Η άβολη στιγμή που μαθαίνεις πως είναι επικίνδυνο να δίνεις ψάρια σε γάτες

Όσα ακολουθούν οφείλονται στα διάφορα ψαροκόκαλα που βλέπεις στο διάβα σου, όταν περπατάς -δίπλα στους κορμούς των δέντρων, στους δρόμους ή σε πυλωτές πολυκατοικιών-, αποφάγια που κάποιοι αφήνουν, για τις αδέσποτες γάτες της γειτονιάς.

Η πρόθεση μπορεί να είναι καλή, ωστόσο υπάρχουν πολλές περισσότερες πιθανότητες να είναι κακό το αποτέλεσμα.

Τι χρειάζονται οι γάτες και τι τους δίνουμε

Ένα στοιχείο που είναι απαραίτητο για την υγεία των γάτων, είναι η ταυρίνη. Πρόκειται για αμινοξύ που λαμβάνουν από το κρέας και τα ψάρια, ενώ περιέχεται φυσικά και στις, καλής ποιότητας, γατοτροφές.

Τα αιλουροειδή δεν μπορούν να συνθέσουν επαρκή ταυρίνη, με αυτά που τρώνε να μπορούν να κάνουν τη διαφορά, καθώς η έλλειψη της ουσίας μπορεί να προκαλέσει τύφλωση, καρδιοπάθειες ή γαστρεντερικά προβλήματα.

Οπότε, θα λέγατε πως τα ψάρια είναι μια χαρά για τις γάτες, αφού έχουν ταυρίνη.

Σωστό, αλλά και λάθος.

Θα τρώγατε εσείς ψάρια που είναι έξω από το ψυγείο για ώρες; Όχι. Γιατί; Επειδή φοβάστε την τροφική δηλητηρίαση, την οποία όμως, μπορεί να προκαλέσετε σε γάτες όταν αφήνετε ψάρια στο δρόμο.

Κάποια ψάρια εν τω μεταξύ, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ισταμίνες που είναι η πιο συνηθισμένη αιτία τροφικής δηλητηρίασης, για τους ανθρώπους, αλλά και τις γάτες.

Σημειώστε επίσης, ότι όπως μπορεί να είμαστε εμείς αλλεργικοί στα ψάρια, μπορεί να είναι και κάποιες γάτες.

Να θυμάστε και πως το ωμό ψάρι περιέχει παθογόνα, όπως και ότι τα ψαροκόκαλα μπορούν να πνίξουν τη γάτα, όπως μπορούν να πνίξουν κι εμάς.

Αν τώρα, θέλετε να κάνετε ένα δώρο στη γάτα σας, δώστε της λίγο τόνο ή λίγο σολομό ή λίγο από άλλο λιπαρό ψάρι, καθώς αυτά έχουν καλή ποσότητα ταυρίνης και πρωτεΐνης -συν φυσικά, τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα.

Τι απολαμβάνουν να τρώνε οι γάτες

Σε μελέτες που γίνονται τα τελευταία 150 χρόνια, έχει φανεί πως τα μικρά θηλαστικά και τα πτηνά κυριαρχούν στη διατροφή των γατών -πάντα βέβαια, παίζει ρόλο το οικοσύστημα στο οποίο ζουν και η εποχή.

Επισημαίνεται ότι δεν είναι επιλεκτικοί κυνηγοί. Αν μπορούσαν όμως, να επιλέξουν θήραμα, θα διάλεγαν ένα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας που είναι πιο χορταστικό.

Οι πρόγονοι των κατοικίδιων μας (άγριες γάτες) κυνηγούσαν και έτρωγαν ολόκληρα θηράματα, μικρά θηλαστικά όπως τρωκτικά, κουνέλια, πουλιά και έντομα. Ως αιλουροειδή απέφευγαν τα υδάτινα περιβάλλοντα -και άρα τα ψάρια.

Σύμφωνα με επιστημονικές εργασίες που δημοσιεύτηκαν στο Raw Petfood τα συμπαθή τετράποδα είναι ευκαιριακά αρπακτικά. Κυνηγούν δηλαδή, ό,τι είναι διαθέσιμο και τείνουν αν επιλέγουν το θήραμα που τους δίνει περισσότερη ενέργεια -για να συνεχίσουν το κυνήγι.

Εξημερώθηκαν πριν περίπου 9.000 με 10.000 χρόνια, όταν -σύμφωνα με επιστημονική θεωρία- ο άνθρωπος εξελίχθηκε από κυνηγός-τροφοσυλλέκτης σε γεωργός. Δημιούργησε μόνιμους οικισμούς, αποθήκες σιτηρών και… σκουπίδια.

Δημιουργήθηκε δηλαδή, νέα οικοθέση για ποντίκια και αρουραίους, που έγιναν η κύρια πηγή τροφής των γατών. Έτσι, αυτές προσαρμόστηκαν στα αστικά περιβάλλοντα.

Όσες εξακολουθούν να ζουν σε δασικές περιοχές, ως άγριες, καταναλώνουν θηλαστικά, πτηνά και ερπετά, στο 90% των περιπτώσεων. Κρατήστε πως οι γάτες τρώνε ό,τι είναι διαθέσιμο, ανάλογα με το περιβάλλον που ζει.

Σε οικιακά περιβάλλοντα, βέβαια μπορεί να φάνε έντομα για να συμπληρώσουν τη διατροφή τους.

Πώς προέκυψε η “φήμη” για τις γάτες και τα ψάρια

Ο μύθος που θέλει τις γάτες να απολαμβάνουν το ψάρι άρχισε να “χτίζεται” στην αρχαία αιγυπτιακή εποχή (γύρω στο 750 πΧ), όταν οι γάτες “έκλεβαν” από τα λιμάνια ό,τι ψάρι έμενε πίσω ή οι ψαράδες τις δελέαζαν με ψάρια.

Ακολούθως, ο Γκάρφιλντ και άλλα κινούμενα σχέδια, ενίσχυσαν τη φήμη.