ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ: 10 ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΑΝΑΕ ΤΑΚΑΪΤΣΙ, ΕΚΛΕΚΤΗΣ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

Τον Σεπτέμβριο του 2025, έντεκα μήνες αφότου κάθισε στην καρέκλα, ο Σιγκέρου Ισίμπα (Shigeru Ishiba) παραιτήθηκε από πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, κατόπιν πίεσης των “συντρόφων” του στο κυβερνών Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα.

Τι είχε κάνει;

Είχε συνδεθεί με σκάνδαλα πολιτικών χρηματοδοτήσεων -λόγος που “έριξε” τον προκάτοχο της θέσης, Φούμιο Κισίντα (Fumio Kishida). Για παράδειγμα, με σκοτεινές δωρεές”, δηλαδή, μη δηλωθέντα κεφάλαια, ύψους 30 εκατομμυρίων γιεν (162.240 ευρώ), από υποστηρικτή, για περίπου μια δεκαετία -συμπεριλαμβανομένων αγορών εισιτηρίων για κόμματα και παραδόσεων μετρητών (π.χ., ως «υποστήριξη εκστρατείας»).

Για 102ος πρωθυπουργός της χώρας επιλέχθηκε -για πρώτη φορά στην ιστορία- μια γυναίκα: η Σαναέ Τακαΐτσι (Sanae Takaichi), την οποία στήριξε δημοσίως σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ, εν όψει των εκλογών της Κυριακής.

Και αυτό λέει πολλά για το ποια είναι.

Την Κυριακή, οι Ιάπωνες έχουν εκλογές και η Τακαΐτσι είναι υποψήφια. Έχει μάλιστα, την στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έγραψε στο Truth Social «η Πρωθυπουργός Τακαΐτσι είναι κάποια που αξίζει ισχυρή αναγνώριση για το έργο που κάνει αυτή και ο Συνασπισμός της και, ως εκ τούτου, ως Πρόεδρος των HΠΑ, είναι τιμή μου να της δώσω μια Πλήρη και Ολική Υποστήριξη και αυτό που αντιπροσωπεύει ο ιδιαίτερα σεβαστός Συνασπισμός της.

ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ. Καλή τύχη στην πολύ σημαντική ψηφοφορία της Κυριακής».

Είχε προηγηθεί ο χαρακτηρισμός της ως “ισχυρής και σοφής ηγέτιδας” που “αγαπάει πραγματικά τη χώρα της”.

Το φαβορί των εκλογών στην Ιαπωνία σε 10 σημειώσεις

Οι ποιότητες που έχει η -γεννημένη στις 7/3 του 1961- Τακαΐτσι και εκτιμήθηκαν, ώστε να επιλεγεί ως ηγέτιδα και μετά να στηριχθεί από τον Τραμπ, είναι ο συντηρητισμός της -σε μια άκρως συντηρητική χώρα είναι πλεονέκτημα-, η επιθετική εξωτερική πολιτική της -συνοδεύεται συχνά, με επικριτικά σχόλια των γειτόνων, Κίνας και Κορέας- και οι δεσμοί της με τον εκλιπόντα –μακροβιότερο πρωθυπουργό της Ιαπωνίας και δολοφονηθέντα– Σίνζο Άμπε.

Ακολουθούν δέκα σημειώσεις για τη “Σιδηρά Κυρία” της Ιαπωνίας, κάπως πιο ιδιαίτερες, που εξηγούν και περισσότερα.

1) Ο Τραμπ στηρίζει την Τακαΐτσι, γιατί είναι των ιδίων πολιτικών πεποιθήσεων (εθνικισμός, σκεπτικισμός και πολυμέρεια -επιλεκτικές εμπλοκές. Μοιράζονται και στρατηγικά γεωπολιτικά ενδιαφέροντα, με την πρωθυπουργό της Ιαπωνίας να στηρίζει την “όμορφη” στρατηγική άμυνα των ΗΠΑ -στο πλαίσιο της οποίας ο Τραμπ κάνει όλα όσα μας φαίνονται τρελά, με απώτερο στόχο να κάνει γενικά ό,τι θέλει, ως κυρίαρχος του κόσμου, όπως εξήγησε στο NEWS 24/7 o διεθνολόγος, Θρασύβουλος Ευτυχίδης.

Το Reuters αποκάλυψε και ότι ο Τραμπ ήταν στενός σύμμαχος του (μέντορα της Τακαΐτσι) Σίνζο Άμπε και παρτενέρ του, στο γκολφ.

2) Η Τακαΐτσι υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις για τα μεγάλα σκάνδαλα με τις χρηματοδοτήσεις, που “έφαγαν” τους δυο προκατόχους της και μετά, διόρισε πρόσωπα που συνδέονται με τις παρατυπίες. Για παράδειγμα, πρώην μέλη της παράταξης Άμπε που εμπλέκονταν σε αδήλωτα κεφάλαια, έγιναν υφυπουργοί.

