Με “Νέα Εθνική Πυξίδα” απαντά ο Τσίπρας στην εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη
Διαβάζεται σε 4'
Μία ακόμη παρέμβαση στην πολεμική συγκυρία αναμένεται να κάνει από την Αλεξανδρούπολη ο πρώην πρωθυπουργός.
- 16 Μαρτίου 2026 06:19
«Νέα Εθνική Πυξίδα». Αυτή αναμένεται να είναι η φράση – κλειδί στην νέα παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στην τρέχουσα συγκυρία, όπου όλα κινούνται γύρω από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή. Ο πρώην πρωθυπουργός πρόκειται να κάνει την Τετάρτη μία ακόμη παρουσίαση της «Ιθάκης», αυτή την φορά στην ακριτική Αλεξανδρούπολη ( 18.30 Πνευματικό Κέντρο Μητρόπολης).
Θυμίζουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη ασκήσει σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για την στάση της στην ομιλία που πραγματοποίησε στις 7 Μαρτίου στην Κοζάνη. Σε αυτή την «γραμμή» αναμένεται να επιμείνει και στην Αλεξανδρούπολη εστιάζοντας ιδιαίτερα στον τρόπο που αντιμετωπίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης την στάση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, αποκαλώντας τον ενδεικτικά «γελωτοποιό του Βασιλιά».
Ο Αλέξης Τσίπρας θα αντιπαραβάλλει την στάση υποτέλειας που εκτιμά ότι τηρεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη με την αναγκαιότητα για μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα το διεθνές δίκαιο. Αξιοποιώντας σε αυτή την κατεύθυνση τα κεφάλαια της «Ιθάκης» που αναφέρονται ακριβώς σε αυτό το ζήτημα την περίοδο 2015-2019.
Πιθανότατα μάλιστα θα θυμίσει ότι ακριβώς αυτή τη περίοδο αναβαθμίστηκε γεωπολιτικά η Αλεξανδρούπολη τόσο με την μεγέθυνση του λιμανιού της όσο και την μετατροπή της σε ενεργειακό κέντρο με την κατασκευή πλωτής μονάδας επαν-αεριοποίησης LNG.
Οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ
«Σύμμαχοι ή Προστάτες;» Υπό το πρίσμα αυτού του δίπολου αναμένεται να αναφερθεί στο τρόπο που πρέπει να δομηθούν οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ. Μια σχέση της οποίας ο πρώην πρωθυπουργός δεν αρνείται την αναγκαιότητα που επιβάλλει μια ρεαλιστική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, παράλληλα όμως την αντιλαμβάνεται ως μια οριοθετημένη συνύπαρξη με «κόκκινες γραμμές» από την πλευρά της Ελλάδας. Θυμίζουμε, μάλιστα, πως «κόκκινη γραμμή» για τα εθνικά συμφέροντα έχει αποκαλέσει ο Αλέξης Τσίπρας την μη συμμετοχή της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις ΗΠΑ-Ισραήλ στην Μέση Ανατολή.
Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται πως επιλέγει μία φράση που βρίσκεται πολύ συχνά στο κυβερνητικό λεξιλόγιο, την λέξη «ρεαλισμός», δίνοντας της όμως ένα εντελώς διαφορετικό νόημα από την λογική της υποτέλειας με την οποία την αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση. Στην βάση αυτή θα επισημάνει πως απαιτείται μια «ρεαλιστική γραμμή» στην εξωτερική πολιτική της χώρας η οποία θα περιλαμβάνει την αντίθεση της Ελλάδας στον πόλεμο ενώ ταυτόχρονα θα βάζει στο επίκεντρο την ασφάλεια των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ζήτημα που ανακύπτει στο επίκεντρο μετά τις πρόσφατες απειλές του Ιράν κατά της Κύπρου.
Η έκρηξη τιμών
O πρώην πρωθυπουργός δεν πρόκειται να αποφύγει και το φλέγον ζήτημα των επιπτώσεων του πολέμου που θα αγγίξουν άμεσα την καθημερινότητα κάθε νοικοκυριού στην Ελλάδας. Μιλώντας για την αναμενόμενη εκτόξευση των τιμών που θα σχετιστεί με την κατακόρυφη άνοδο του κόστους παραγωγής ενέργειας. Στο ζήτημα αυτό άλλωστε αναφέρθηκε και η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου «Αλέξης Τσίπρας».
Στην τελευταία δημόσια ομιλία του στην Κοζάνη ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην ανάγκη μιας διαφορετικής προσέγγισης λέγοντας ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε ανεπαρκή μέτρα. Τόνισε χαρακτηριστικά πως θέσπισε «πλαφόν στα περιθώρια κέρδους στα πρατήρια καυσίμων όχι όμως στα διυλιστήρια που θα μπορούν να ορίζουν τη τιμή εκκίνησης στην όλη αλυσίδα κατά βούληση. Και όπως σε κάθε πληθωριστική κρίση, έτσι και τώρα τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν από τον σταθερά υψηλό ΦΠΑ. Ήδη η αύξηση εσόδων από τις αυξήσεις στα καύσιμα αγγίζει το 30%. Και που αναμένεται να καταλήξουν ; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι για άλλη μια φορά μέρος αυτών των εσόδων θα διατεθεί σε επιδοτήσεις που θα πριμοδοτήσουν όμως κυρίως τους παραγωγούς ενέργειας και όχι τους καταναλωτές.
Και έτσι ο νέος πόλεμος θα είναι ακόμα ένα πρόσχημα για ακόμα μεγαλύτερη αισχροκέρδεια και ενίσχυση των καρτέλ. Αισχροκέρδεια που δεν περίμενε βέβαια μόνο τους πολέμους. Γιατί το ίδιο συμβαίνει εδώ και καιρό και με την ενεργειακή μετάβαση. Μια μετάβαση η οποία από ευκαιρία για πράσινη ενέργεια και απαγγίστρωση από τα καρτέλ, έγινε ακριβώς το αντίθετο, δημιούργησε μια Ενεργειακή Ολιγαρχία».