Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ

Κάθε Δευτέρα, η Νίκη Μπάκουλη καλεί στο Pop Science έναν επιστήμονα να λύσει σε… απλά ελληνικά μια απορία που υπάρχει διαχρονικά ή δημιουργούν οι εξελίξεις.

Καθ’ ύλην αρμόδιοι δίνουν το χρόνο και τις γνώσεις τους, για να κάνουν τα δύσκολα, εύκολα και να μας βοηθήσουν να συντονιστούμε με την πραγματικότητα.

Στο νέο επεισόδιο του Pop Science ο πατέρας Λίβυος ενημερώνει πώς μπορούμε να ζούμε καθημερινά, την ανάσταση (μας).

Ανάσταση μπορείς να ζεις κάθε μέρα

Όλοι πιστεύουμε σε κάτι. Στον εαυτό μας, στην ύπαρξη ενός ανώτερου όντος, στις ενέργειες, στο σύμπαν ή όπου αλλού νιώθει κάποιος πως γαληνεύει το “είναι” του.

Ανεξάρτητα από τα “πιστεύω” μας, το βράδυ της Ανάστασης κάναμε την εμφάνιση μας σε έναν ναό, έστω για να ακούσουμε το “Χριστός Ανέστη” και να πάρουμε το Άγιο Φως. Τώρα, πήγαμε για τα παιδιά; Γιατί το ήθελε η παρέα; Επειδή είμαστε βαθιά θρήσκοι; Όποιος και αν ήταν ο λόγος, ήμασταν εκεί και γίναμε αποδέκτες του μηνύματος της νίκης επί του θανάτου.

Γιατί να μην το συνεχίσουμε από εκεί, μήπως και ηρεμήσει η ψυχούλα μας;

Όπως εξηγεί στο Pop Science ο πρωτοπρεσβύτερος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, γνωστός και ως πατέρας Λίβυος, Ανάσταση μπορεί να είναι «η προσπάθειά μας, τα απλά και καθημερινά που πολλές φορές τα προσπερνάμε, να τα δούμε ως δώρα κι όχι ως αυτονόητα. Ως δώρα που μπορεί να χαθούν οποιαδήποτε στιγμή κι όχι ως κεκτημένα τα οποία τα κατέχουμε και τα ορίζουμε και πολλές φορές μάλιστα, τα διαλύουμε».

Ανάσταση μπορούμε να ζήσουμε με μια καλημέρα στο γείτονα. ‘Η με την ανάσταση ενός χαμένου ονείρου. Ή με το να στηρίξουμε σε έναν άνθρωπο. Η λίστα είναι ατελείωτη. Με μια βασική προϋπόθεση.

Highlights

• Η παρανόηση στο “ο Θεός δίνει στον καθένα ό,τι μπορεί να αντέξει”.
• Τα αναπάντητα “γιατί” και η επιλογή που έχουμε.
• Ζούμε ήδη τον προσωπικό Παράδεισο και την προσωπική Κόλαση
• Οι μικροί καθημερινοί θάνατοι μέχρι να φτάσουμε στον βιολογικό θάνατο.
• Πώς μπορούμε να ζούμε καθημερινά την ανάσταση;