Προκαλεί ο Χάρβεϊ Γουάινστιν από τη φυλακή: Δεν άγγιξα καμία, το έκαναν για τα λεφτά
Διαβάζεται σε 4'
Ο Γουάινστιν αρνείται ότι διέπραξε σεξουαλική επίθεση, παρά τις δεκάδες καταγγελίες εναντίον του και υποστηρίζει ότι πολλές γυναίκες υπέβαλαν ψευδείς ισχυρισμούς για χρηματικό όφελος
- 10 Μαρτίου 2026 23:13
Ο Χάρβεϊ Γουάινστιν, ο οποίος εκτίει πολυετή ποινή κάθειρξης για σεξουαλική επίθεση στο Ράικερς Άιλαντ, τη διαβόητη φυλακή στο Μπρονξ, παραχώρησε στο The Hollywood Reporter την πρώτη του συνέντευξη μετά τη σύλληψή του.
Ο Γουάινστιν αρνείται ότι διέπραξε σεξουαλική επίθεση, παρά τις δεκάδες καταγγελίες εναντίον του. Υποστηρίζει ότι πολλές γυναίκες υπέβαλαν ψευδείς ισχυρισμούς για χρηματικό όφελος, ενώ παραδέχεται ότι χρησιμοποίησε το προσωπικό του για να καλύψει τις εξωσυζυγικές σχέσεις του.
«Ψεύδονταν για πολλούς λόγους. Αλλά κυρίως επειδή υπάρχει χρήμα. Μια γυναίκα πήρε μισό εκατομμύριο δολάρια, μια άλλη 500.000, μια τρίτη 3 εκατομμύρια. Το μόνο που έπρεπε να κάνουν για να πάρουν την επιταγή ήταν να συμπληρώσουν μια φόρμα που έλεγε ότι τις παρενόχλησα. Το συμπλήρωσαν και η ασφαλιστική τελικά πλήρωσε δεκάδες εκατομμύρια».
«Έκανα “κρούσεις” σε μερικές γυναίκες ανεπιτυχώς; Ναι. Ήμουν πιεστικός ή υπερβολικά σαγηνευτικός; Ναι σε όλα αυτά. Δεν έπρεπε να βγαίνω με αυτές τις γυναίκες. Ήμουν παντρεμένος με υπέροχη γυναίκα που δεν είχε ιδέα τι έκανα. Χρησιμοποιούσα το προσωπικό μου για να κρύβω αυτά. Ποτέ δεν παρενόχλησα σεξουαλικά».
Αν και παραδέχεται την ανισορροπία δύναμης που υπήρχε στις σχέσεις του με ορισμένες γυναίκες, υποστηρίζει ότι ποτέ δεν άγγιξε ή κακοποίησε κάποιον. «Υπερβολικό φλερτ, γελοίες καταστάσεις, κακή συμπεριφορά. Ναι. Αλλά δεν άγγιξα κανέναν. Το έδειξα με λόγια και παρουσία, όχι με βία».
Η ζωή στη φυλακή
Ο 73χρονος Γουάινστιν δήλωσε ότι περνά 23 ώρες την ημέρα στο κελί του, βγαίνει με αναπηρικό αμαξίδιο μόλις μισή ώρα την ημέρα για καθαρό αέρα και έχει επαφή μόνο με φύλακες και νοσηλευτές. Στην πτέρυγά του δεν υπάρχει καμία κοινωνική συναναστροφή.
«Είναι η κόλαση», είπε χαρακτηριστικά. «Στην κρατική φυλακή τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ξυπνούσα το πρωί, έπαιρνα πρωινό, έβλεπα φίλους, μιλούσα με κόσμο. Βλέπαμε όλοι μαζί τηλεόραση. Παρακαλάω να με μεταφέρουν σε κρατική φυλακή, αλλά η Εισαγγελία λέει: “Επειδή εκκρεμεί δίκη, θα μείνεις στο Ράικερς. Θέλουμε να σε έχουμε υπό επιτήρηση”. Με επιτηρούν εδώ και 19 μήνες. Δεν ξέρω πού νομίζουν ότι θα πάω».
Τον περασμένο Ιούνιο, ο Γουάινστιν καταδικάστηκε σε μια νέα δίκη για σεξουαλικά εγκλήματα στη Νέα Υόρκη, η οποία επανεξέτασε ορισμένες από τις βασικές κατηγορίες της αρχικής του υπόθεσης που είχε πυροδοτήσει το κίνημα #MeToo. Το σώμα των ενόρκων τον έκρινε ένοχο για σεξουαλική πράξη κακουργηματικού χαρακτήρα σε πρώτο βαθμό, αλλά τον αθώωσε για μια δεύτερη αντίστοιχη κατηγορία. Ο δικαστής κήρυξε κακοδικία για την τρίτη κατηγορία (βιασμός τρίτου βαθμού).
Ο Γουάινστιν λέει ότι, ενώ η φήμη του ήταν το μεγαλύτερο όπλο του στον έξω κόσμο, μέσα στη φυλακή αποτελεί μειονέκτημα.
«Με πονάει γιατί με αναγκάζει στην απομόνωση. Είναι πολύ επικίνδυνο να βρίσκομαι κοντά σε άλλους», ανέφερε, ισχυριζόμενος ότι οι άλλοι τρόφιμοι του ζητούν συνεχώς χρήματα ή νομική βοήθεια. «Με απειλούν και με χλευάζουν διαρκώς. Δεν θα άντεχα πολύ εκεί έξω».
Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας του κινηματογράφου, που έχει κατηγορηθεί από δεκάδες γυναίκες, υποστήριξε μάλιστα ότι δέχθηκε σωματική επίθεση. «Κάποιος όρμησε και με γρονθοκόπησε δυνατά στο πρόσωπο. Έπεσα στο πάτωμα, γεμάτος αίματα», είπε. «Τραυματίστηκα πολύ σοβαρά».
Ωστόσο, όταν οι δεσμοφύλακες τον ρώτησαν ποιος το έκανε, εκείνος αρνήθηκε να τον κατονομάσει: «Δεν μπορείς να γίνεις “καρφί”. Αυτός είναι ο νόμος της ζούγκλας».
«Πεθαίνω εδώ μέσα»
Όπως αποκάλυψε, μιλάει τηλεφωνικά με τρία από τα παιδιά του, ενώ τα υπόλοιπα έχουν διακόψει κάθε επαφή μαζί του. Επίσης, ανέφερε ότι μερικές φορές νοικιάζει ταινίες ή παραγγέλνει βιβλία από το Amazon, ενώ δέχεται σενάρια από φοιτητές που ζητούν τη γνώμη του.
«Πεθαίνω εδώ μέσα. Και το σχέδιο του Εισαγγελέα είναι προφανώς να με αφήσει να πεθάνω στη φυλακή», δήλωσε. «Με τρομάζει… Είναι ψυχρό και άκαρδο. Είναι απίστευτο, μετά τη ζωή που έζησα και όσα πρόσφερα στην κοινωνία, να μην υπάρχει η επιείκεια για μια πιο ανθρώπινη μεταχείριση. Ό,τι κι αν πιστεύουν ότι έκανα κακό στη ζωή μου, δεν καταδικάστηκα σε θάνατο. Τον Μάρτιο κλείνω τα 74. Δεν θέλω να πεθάνω εδώ μέσα».