Πώς η Google και άλλες "φτωχές" εταιρείες γλυτώνουν τη φορολογία

Πώς η Google και άλλες "φτωχές" εταιρείες γλυτώνουν τη φορολογία

Έρχεται το τέλος της φοροαποφυγής για τους Κολοσσούς της τεχνολογίας; Μέχρι να ληφθούν αποφάσεις, δείτε βήμα βήμα πώς μέσω θυγατρικών και με τη βοήθεια φορολογικών παραδείσων, πληρώνουν πολύ λιγότερα για τα κέρδη τους

Η συστηματική φοροαποφυγή εταιρειών όπως η Apple, η Google, το Facebook και το Twitter, μπορεί να πάρει τέλος σύμφωνα με τον Feargal O' Rourke της PricewaterhouseCoopers.

Ο λόγος του έχει αξία, διότι πρόκειται για τον άνθρωπο που συμβουλεύει εταιρείες όπως οι παραπάνω, ώστε να εκμεταλλεύονται τα κενά στη νομοθεσία μιας χώρας και να γλυτώνουν φόρους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι συγκεκριμένες εταιρείες στην Ιρλανδία ("Διπλό ιρλανδικό") και στην Ολλανδία ("Ολλανδικό σάντουιτς").

Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο O'Rourke, προέβλεψε ότι το "Διπλό ιρλανδικό", σύντομα θα θεωρείται παράνομη πρακτική.

Τι είναι το "διπλό ιρλανδικό" με "ολλανδικό σάντουιτς"

Ο αρθρογράφος του techcrunch.com, Alex Wilhelm, εξηγεί πώς λειτουργεί λοιπόν αυτό το μοντέλο, που επιτρέπει σε μεγάλες εταιρείες όπως η Google, να πληρώνουν λιγότερους φόρους, παρά το ότι κερδίζουν τεράστια ποσά; Τα βήματα είναι συγκεκριμένα. Μεταφέρεις τα χρήματά σου στην Ιρλανδία, μετά στην Ολλανδία και τελικά σε κάποιον φορολογικό παράδεισο. Η σειρά πρέπει να είναι συγκεκριμένη.

1. Φτιάχνεις μια πατέντα ή αναπτύσσεις μια τεχνολογία στις ΗΠΑ

2. Ιδρύεις μια θυγατρική στην Ιρλανδία και πουλάς τα δικαιώματα. Η μητρική αυτής της εταιρείας όμως φροντίζεις να είναι στις Βερμούδες ή κάποιον άλλο φορολογικό Παράδεισο.

3. Η μητρική εταιρεία δεν πληρώνει τους φόρους που θα έπρεπε να πληρώσει για όλα της τα κέρδη (με βάση της νομοθεσία της Ιρλανδίας). Αντίθετα, θα πληρώσει τους φόρους, που προβλέπει η ιρλανδική νομοθεσία, μόνο για τα εμβάσματα της θυγατρικής προς τη μητρική.

4. Φροντίζεις ώστε η θυγατρική σου να πληρώνει όσο το δυνατόν λιγότερα για την πώληση των πνευματικών δικαιωμάτων. Αυτό μετατοπίζει το μέγιστο ποσό κέρδους στην Ιρλανδία και το απομακρύνει από τον συντελεστή φορολόγησης της μητρικής.

5. Το επόμενο βήμα, είναι να δημιουργήσεις μια δεύτερη εταιρεία στην Ιρλανδία. Η πρώτη εταιρεία στην Ιρλανδία (θυγατρική), θα είναι ιδιοκτήτρια της νέας εταιρείας. Η δεύτερη εταιρεία θα πουλά προϊόντα και θα καταχωρεί έσοδα. Τα κέρδη όμως δεν θα συσσωρεύονται απλώς, αλλά θα μετακινούνται.

6. Στη συνέχεια στέλνεις τα κέρδη από τη δεύτερη εταιρεία, μέσω μιας τρίτης θυγατρικής στην Ολλανδία. Η Ιρλανδία έχει το δικαίωμα να στέλνει αφορολόγητα εμβάσματα, εντός της ΕΕ. Τώρα τα κέρδη σου από τη δεύτερη εταιρεία, έχουν μεταφερθεί με ασφάλεια στην Ολλανδία.

