ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

«MAGA ψηφίσατε, MAGA σας δίνω» είναι η ουσία όσων κάνει ο Ντόναλντ Τραμπ σε όλον τον πλανήτη και είναι κάπως ανορθόδοξα. Έως πολύ επικίνδυνα.

Ουδείς θα τα χαρακτήριζε ως λογικά (πχ έχει απαγάγει πρόεδρο άλλης χώρας, αποπειράται να αποκτήσει -με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- κομμάτια γης σε όλον τον πλανήτη), πέραν αυτών που εκπόνησαν το πλάνο, το οποίο εκτελεί τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ και έχει ως end game την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ, κατά το Make America Great Again.

Δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρει κάτι άλλο, πέραν της υλοποίησης του στόχου.

Ρωτήσαμε τον έγκριτο διεθνολόγο, Θρασύβουλο Ευτυχίδη, εάν υπάρχει περίπτωση όσα κάνει ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ -με τελευταία εξέλιξη τη μη επέκταση της συμφωνίας με τη Ρωσία για την ανάπτυξη συγκεκριμένου αριθμού πυρηνικών– να μας προσφέρουν την εμπειρία του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μας απάντησε πως όσα κάνει ο Τραμπ, τα είχε αναφέρει στην προεκλογική του εκστρατεία (δίναμε όμως, σημασία σε άλλες στιγμές του), με την στρατηγική που ακολουθεί να έχει ως στόχο την επικυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο.

Ο πραγματικός στόχος του Τραμπ

Εκ των βασικών προϋποθέσεων για την υλοποίηση του σχεδίου του Τραμπ, είναι η περικύκλωση της Κίνας και κάπως έτσι πρόσθεσε σε συνθήκη της Μέσης Ανατολής (Συμφωνίες του Αβραάμ) μια χώρα που γεωγραφικά ανήκει στην Ανατολική Ευρώπη (Καζακστάν).

«Στις σύγχρονες συνθήκες της αγοράς, ο Τραμπ λειτουργεί ως επιχειρηματίας. Προσπαθεί να αποκτήσει περιοχές παγκόσμιας κυριαρχίας, για να ξανακάνει μεγάλη την Αμερική.

Ενισχύει την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ, δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας για την περιοχή του και επεκτείνεται σε κομμάτια που αποτελούν εξαιρετικά σημεία, για ενεργειακή χρήση, όπως το Ιράν -αγκάθι στη Μέση Ανατολή που θέλει να “βγάλει”-, καταλαμβάνοντας ουσιαστικά ή επηρεάζοντας τις εξελίξεις σε όλο το δυτικό ημισφαίριο».

«Εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα, που είναι αλληλένδετα με την ισχύ της Αμερικής. Είναι ό,τι είχε περιγράψει στο προεκλογικό του πρόγραμμα.

Δεν κάνει κάτι άλλο, παρά όσα περιγράφονται στα κείμενα για τη νέα αμυντική στρατηγική των ΗΠΑ, με φράσεις όπως “οι ωραίες διαπραγματεύσεις” και αφηγήματα που θέλουν τον Ερντογάν να είναι “καλό παιδί”».

Μόλις πριν λίγες ώρες, ενημέρωσε ότι είχε ένα “εξαιρετικά καλό” τηλεφώνημα, με τον Σι Τζινγκπίνγκ «με τον οποίον έχουμε εξαιρετικά καλές σχέσεις και καταλαβαίνουμε και οι δύο, πόσο σημαντικό είναι να συνεχίσει να είναι εξαιρετικές».

«Στην ουσία, τακτοποιεί τα δικά του συμφέροντα», λέει ο κύριος Ευτυχίδης.

Παρεμπιπτόντως, στην αμυντική στρατηγική των ΗΠΑ, η Ρωσία αναφέρεται ως “εχθρός”, ενώ την Τετάρτη ο Τραμπ αποθέωσε τον Πούτιν, που «κράτησε το λόγο του, για το τέλος των βομβαρδισμών στην Ουκρανία». Βέβαια, αυτή είναι μια σχέση που αλλάζει πολύ τακτικά, με τον ηγέτη της Ρωσίας να είναι σταθερά “φίλος” των ΗΠΑ, από το 2001.

