O αυταρχισμός δεν κατευνάζεται

Ναι, το έχουμε εμπεδώσει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε με στόχο να αποτρέψει ένα ακόμα παγκόσμιο πόλεμο και θα το κατάφερνε δημιουργώντας τις συνθήκες που θα τον καθιστούσαν, απλώς, ασύμφορο.

Η ιδέα ήταν απλή: οι λαοί της Ευρώπης θα ένωναν τα πορτοφόλια τους, δηλαδή θα παντρεύονταν και όχι από έρωτα που εξατμίζεται γρήγορα αλλά από αγάπη και ειλικρινή αλληλοεκτίμηση που πηγάζει από τις κοινές ρίζες του πολιτισμού τους. Και οι διαφορές; Αυτές θα τις βλέπαμε ως μια ευκαιρία να χτίσουμε γέφυρες για να μην τους επιτρέψουμε να λειτουργήσουν ως χάσματα και ξοδεύτηκαν πολλά λεφτά γι αυτό το σκοπό.

Κάπως έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε η μεγαλύτερη δύναμη αποτροπής.

Καλύτερα από όλους το έχει περιγράψει ο δημοσιογράφος Αντώνης Παπαγιαννίδης, γνώστης του «βαθέος κράτους των Βρυξελλών», σε μια δημόσια συνομιλία μας στον φιλελεύθερο διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό Amagi με αφορμή, τότε, τις περίφημες και ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: «Όποιος πηγαίνει στις Βρυξέλλες να διαπραγματευτεί με πρόθεση να γκρεμίσει «τον τοίχο», θα διαπιστώσει, έκπληκτος, πως είναι φτιαγμένος από γιαούρτι. Όσο σπρώχνεις, τόσο υποχωρεί, μέχρι να σε κατευνάσει και να αλλάξεις, τελικά, τακτική».

Όμως, το ίδιο έκανε και η Άγκελα Μέρκελ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Λέγεται και δεν έχει διαψευστεί ότι όταν ο Πούτιν ήταν «νευρικός», του τηλεφωνούσε η ίδια και μιλώντας του στα Ρωσικά που γνωρίζει απταίστως, τον καθησύχαζε. Η στρατηγική του κατευνασμού σε πλήρη ανάπτυξη.

Μόνο που η στρατηγική αυτή απέτυχε. Γιατί ο Πούτιν προσάρτησε πρώτα στην Κριμαία και στη συνέχεια, επιτέθηκε στην Ουκρανία και δεν σκοπεύει να τερματίσει αυτό τον πόλεμο μέχρι να διαλύσει την Ευρώπη και κυρίως τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής που κυριολεκτικά μισεί.

Άλλωστε, είναι ένας δικτάτορας και δεν λογοδοτεί σε κανέναν για τις ανθρώπινες απώλειες – φτάνουν πλέον το 1,2 εκ-  και έχει συμμαχήσει και με άλλους δικτάτορες: από τους μουλάδες του Ιράν και τους δορυφόρους τους (Χαμάς, Χεζμπολάχ)- μόλις προχθες οι FT αποκάλυψαν μυστική, στρατιωτική μεταξύ τους συμφωνία – μέχρι τον Κιμ Γιονγκ Ουν της Βορείου Κορέας που φορτώνει στα αεροπλάνα αθώους ανθρώπους, πολίτες της χώρας του και τους στέλνει να πολεμήσουν Ουκρανούς ενώ εκείνοι δεν ξέρουν καν σε ποια χώρα βρίσκονται, ποιον και γιατί πολεμούν. Ακόμα και συμφωνία με τους αντάρτες στο Σουδάν έκανε για να του στέλνουν απελπισμένους Σουδανούς να πολεμήσουν στην Ουκρανία, πριν από λίγες μέρες διαβάσαμε στο σάιτ του Atlantic Council για το θέμα.

Μιλάμε για τον ορισμό της λέξης «κτηνωδία». 

Όταν έχεις απέναντί σου δικτάτορες, ο κατευνασμός είναι μια λανθασμένη επιλογή στρατηγικής.

Τον αυταρχισμό δεν τον κατευνάζεις. Τον πολεμάς και μάλιστα ανηλεώς, μέχρι να τον τσακίσεις. Όπως ακριβώς έκαναν οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί με τον Χίτλερ που δεν αιματοκύλισε απλώς την Ευρώπη αλλά  με την εβραϊκή γενοκτονία, το Ολοκαύτωμα, κατάφερε να αποδομήσει το μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός επί ευρωπαϊκού εδάφους: τον Διαφωτισμό. Γιατί μπορεί «να ξαναγράψαμε ποίηση μετά το Άουσβιτς» αλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι ο Αντόρνο που είχε πει ότι αυτό δεν μπορεί πλέον να συμβεί, διαψεύσθηκε. Η αθωότητα της Ευρώπης έχει χαθεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιτρέψουμε να εξελιχθεί  σε «Τύφλωση» για να θυμηθώ άλλο ένα μεγάλο Ευρωπαίο, της Λογοτεχνίας, αυτή τη φορά.

Πλέον στην εικόνα έχει μπει και ο δημοκρατικά εκλεγμένος αυταρχισμός. Ο Τραμπ και τα ακροδεξιά γκρουπούσκουλα σε όλη την Ευρώπη. Ο Τραμπ και οι όμοιοί του δεν καταλαβαίνουν από «τοίχους από γιαούρτι». Εξάλλου, όπως όλοι οι νάρκισσοι, έχει κι αυτός «ψυχισμό κότας», είναι ένας δειλός που σέβεται μόνο την επίδειξη ανηλεούς ισχύος. Αυτό λοιπόν πρέπει να εισπράξει.

Φυσικά και έχει κόστος αυτή η επιλογή. Ξεβολεύει, αλλάζει τις προτεραιότητες. Ποιος επιθυμεί την κάθε είδους σύγκρουση, ειδικά μετά τη χρυσή εποχή της μεταπολεμικής ευημερίας; Οι Ευρωπαίοι έχουμε πλουτίσει και έχουμε ευτυχήσει με τα Erasmus, τα ανοιχτά μεταξύ μας σύνορα, το κοινό μας νόμισμα, τα πάρτυ που διοργανώνουμε όταν γιορτάζουμε τις εθνικές μας ιδιαιτερότητες σε μια Πολιτιστική Πρωτεύουσα, τις διακοπές με το Interrail, το δικαίωμα των πολιτών της να πέφτουν στο κρεβάτι και να χτίζουν τη ζωή τους με όποιον επιθυμούν, ασχέτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Όμως, η Ακροδεξιά, οι Δικτάτορες και οι αυταρχικοί αιρετοί, στην ίδια κατηγορία όλοι τους, θέλουν να βάλουν τους δικούς τους όρους στα πορτοφόλια μας, τα κρεβάτια μας, την καθημερινότητά μας.

Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Η Ουκρανία πρέπει να νικήσει. Η Ευρώπη πρέπει να νικήσει. Τον αυταρχισμό δεν τον κατευνάζεις. Τον πολεμάς. Με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο, όσες θυσίες κι αν χρειαστούν, μέχρι να τον νικήσεις. Άλλωστε, η Ελευθερία, αυτή η περίεργη, προκλητική ιδέα που είναι φαντασίωση και βίωμα μαζί, δεν έχει τίμημα. Η με κάθε τρόπο αντίσταση στον αυταρχισμό και την ακροδεξιά είναι πλέον μονόδρομος.