“Κάθε μέρα έξι Πολωνές ταξιδεύουν στο εξωτερικό για αμβλώσεις”

“Κάθε μέρα, έξι Πολωνές ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να κάνουν άμβλωση“.

Στην Πολωνία υπάρχει de facto απαγόρευση των αμβλώσεων -ένας από τους πιο αυστηρούς νόμους στην Ευρώπη. Οι γυναίκες που χρειάζονται υπηρεσίες άμβλωσης συχνά ξοδεύουν τις αποταμιεύσεις τους και αναγκάζονται είτε να ταξιδέψουν στο εξωτερικό είτε να βασιστούν στη βοήθεια ΜΚΟ που τους παρέχουν χάπια άμβλωσης. “Δεν είναι νόμιμο να τα αγοράσει κανείς στην Πολωνία, αλλά δεν είναι παράνομο να τα έχει στην κατοχή του και να διακόψει μόνη της την εγκυμοσύνη“, δήλωσε η Πολωνή ευρωβουλεύτρια με τους Σοσιαλιστές και τους Δημοκράτες, Joanna Scheuring-Wielgus, σε συνέντευξή της στο NEWS 24/7 κατά τη διάρκεια της ολομέλειας του Φεβρουαρίου του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο

“Οι γυναίκες πρέπει να στηρίζονται σε άλλες γυναίκες, επειδή το κράτος τους τις έχει εγκαταλείψει. Ευτυχώς, το μόνο θετικό μέσα σε αυτή την τραγική κατάσταση είναι ότι καμία γυναίκα δεν αφήνει ποτέ μια άλλη πίσω. Η αλληλεγγύη είναι η δύναμή μας“.

Η “ρήτρα συνείδησης” στην Πολωνία

Αρκετές τραγικές υποθέσεις τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει τις θανατηφόρες συνέπειες της άρνησης πρόσβασης σε ασφαλή φροντίδα άμβλωσης. Αυτές οι ιστορίες δείχνουν ότι ένας κακός νόμος μπορεί να παραλύσει πλήρως μια τόσο βασική υπηρεσία όπως η υγειονομική περίθαλψη.

Μάλιστα, στην Πολωνία ισχύει η ρήτρα συνείδησης (conscious clause) -που επιτρέπει στους γιατρούς να αρνούνται την παροχή άμβλωσης βάσει των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων.

Όπως είπε η ευρωβουλεύτρια, “οι γιατροί στην Πολωνία φοβούνται να παρέχουν οποιαδήποτε φροντίδα άμβλωσης, ακόμη και στις λίγες περιπτώσεις όπου επιτρέπεται, επειδή φοβούνται τις νομικές συνέπειες. Επιπλέον, η ρήτρα συνείδησης -που επιτρέπει στους γιατρούς να αρνούνται την παροχή άμβλωσης βάσει των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων- ενισχύει αυτό το φαινόμενο. Και ποιο είναι το κόστος; Οι ζωές των Πολωνών γυναικών. Γυναίκες στην Πολωνία έχουν πεθάνει επειδή οι γιατροί φοβήθηκαν να προχωρήσουν σε άμβλωση, ακόμη και όταν η ζωή τους βρισκόταν σε κίνδυνο. Μία από τις πιο γνωστές περιπτώσεις είναι της Ιζαμπέλα. Ήταν μόλις 30 ετών. Πήγε στο νοσοκομείο, περίμεναν να πεθάνει το έμβρυο, και εκείνη πέθανε από σηπτικό σοκ”.

Για την ιστορία η 30χρονη Ιζαμπέλα, πέθανε σε νοσοκομείο της Πολωνίας τον Σεπτέμβριο του 2021 αφότου υπέστη σηπτικό σοκ. Ενώ βρισκόταν στην 22η εβδομάδα κύησης, οι γιατροί σε νοσοκομείο της νότιας Πολωνίας αρνούνταν να προχωρήσουν σε άμβλωση, παρά τη σοβαρή έλλειψη αμνιακού υγρού που μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες και δυσπλασίες στη μήτρα, όπως λέει δικηγόρος της οικογένειας. Το ιατρικό προσωπικό ήταν αμετακίνητο και επέμενε πως προχωρούσε σε επέμβαση μόνο αν πέθαινε το βρέφος.