«Ο στόχος του Τραμπ είναι να ξανακάνει την Αμερική μεγάλη (η κατ’ αρχάς προεκλογική δέσμευση -το γνωστό MAGA). Να ελέγξει δηλαδή, ολόκληρο τον κόσμο».

«Ζούμε την απόλυτη ανατροπή, αν θέλετε, σε ό,τι είχαμε συνηθίσει από τις ΗΠΑ, σε σχέση με τους συμμάχους. Είχαμε βολευτεί με την Αμερική, ας μην κοροϊδευόμαστε. Και ξαφνικά βρισκόμαστε απέναντι στο ξεβόλεμα, όπως ο Τραμπ επιδιώκει τον απόλυτο έλεγχο του δυτικού ημισφαίριου».

Και δεν τον εμποδίζει κανείς.

Η συμφωνία με τον Πούτιν για τα απεριόριστα πυρηνικά

Τα ξημερώματα, οι ΗΠΑ και Ρωσία, δηλαδή οι δυο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου -κατέχουν το 80% των πυρηνικών κεφαλών-, αποφάσισαν να μην επεκτείνουν τη Νέα Συνθήκη Μείωσης Στρατηγικών Όπλων (New Start), που έως τώρα υπέγραφαν κάθε πέντε χρόνια.

 

Στο επίκεντρο είχε τον “επιτρεπόμενο αριθμό ανάπτυξης πυρηνικών κεφαλών και πυραύλων”. Έως σήμερα ήταν 1.550 ανεπτυγμένες πυρηνικές κεφαλές και 700 ανεπτυγμένοι πύραυλοι και βομβαρδιστικά.

Από σήμερα, με τη λήξη της συνθήκης (η Ρωσία πρότεινε μονοετή παράταση, την οποία απέρριψε ο Τραμπ), είναι απεριόριστα.

«Η κατάργηση της συνθήκης, ουσιαστικά επιτρέπει στο Τραμπ την επέκταση, σε τομείς όπως είναι το διάστημα, θα θυμάστε το Space Race», την κούρσα ΗΠΑ και τότε Σοβιετικής Ένωσης, για το ποιος θα κυριαρχήσει στο διάστημα.

«Έτσι, αυτή τη στιγμή λοιπόν, εξελίσσονται κάποια προγράμματα και με βάση το Χρυσό Θόλο (βλ. αντιπυραυλική ασπίδα που των ΗΠΑ) που ανήκε στις προγραμματικές του δηλώσεις -για αυτό ήθελε και τη Γροιλανδία, για να αναπτύξει τέτοιου είδους όπλα εκεί-, επιδιώκει να αποκτήσει την κυριαρχία. Σε αυτό το πλαίσιο ανήκει και το νέο πυρηνικό δόγμα, που επιτρέπει την ανάπτυξη και νέων όπλων».

Τι θα γίνει αν αντιδράσει η Κίνα;

Έως τώρα, ο Τραμπ κάνει ό,τι κάνει και η Κίνα παρακολουθεί. Τι θα γίνει αν αρχίζει να αντιδρά ο Σι Τζινπίνγκ; «Προς το παρόν δεν αντιδράει. Όχι μόνο η Κίνα, αλλά ουδείς. Έτσι, ο Τραμπ κάνει ό,τι κάνει και παράλληλα, αποδυναμώνει κι άλλους.

Για παράδειγμα, στέλνει την αρμάδα στο Ιράν, το οποίο επιδιώκει να αποδυναμώσει και όχι να καταλάβει, καθώς δεν συμφέρει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής ένα πυρηνικό Ιράν.