3) Έχει “τσιμπήσει” κάπως το βιογραφικό της. Στην απαρχή της πολιτικής της καριέρας, υποστήριζε πως υπήρξε “νομοθετική ερευνήτρια” στις ΗΠΑ. Αποδείχθηκε πως ο ρόλος της ήταν υποστηρικτικός -σχεδόν γραμματειακός.

4) Αναφέρει τακτικά πως η Μάργκαρετ Θάτσερ (βλ. αυθεντική “Σιδηρά Κυρία”) είναι το είδωλο της, ως κόρη καταστηματάρχη που έφτασε στο ανώτερο αξίωμα, θυμίζοντας πως κι εκείνη δεν είχε πολιτικές ρίζες (η μητέρα της ήταν αστυνομικός και ο πατέρας υπάλληλος εταιρείας αυτοκινήτων).

5) Αρνείται, πεισματικά, να συμμαχήσει με το ιαπωνικό φεμινιστικό κίνημα, να κάνει οτιδήποτε αμφισβητεί τις παραδόσεις, όπως και να επιτρέπεται σε γυναίκες μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας να γίνονται αυτοκράτειρες. Επίσης, επιμένει ότι τα παντρεμένα ζευγάρια πρέπει να χρησιμοποιούν το ίδιο επώνυμο -ιδανικά του συζύγου.

6) Στη χώρα που έχει λέξη για το θάνατο από εξοντωτική δουλειά (karoshi), έχει απορρίψει την ανάγκη για ισορροπία μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, ακόμα και ως φράση.

7) Αναφορές τη θέλουν να προωθούσε το 1994, βιβλίο που επαινούσε τις εκλογικές στρατηγικές του Αδόλφου Χίτλερ. Οι ακροδεξιές της πεποιθήσεις εκφράζονται μέσω και των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Σε ζητήματα όπως ο γάμος ομόφυλων -που δεν θέλει- και ο έλεγχος των μεταναστών -που θέλει πάρα πολύ. Οι επικριτές της τονίζουν πως ωθεί την Ιαπωνία προς τα δεξιά και θέτει σε κίνδυνο τις ελευθερίες και την (γεμάτη σκάνδαλα) οικονομία.

8) Ως υπουργός, νωρίτερα στην καριέρα της, πίεσε για μεγαλύτερη κυβερνητική εποπτεία του NHK (δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ιαπωνίας), εγείροντας ανησυχίες για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και την κρατική παρέμβαση.

9) Συνηθίζει να ποστάρει στα social media, ανάλαφρες στιγμές, όπως μια που έφτιαχνε τη βαλίτσα της για ένα επαγγελματικό ταξίδι (στο G20, τον περασμένο Νοέμβριο) και διάλεγε ρούχα που θα της έδιναν το “πάνω χέρι” στη διπλωματία. Ή για την ακρίβεια, δεν θα επέτρεπε στους άλλους να την υποτιμούν. Είχε προηγηθεί σχόλιο στο Κοινοβούλιο πως πρέπει να προσέχει τι φοράει στις διεθνείς συναντήσεις. Η τσάντα που κρατάει τη βοήθησε να αναδειχθεί σε style icon. Η Grace Delight Tote κοστίζει 900 δολάρια και είναι το best seller του ιστορικού οίκο δερμάτινων, Hamano -ιδρύθηκε το 1880.

10) Η καμπάνια της έχει ως στόχο τις νεότερες γενιές και υπερτονίζει όσα δεν είναι. Δηλαδή, παιδί πολιτικών ή άνδρας πολιτικός. Έχει “κερδίσει” τους νέους, χαμογελώντας κάθε φορά που μιλάει -για τα πάντα, έως και το κόστος των κομμωτηρίων-, όπως συνδέεται και με τα trends (πχ έπαιξε ντραμς μαζί με τον ομόλογο της στην Κορέα, σε εκτέλεση τραγουδιού των παγκόσμιου φαινομένου του Netflix, με τίτλο Demon Hunters) και δεν διστάζει να τραγουδήσει και το happy birthday στην Τζόρτζια Μελόνι.

Εν αντιθέσει με τους συναδέλφους της, αποφεύγει τα ποτά το βράδυ και τα ακριβά εστιατόρια, για τις συναντήσεις της.

«Μέχρι τώρα, η πολιτική (στην Ιαπωνία) κυριαρχούνταν από ανώτερες ανδρικές προσωπικότητες. Το γεγονός ότι η πρωθυπουργός είναι πλέον γυναίκα, κάποια με διαφορετικό υπόβαθρο από αυτό που έχουν συνηθίσει οι άνθρωποι, δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι αλλάζει».
Γιούικο Φουτζίτα, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο (via Nikkei).

Mάλλον όμως, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην αίσθηση.