Ποιους απειλεί η Καρυστιανού;

Η Μαρία Καρυστιανού θα ανακοινώσει εντός των επομένων ημερών το όνομα του κόμματος που δημιουργεί. Μας προϊδέασε με το όνομα «Ελπίδα» αν και νομίζω ότι κανένας δεν θα δώσει σημασία. Θα είναι το «κόμμα Καρυστιανού».

Επίσης δεν αξίζει να δώσουμε σημασία στον ερασιτεχνισμό της εικαστικής επένδυσης. Ενα περιστέρι που σπάει μία κλεψύδρα και πετάει έχοντας στο ράμφος τον κλάδο ελαίας. Αυτό παραπέμπει σε πολλά: στην εικόνα μετά τον Κατακλυσμό, στην ειρήνη, ενδεχομένως και στο Αγιο Πνεύμα καθώς το κόμμα θα συνομιλεί με το χριστεπώνυμο πλήθος.

Αυτό που έχει σημασία είναι η επίδραση του νέου κόμματος στο δημοσκοπικό και, φυσικά, στο εκλογικό τοπίο. Ε, λοιπόν για όλα αυτά είναι ακόμα πολύ νωρίς. Ωστόσο υπάρχουν κάποια δεδομένα πάνω στα οποία μπορούμε να στηριχθούμε.

Ο αρχικός «ενθουσιασμός», με τον οποία μία μερίδα του εκλογικού σώματος υποδέχθηκε την πρωτοβουλία, έχει ατονίσει. Αυτό είναι φυσιολογικό και καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις. Και όταν η κυρία Καρυστιανού άρχισε να πολιτικολογεί πέρα από τα Τέμπη, οι εντυπώσεις μάλλον δεν ήταν θετικές. Λογικά στο εξής θα είναι πιο προσεκτική και διαβασμένη αν και η στάση της είναι συνάρτηση των ανθρώπων που θα τη συμβουλεύουν.

Προς το παρόν, πέρα από τους γνωστούς παραστάτες της, δίπλα της βρίσκονται πρόσωπα κυρίως από τη Θεσσαλονίκη που αντιπροσωπεύουν συντηρητικές ως εθνικιστικές απόψεις. Παράλληλα, εκκλησιαστικοί παράγοντες προσπαθούν να δημιουργήσουν μία γέφυρα επικοινωνίας ώστε να καταστεί εφικτή η συμπόρευση με τη «Νίκη».

Ομως, το βασικό ερώτημα είναι άλλο: τι θα προκαλέσει η Καρυστιανού στην κατανομή της εκλογικής πίτας; Η απάντηση είναι μάλλον απλή: εξαρτάται πόσους θα καταφέρει να σηκώσει από τον καναπέ για να πάνε στην κάλπη. Αν το κόμμα Καρυστιανού φέρει καινούργιους ψηφοφόρους, τότε μπορεί να ανησυχήσει και την κυβέρνηση. Αν όμως δεν συνεγείρει καινούργιους ψηφοφόρους και απλώς ρίξει το καλάμι της στη δεξαμενή της αντιπολίτευσης, τότε σύντομα θα σταματήσουν να μιλιούνται με τη Ζωή.

Αλλά για όλα αυτά υπάρχει χρόνος. Μπορεί το σποτ Καρυστιανού να μας δείχνει ένα περιστέρι που σπάει την κλεψύδρα, αλλά στην πραγματικότητα η άμμος της μόλις άρχισε να τρέχει.