Έχοντας μια ακόμα μεγαλύτερη στρατηγική σκέψη οι Αμερικανοί, ενέταξαν στις Συμφωνίες του Αβραάμ και το Καζακστάν».

Το 1995, όταν προέκυψαν οι Συμφωνίες του Αβραάμ έγιναν γνωστές ως “η καλύτερη ευκαιρία της Μέσης Ανατολής για Ειρήνη”.

Πρόκειται για σειρά διπλωματικών συμφωνιών, μεταξύ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, του Μαρόκου, του Σουδάν και της Αιγύπτου με το Ισραήλ, με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ. Περιλαμβάνουν το άνοιγμα πρεσβειών, τις απευθείας πτήσεις και τη συνεργασία στην τεχνολογία, το εμπόριο κ.α.

«Δείτε στο χάρτη πού είναι το Καζακστάν. Τι δουλειά έχει στις Συμφωνίες του Αβραάμ;» ρωτάει ο κύριος Ευτυχίδης και απαντάει.

«Είναι ένα γενικότερο πλαίσιο περικύκλωσης της Κίνας, στέρησης των βασικών διεξόδων της, πρώτα σε οικονομικό και μετά σε στρατηγικό επίπεδο, ώστε να υπάρξει μία απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ, τουλάχιστον στον τομέα της ενέργειες, αν όχι και στον τομέα της τεχνολογίας».

Αυτό επιχειρεί αυτήν την στιγμή ο Τραμπ, όσο τρελό και αν φαίνεται. Η Κίνα έχει μια διέξοδο από τη Ρωσία που είναι αποκομμένη. Σταδιακά λοιπόν, ο Τραμπ μειώνει τους συμμάχους της Κίνας και αυτό είναι πρόβλημα, αν σκεφτείτε πως αυτός που προσπαθεί να “κλείσει” είναι το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Έχουμε μπει πάλι, σε μια απρόβλεπτη εποχή ανταγωνισμών, στην οποία το διακύβευμα δεν είναι “καπιταλισμός vs κομμουνισμός”, όπως την πρώτη φορά, αλλά η επικράτηση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Ένα σύστημα, που έχει ως αιχμή του δόρατος την τεχνολογική υπεροχή, την τεχνητή νοημοσύνη, που φαίνεται να κερδίζει απέναντι στην ανθρώπινη εμπιστοσύνη και δια μέσου της χρήσης αυτών των νέων τεχνολογιών, η απόλυτη επικυριαρχία στον κόσμο.

Προσπαθεί δηλαδή, να περιορίσει τις απώλειες που είχε μετά στους πολέμους που έκανε η Αμερική σε Ιράκ και Αφγανιστάν, της κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού της συστήματος το 2008, με την κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες και της ανάπτυξης νέων πόλων -Ρωσίας, Κίνας, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δυστυχώς δεν υπάρχει.

Επιδιώκει λοιπόν, να μειώσει την ισχύ των άλλων, ενισχύοντας την δική του ισχύ κι έτσι, να επιβάλει τις απόψεις του».

Για αυτό τους λόγους, παρενέβη και στον Διάδρομο του Ζανγκεζούρ.

Η εξέλιξη που πέρασε στα ψιλά στην Ελλάδα -ενώ δεν θα έπρεπε

Ο Διάδρομος του Ζανγκεζούρ είναι έργο υποδομής, σε δρόμο έκτασης 43 χιλιομέτρων, που συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με την Τουρκία, μέσω Αρμενίας.

Ενισχύει το ρόλο της Τουρκίας ως διαμετακομιστικό κόμβο, μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας και απειλεί τα συμφέροντα του Ιράν.

Για αυτό και η υλοποίηση του προκαλεί διεθνείς ανησυχίες, για περαιτέρω συγκρούσεις.

Η απόφαση για τη δημιουργία προέκυψε κατόπιν τριμερούς συμφωνίας, κατάπαυσης του πυρός, στο τέλος του δεύτερου πολέμου Καραμπάχ το 2020 (“κρατούσε από το 1988), μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, με τη Ρωσία ως εγγυητή.