Τι είναι το “πολωνικό χρέος άμβλωσης”

Οργανώσεις και δωρητές δαπανούν πάνω από 474,908 ευρώ (2 εκατομμύρια PLN-Ζλότι Πολωνίας) ετησίως προκειμένου να βοηθήσουν τις γυναίκες να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για φροντίδα άμβλωσης. Η Joanna Scheuring-Wielgus είπε ότι το 2025, περισσότεροι από 46.300 άνθρωποι επικοινώνησαν με την οργάνωση Abortion Without Borders, που βοηθά Πολωνές να έχουν πρόσβαση σε άμβλωση, συμπεριλαμβανομένου του ταξιδιού στο εξωτερικό. “Το λεγόμενο «Πολωνικό Χρέος Άμβλωσης» — το συνολικό ποσό που έχουν δαπανήσει οργανώσεις και δωρητές για αμβλώσεις Πολωνών από το 2006 — εκτιμάται σε πάνω από 11,658,991 ευρώ,  εκ των οποίων περίπου 5,912,604 ευρώ αφορούν χειρουργικές επεμβάσεις, κυρίως εκτός της χώρας.

Η πρωτοβουλία My Voice My Choice – “Η αλληλεγγύη μετατρέπεται σε πολιτική”

Η πρωτοβουλία My Voice My Choice είναι μία εκστρατεία πολιτών για ασφαλείς και προσβάσιμες αμβλώσεις στην Ένωση. Ήδη από τις 17 Δεκεμβρίου 2025 το Ευρωκοινοβούλιο είχε ζητήσει από την Κομισιόν τη δημιουργία χρηματοδοτικού μηχανισμού για τη διασφάλιση της πρόσβασης σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση σε ολόκληρη την ΕΕ. Η Επιτροπή θα το συζητήσεις στις 25 Φεβρουαρίου.

Η κ. Joanna Scheuring-Wielgus έχει υποστηρίξει ενεργά τη συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία. “Κάθε μέρα, έξι Πολωνές ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να κάνουν άμβλωση. Οι Πολωνές ήδη ταξιδεύουν στην Ολλανδία, την Τσεχία, το Βέλγιο, τη Γαλλία για τον λόγο αυτό. Και γι’ αυτό η πρωτοβουλία My Voice, My Choice είναι τόσο σημαντική -θεσμοθετεί αυτό που ήδη συμβαίνει“, σχολίασε.

Ρωτώντας την για το κατά πόσο τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν πραγματικά να πιέσουν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να δράσουν για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα — ή η άμβλωση θα παραμείνει ένα εθνικό πολιτικό ταμπού η ίδια είπε πως “μπορούν — και πρέπει“. “Εμείς κάναμε το καθήκον μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: διαπραγματευτήκαμε το ψήφισμα στήριξης της πρωτοβουλίας. Δεν ήταν εύκολο να συνεργαστούμε με το ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), που είναι πολύ πιο συντηρητικό στον πυρήνα του απ’ ό,τι δείχνει επιφανειακά, και γι’ αυτό γνωρίζω ότι δεν θα είναι εύκολο να περάσει νομοθετική πρόταση από την Επιτροπή, όπου κυριαρχούν κυρίως κεντροδεξιοί πολιτικοί. Όμως ακόμη κι αυτοί γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να αγνοήσουν τη φωνή 1 εκατομμυρίου πολιτών. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να συνεχίσουμε να τους ασκούμε πίεση σε αυτές τις κρίσιμες δύο εβδομάδες. Το My Voice, My Choice μετατρέπει την αλληλεγγύη σε πολιτική: με διαφάνεια, χρηματοδοτούμενη από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Η Ευρώπη ήδη πληρώνει — αλλά πρέπει επιτέλους να το κάνει συστηματικά και όχι αποσπασματικά. Γιατί αυτό δεν αφορά την ιδεολογία, αλλά την υγεία και τις ζωές των Ευρωπαίων γυναικών”, σχολίασε.

Η Εκκλησία και η ισχυρή επιρροή στην πολωνική πολιτική

Ένα μεγάλο ζήτημα είναι πως η πλειοψηφία των ανθρώπων στην Πολωνία επιθυμούν την απελευθέρωση της νομοθεσίας για τις αμβλώσεις, αλλά δυστυχώς η Εκκλησία και τα αντι-έμφυλα κινήματα εξακολουθούν να έχουν ισχυρή επιρροή στην πολωνική πολιτική. Ένα πολύ σημαντικό βήμα για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών είναι ο εκκοσμικευμός της πολιτικής.

“Δυστυχώς, τα δικαιώματά μας μπορούν να αφαιρεθούν. Η ακροδεξιά, οι λαϊκιστές, οι φονταμενταλιστές επιτίθενται πάντα πρώτα στα δικαιώματα των γυναικών, γιατί μας φοβούνται. Οι γυναίκες είναι δημοκρατική δύναμη. Και δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε. Μαζί είμαστε δυνατές — και γι’ αυτό πρέπει να μείνουμε ενωμένες. Δεν είμαστε μειονότητα. Είμαστε οι γυναίκες της Ευρώπης και χωρίς εμάς, δεν υπάρχει Ευρώπη”.