Μια ψυχοπαθής αποκαλύπτει τα πραγματικά σημάδια που προδίδουν έναν ψυχοπαθή

Μολονότι δεν χρησιμοποιούμε πολλές λέξεις για να επικοινωνούμε μεταξύ μας (η ελληνική γλώσσα έχει +7.000.000 μοναδικούς τύπους λέξεων κι εμείς αρκούμαστε στις 500 έως 1.000 διαφορετικές λέξεις, καθημερινά), είμαστε γαλαντόμοι στους αρνητικούς χαρακτηριστιμούς, τους οποίους “πετάμε” εν αφθονία.

Έτσι, οι ψυχοπαθείς “πηγαίνουν σύννεφο”. Για την ιστορία, ο σωστός όρος, για συμπεριφορές που δεν κατανοεί ούτε το τελειότερο μηχάνημα που λέγεται “ανθρώπινο μυαλό”, είναι κοινωνιοπαθής. Επισήμως, Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας (ΑΔΠ), η οποία είναι κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των serial killers.

Η Kanika Batra έχει διαγνωστεί με ΑΔΠ και την τελευταία τετραετία -μετά τα αποκαλυπτήρια της διάγνωσης- κάνει διευκρινίσεις για την ΑΔΠ, κατάσταση ψυχικής υγείας που συνδέεται με βίαιες συμπεριφορές.

Αυτό δεν σημαίνει, απαραίτητα, πως όλοι οι δολοφόνοι έχουν ΑΔΠ, ωστόσο τα άτομα με διαταραχή δυσκολεύονται να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους και οδηγούνται σε βίαιες πράξεις.

Όπως είπε η Aυστραλή φιναλίστ του Miss Universe και του Miss World και συγγραφέας του Honeytrap (ασχολείται με τη ζωή της με ΑΔΠ) στο Honesty Box του LADbibble Stories «οι περισσότερες ενέργειες μου είναι πολύ ελεγχόμενες, ακριβείς και προγραμματισμένες, ωστόσο κάποιες φορές έχω ξεσπάσματα οργής. Μου έχουν πει πως δείχνω σαν να έχει εγκαταλείψει η ψυχή μου, το σώμα μου και ότι μαυρίζουν τα μάτια μου.

«Ανησυχώ ότι μια μέρα μπορεί να ξεφύγω. Έχω ήδη απειλήσει κάποιον με μαχαίρι και έχω σπρώξει ανθρώπους από τις σκάλες».

«Δεν μπορεί να με ηρεμήσει κανείς και καλό είναι να μην το προσπαθήσει κανείς -γιατί θα κινδυνεύσει. Χρειάζομαι το χρόνο μου».

Τι δεν έχουν οι κοινωνιοπαθείς;

Η έχουσα γνώση, εξήγησε ότι πολλοί είναι αυτοί που λένε πως είναι κοινωνιοπαθείς, τις περισσότερες φορές για να δικαιολογήσουν συμπεριφορές τους. Ωστόσο, κοινωνιοπαθής είναι «όποιος έχει διαγνωστεί με διαταραχή αντικοινωνικής προσωπικότητας», που είναι και ο επιστημονικός όρος για το κοινωνιοπαθής «και έχει συγκεκριμένες αντικοινωνικές συμπεριφορές».

Για την ακρίβεια, «οι κοινωνιοπαθείς δεν ξέρουν από ενσυναίσθηση, μετάνοια, ενοχή και συνείδηση».

Έχουν φίλους οι κοινωνιοπαθείς;

«Κοινωνιοπαθής είμαι, όχι serial killer. Και όχι, δεν σκότωνα γάτες, ως παιδί. Δεν ήταν κάτι που ήθελα να κάνω, ποτέ. Τις λατρεύω. Υπάρχουν άσχημα πράγματα που έκανα ως παιδί, ήμουν πολύ βίαιο παιδί, αλλά όχι στις γάτες και θα μείνω σε αυτό.

Φυσικά και έχω φίλους. Τι νομίζετε; Πως είμαι ΑΙ; Έχω πραγματικούς φίλους καρδιάς, στους οποίους δίνω την καλύτερη φιλία που μπορεί να φανταστεί κάποιος.

Μου αρέσει να είναι πιστοί -να μπορεί να είναι δίπλα μου στις 2 τα ξημερώματα, όπως θα είμαι εγώ-, που δεν υποκινούν καβγάδες και δεν δημιουργούν ιεραρχία, εντός του φιλικού γκρουπ.

Έχω κι άλλους φίλους, τους οποίους θεωρώ χρήσιμους και τους ξεφορτώνομαι όταν δεν έχουν καμία χρησιμότητα.

Το θέμα μου είναι πως δεν έχω συνέπεια. Καταλαβαίνω λοιπόν, όποιον φεύγει εξαιτίας αυτής της αδυναμίας».

Έχουν συναισθήματα οι κοινωνιοπαθείς;

«Σας είπα πως δεν είμαι ΑΙ. Δεν είμαι ρομπότ. Έχω συναισθήματα. Για παράδειγμα, νιώθω χαρά και ευτυχία -νιώθω ευτυχία για φίλους μου, γιατί τους αντιλαμβάνομαι ως μέρος του γκρουπ μου κι έτσι βλέπω τον εαυτό μου ως επιτυχημένο- και ζήλια.