Ο Τραμπ έδωσε νέες διαστάσεις, με την πρόταση “Trump Route for International Peace and Prosperity“ (ναι, έδωσε το όνομα του στο project “Διαδρομή για την Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία”), όπου αναφέρεται η ανάπτυξη του διαδρόμου, υπό αμερικανική εποπτεία.

«Γενικά, τον αφορούν τέτοια κομμάτια (γης) που μειώνουν την κινεζική ισχύ και ενισχύουν αντίστοιχα την οικονομική, κύρια, δύναμη των ΗΠΑ -και δια μέσου αυτής την στρατιωτική ισχύ και τη δύναμη να επηρεάζει τις εξελίξεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα πέρασε στα ψιλά πως τον Διάδρομο του Ζανγκεζούρ τον διαχειρίζονται πλέον, αμερικανικές εταιρείες. Ο Τραμπ έχει υπογράψει ήδη με την Αρμενία για αυτό που θα μετεξελιχθεί σε σύνδρομο διάδρομο διαμετακόμισης που αμφισβητεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν, οι οποίοι ήθελαν τον εδαφικό έλεγχο -αλλά δεν υπάρχει πια αυτός».

«Το Ιράν ίσως να είναι πείραμα για όσα σχεδιάζει για Βόρεια Κορέα, Κίνα και Ρωσία»

Σύμφωνα με τον κύριο Ευτυχίδη, αργά ή γρήγορα θα μπει στο στόχαστρο και η Κούβα («ήδη υπάρχουν νέες κυρώσεις που δεν έχουν λογική»), ενώ στη Μέση Ανατολή «θα βγάλει το αγκάθι του Ιράν, με διαπραγματεύσεις και ανατροπή του καθεστώτος, που είναι δύσκολο, καθώς το Ιράν έχει πολύ σκληρές δομές.

Όσα κάνει αυτήν την στιγμή, ίσως να είναι ένα πείραμα για όσα σχεδιάζει να κάνει παρακάτω, στη Βόρεια Κορέα, την Κίνα και τη Ρωσία»

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να σταματήσει τον Τραμπ;

«Πάντα υπάρχει σενάριο. Βλέπουμε πως υπάρχουν δυνάμεις που αντιδρούν, αλλά αργά η γρήγορα θα βρεθούν και αυτές στην δυσάρεστη θέση να υποκύψουν στις ορέξεις του, όσο ασκεί μια τέτοια επιθετική πολιτική και κανένας δεν αντιδρά αντίστοιχα.

Δείτε τι γίνεται με την Ευρώπη, που ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι η Αμερική είναι πρόβλημα για εκείνη. Για να αντιδράσει όμως, θα χρειαστεί τουλάχιστον μια 20ετία. Σε αυτό το διάστημα, ο Τραμπ θα κάνει ό,τι θέλει».

«Δεν φαντάζομαι ωστόσο, ότι φτάσει σε έναν πυρηνικό πόλεμο. Δεν είναι τόσο τρελός, καθώς ένας πυρηνικός πόλεμος είναι το τέλος. Δεν υπάρχει κάτι, μετά από εκεί».

«Εντός των συνόρων υπάρχει αντίδραση «όπως φαίνεται από τα “χαστούκια” που έχουν αρχίσει, στις πρακτικές του. Στο Τέξας για παράδειγμα, πολιτεία όπου χρόνια κυριαρχούν οι Ρεπουμπλικάνοι, έκαναν επανεκλογή θέσης γερουσιαστή και “βγήκε” Δημοκρατικός».

Άρα η “αυτοκρατορία” μπορεί να “πέσει” μόνο εκ των έσω;

«Πιστεύω ότι από την στιγμή που δεν υπάρχει το αντίπαλο δέος -κάποιος να μπορεί να περιορίσει αυτό που κάνει ο Τραμπ-, μόνο εκ των έσω μπορεί να γίνει».