Συγκίνηση στο “Ελ. Βενιζέλος” με συγγενείς εγκλωβισμένων στη Μέση Ανατολή

Για ακόμη μία ημέρα η αίθουσα αφίξεων του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» γέμισε από δεκάδες γονείς και συγγενείς που περίμεναν όλο αγωνία τους ανθρώπους τους να γυρίσουν από τη Μέση Ανατολή.

Σήμερα, λίγη ώρα μετά τις 18:00, άρχισαν να αποβιβάζονται επιβάτες που είχαν εγκλωβιστεί στο Κατάρ και το Ντουμπάι.

Ανάμεσα στους συγγενείς, η κυρία Δώρα, η οποία έκανε ταξίδι από τη Μάνη στην Αθήνα μόνο και μόνο για να υποδεχτεί τον γιο της στο αεροδρόμιο, μετά από πολλές ημέρες προσπάθειας να επιστρέψει εκείνος στην Ελλάδα από το Ντουμπάι, όπου εργάζεται τους τελευταίους τρεισήμισι μήνες.

«Τον γιο μου περιμένω, είναι είκοσι ενός ετών. Τον περιμένω από το Ντουμπάι. Εκεί είναι τώρα τους τρεις, τρεισήμισι τελευταίους μήνες για δουλειά και όπως καταλαβαίνετε η ανησυχία και για εμάς, όσο ασφαλές και να είναι ένα μέρος όταν γίνεται πόλεμος…» λέει στο Orange Press Agency.

Όπως εξηγεί, τα δραματικά γεγονότα και την πολεμική σύρραξη πρώτα το πληροφορήθηκαν εκείνοι, και μετά ο γιος τους.

«Την ώρα που μιλούσαμε στο Facebook άκουσε τα παιδιά που λέγανε ‘ρε παιδιά έκλεισε αυτό το πράγμα, έκλεισε το αεροδρόμιο στο Άμπου Ντάμπι’ και του λέμε ‘Κωνσταντίνε, είναι αλήθεια. Μη φοβάσαι’. Αλλά μας είπε το πρώτο βράδυ ότι έβλεπαν αναχαιτίσεις. Μάλιστα έστειλε και ένα βίντεο με αναχαιτίσεις στον άλλο μου τον γιο εδώ στην Ελλάδα» τονίζει.

Για την ίδια, όπως αναφέρει, το σοκ ήταν μεγάλο: «Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου γιατί δεν ήξερα τι θα γίνει και από τη στιγμή που χτύπησαν μετά και το Ντουμπάι με drone, έστω με drone, ανησύχησα όπως όλες οι μανάδες πιστεύω. Όλοι οι γονείς δηλαδή. Θέλω να αγκαλιάσω το παιδί μου, να το κρατήσω στα χέρια μου γιατί υποπτεύομαι ότι θα θέλει να καθίσει κάποιες μέρες εδώ, να δει και το κορίτσι του και είναι λογικό και μετά θα κατέβει και αυτός στη Μάνη. Αλλά θέλω να τον πάρω στα χέρια μου, να τον κρατήσω»