Απλά δεν βιώνω ενσυναίσθηση, ενοχή ή μετάνοια. Πιστεύω ότι τα πιο δυνατά συναισθήματα που νιώθω, είναι η οργή, η περιφρόνηση και η αηδία. Διαγράφω όποιους μου τα προκαλούν».

Παραδέχθηκα και ότι είναι «ο πιο χειριστικός άνθρωπος που θα συναντήσετε ποτέ. Μπορώ να πω και ότι λέω ψέματα, καλύτερα από όλους. Τα ψέματα “κάνουν” τον κοινωνιοπαθή, είναι το “καύσιμο” μας. Είμαστε τόσο καλοί στα ψέματα. Είναι το Νο1 χόμπι μας, είναι το οξυγόνο μας, γιατί δεν είναι ψέμα αν πιστεύεις αυτό που λες».

Πώς “κρυβόταν” για χρόνια η Kanika;

Σε βίντεο που ανήρτησε στο Instagram εξήγησε τι έκανε για να κρύψει τη διάγνωση της από το κοινό, επί χρόνια -που κυκλοφορούσε και σε διαγωνισμούς ομορφιάς, όπως και σε σκηνές ως τραγουδίστρια.

«Το βλεφάρισμα μου δεν ήταν φυσικό. Εκπαίδευσα τον εαυτό μου να βλεφαρίζει πιο συχνά, γιατί τρόμαζα τους άλλους.

Αυτό που έκανε πιο επιτυχημένη την “κάλυψη” μου, ήταν πως δεν φοβόμουν να χάσω τον οποιονδήποτε, την οποιανδήποτε στιγμή. Πάντα καταφέρνω να κάνω τους άλλους να συμφωνούν μαζί μου και να πιστεύουν πως ήταν δική τους ιδέα. Για αυτό και δεν μπορεί να με εκμεταλλευτεί κανείς.

Επίσης, αν κάποια είναι ελκυστική, θα γίνω ο άνθρωπος που θέλει -όποιους και αν είναι αυτός».

Πώς ξεχωρίζουμε έναν κοινωνιοπαθή;

«Θα πίστευες πως πρόκειται για τρομακτικούς τύπους, ότι με κάποιον τρόπο ξεχωρίζουν στο πλήθος. Στην πραγματικότητα, δεν ισχύει αυτό.

Aυτό που παρατηρώ εγώ σε έναν φίλο κοινωνιοπαθή, είναι τα μάτια του. Δεν έχουν “ψυχή”. Αν με δείτε να εκνευρίζομαι, θα δείτε το κενό στα μάτια μου.

Μπορείς να παρατηρήσεις λοιπόν, την ικανότητα να κοιτούν κάποιον στα μάτια, για το μεγαλύτερο δυνατό διάστημα, συνήθως γιατί δεν έχουν την ίδια απόκριση στο στρες, με αυτήν που έχουν άλλοι άνθρωποι.

Επίσης, είμαστε πολύ χαλαροί σε δύσκολες καταστάσεις. Για παράδειγμα, πριν λίγες μέρες με τράκαραν και ο καρδιακός ρυθμός δεν αυξήθηκε στο ελάχιστο.

Όταν λοιπόν, παρατηρείτε κάποιον που είναι εξαιρετικά χαλαρός και ήρεμος και εξαιρετικά καλός στο στρες, είναι πάρα πολύ πιθανό να είναι κοινωνιοπαθής».

Τελικά, γεννιέσαι ή γίνεσαι κοινωνιοπαθής;

«Πιστεύω ακράδαντα πως όσοι έχουν Factor 1 χαρακτηριστικά στη Λίστα Hare, δηλαδή σκληρότητα, μεγαλοπρέπεια, επιπόλαια σκέψη και γοητεία, γεννιούνται με αυτά. Και είναι αυτά που τους διαχωρίζουν από τους ψυχοπαθείς».

Η AΔΠ στηρίζεται στην Λίστα Hare, δουλειά του Καναδού κλινικού ψυχολόγου, Robert Hare.

Μπορείτε να κάνετε ένα πρώτο τεστ, αν το λέει η καρδούλα σας.

Υπάρχει το Factor 1 και το Factor 2, στα οποία μοιράζονται τα χαρακτηριστικά.

«Στο Factor 1 ανήκει κάποιος που δεν κάνει εγκλήματα πάθους, δεν δρα εν βρασμώ, αλλά αντιδρά ψυχρά, έπειτα από μακροχρόνια υπολογισμένη στρατηγική -αυτό πιστεύω πως έχω. Δεν είμαι παρορμητική ή παράτολμη, εκτός και αν πρόκειται για μια περιπέτεια.

Όχι όμως, σε ό,τι αφορά εκδίκηση».

«Μπορώ να περάσω 1 και 2 χρόνια, δουλεύοντας επί του πώς θα εκδικηθώ κάποιον. Δεν ασχολούμαι με φυσικές μάχες, δεν γίνομαι επιθετική, δεν κάνω πράγματα που μπορούν να στοιχίσουν την ελευθερία μου, τη ζωή μου ή τον κοινωνικό μου κύκλο».