Νέα Αριστερά: Κριτική Χαρίτση στην εισήγηση της πλειοψηφίας στην ΚΕ

Νέο γύρος εσωκομματικής αντιπαράθεσης σήμανε για τη Νέα Αριστερά στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής τη Κυριακή.

Ο μέχρι πρότινος πρόεδρος, Αλέξης Χαρίτσης διαφώνησε με την εισήγηση της πλειοψηφίας στην οποία άσκησε εφ όλης της ύλης της κριτικής.

Κατά την οπτική του βουλευτή Μεσσηνίας του κόμματος η θέση της εισήγησης ότι το προηγούμενο διάστημα «σπαταλήθηκε πολιτικός χρόνος», «θόλωσε το πολιτικό στίγμα» και ότι διαμορφώθηκε «η εικόνα ενός κόμματος με ημερομηνία λήξης». συνιστά υποτίμηση της στρατηγικής που ακολούθησε η Νέα Αριστερά από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα.

“Η στρατηγική αυτή δεν ήταν προσωπική επιλογή κάποιου. Ήταν συλλογική απόφαση του ιδρυτικού μας συνεδρίου. Και δεν ήταν επιλογή που έβλεπε μόνο διαμορφωμένες δυνάμεις, αλλά στόχευε στην αλλαγή συσχετισμών. Ήταν στρατηγική πολιτικής φιλοδοξίας. Και παραμένει” τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Χαρίτσης.

Υπερασπίστηκε την κοινοβουλευτική παρουσία της Νέας Αριστεράς επί των ημερών του λέγοντας ότι “με πολύ καθαρό αριστερό στίγμα μετατοπίσαμε το βάρος των κοινοβουλευτικών συζητήσεων αλλά και τη στάση και άλλων πολιτικών δυνάμεων μέσα στη Βουλή. Για να μιλάμε με δεδομένα και όχι με αβάσιμες αιτιάσεις: κανένα θολό στίγμα δεν υπάρχει ως προς αυτό. Την ιδεολογική μάχη τη δώσαμε χωρίς συμβιβασμό. Κι αυτό αναγνωρίζεται κι από φίλους κι από αντιπάλους”.

Συμπλήρωσε δε ότι “δεν ειπώθηκε ποτέ από κανέναν στη Νέα Αριστερά ότι μας ενδιαφέρουν κεντρώα σενάρια χωρίς σαφές στίγμα. Δεν μιλήσαμε για προοδευτικό πόλο γενικά και αόριστα. Είναι στοιχειώδες στην κριτική αποτίμηση να μην υπάρχει διαστρέβλωση του αντικειμένου της κριτικής”.

Τόνισε, χαρακτηριστικά ότι “φοβάμαι ότι τελικά η κριτική στη γραμμή του Λαϊκού Μετώπου καταλήγει άλλοθι για άλλα οργανωτικά και πολιτικά προβλήματα” και επεσήμανε ότι η Αριστερά στην Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει το δρόμο της Ισπανίας.

“Το δρόμο των προγραμματικών συγκλίσεων και των πολιτικών συνεργασιών με στόχο την πολιτική αλλαγή.Η κοινωνία ζητάει και περιμένει την ελπίδα μιας διαφορετικής προοπτικής από τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.Οπότε το δίλημμα, κατά την γνώμη μου, είναι αν θες να συνδιαμορφώσεις τους όρους της προοπτικής και της πολιτικής αλλαγής ή όχι” ήταν το σχετικό σχόλιό του.