7. Το επόμενο βήμα είναι να στείλεις τα κέρδη από την Ολλανδία, ξανά στην πρώτη εταιρεία που έφτιαξες στην Ιρλανδία, η οποία όπως είπαμε στην αρχή είναι θυγατρική εταιρείας με έδρα.... τις Βερμούδες!

8. Χάρη στην ιρλανδική νομοθεσία, αν μια εταιρεία έχει τα κεντρικά της σε άλλη χώρα (Βερμούδες), τα κέρδη της μπορούν να γλυτώσουν το φόρο. Αξίζει να δείτε το διάγραμμα των New York Times, για τη διαδρομή της φοροαποφυγής

9. Επομένως ο στόχος είναι να φτάσουν τα κέρδη της πρώτης θυγατρικής στη μητρική της στις Βερμούδες και ούτε φόρος, ούτε ζημιά!

Σύμφωνα με τον Wilhelm, πάντως, αυτή είναι η απλοϊκή διαδικασία (την ονομάζει Kids Version) και γίνεται ουσιαστικά με τη συνεργασία δύο ιρλανδικών εταιρειών, μέσω μιας ολλανδικής. Έτσι εξηγείται και το "διπλό ιρλανδικό" με "ολλανδικό σάντουιτς".

Μπορεί να γίνει ακόμα πιο δύσκολο να βρεθούν τα ίχνη του χρήματος, αν έχουμε εμπλοκή άλλων εταιρειών σε άλλες χώρες.

Στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρουμε το σχόλιο αναγνώστη του techchrunch.com, ο οποίος σημειώνει ότι ο αρθρογράφος προσπάθησε να εξηγήσει το "διπλό ιρλανδικό", έχοντας κατά νου τα δεδομένα των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, σημειώνει ότι ναι μεν οι εταιρείες κερδίζουν μέσω της φορολογίας, ωστόσο υπάρχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούν για να δραστηριοποιηθούν σε Ιρλανδία και Ολλανδία (πχ συγκεκριμένο αριθμό εργαζομένων, με φόρο επί των αποδοχών κλπ).

Για παράδειγμα, η Intel, έχει προσωπικό 4.500 χιλιάδων ατόμων στην Ιρλανδία και η Apple 4.000 ατόμων, το Facebook 2.000 και το Twitter σύντομα θα έχει 1000. Και αυτό συμβαίνει ενώ η Ιρλανδία έχει επιλέξει να "κυνηγήσει" τα εισοδήματα των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των εταιρειών.

Σε δύσκολη θέση οι μεγάλες εταιρείες

Όπως αναφέρει ο Alex Wilhelm, με αυτή και άλλες μεθόδους, πολλοί τεχνολογικοί κολοσσοί γλυτώνουν φόρους. Αν για παράδειγμα η Apple πλήρωνε φόρους για όλα τα κέρδη της παγκοσμίως, θα είχε μικρότερη ρευστότητα, μικρότερη αξία και λιγότερη ελευθερία κινήσεων.

Οι κερδισμένοι είναι οι μέτοχοι των εταιρειών και οι χαμένοι είναι οι κυβερνήσεις, που στερούνται από έσοδα, που θα έπρεπε να παίρνουν μέσω της φορολογίας.

Σε περίπτωση που οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν και το "διπλό ιρλανδικό", γίνει παράνομο, θα πρόκειται για μεγάλο πλήγμα για τις εταιρείες, εκτός αν βρουν άλλους τρόπους να φοροδιαφεύγουν.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να υπάρξει μεγάλη διαμάχη, καθώς οι συγκεκριμένες εταιρείες είναι πολύ ισχυρές και θα προσπαθήσουν να προστατεύσουν τα κέρδη τους, ωστόσο από την άλλη πλευρά οι κυβερνήσεις αυξάνουν την πίεση για να πάρουν τα χρήματα, που ανήκουν στους λαούς, που αυτές αντιπροσωπεύουν.

(Πηγή: techcrunch.com)

SHARE:

24Media Network