ιταλίδα πρωθυπουργός αναγκάστηκε τελικά τη Δευτέρα να χαράξει μια σαφή γραμμή. Ίσως, όμως, να είναι πολύ αργά, σχολιάζει το POLITICO.