Ο Τάσος Χαλκιάς δεν είδε κάτι κακό στην παιδική κακοποίηση που βίωσε

Ο ηθοποιός Τάσος Χαλκιάς δεν είδε τίποτα κακό στην παιδική κακοποίηση που βίωσε, γιατί όπως είπε, ο πατέρας του τον έδερνε “από αγάπη“ και ήταν “άλλες εποχές“.

Και αν είναι κάπως δύσκολο να δεχθούμε ότι μία τέτοια δήλωση έγινε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που δίνεται και μεταδίδεται το 2026 σε πανελλαδική εμβέλειας κανάλι από έναν άνθρωπο που γεμίζει θέατρα, ιδού τα λόγια του: «ο πατέρας μου με βαρούσε από αγάπη, άρα δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και σε καλό μου βγήκε».

Οι δηλώσεις αυτές είναι αδικαιολόγητες και δεν θα έπρεπε να έχουν χώρο να ακούγονται στον δημόσιο διάλογο σήμερα. Και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Οι δηλώσεις αυτές θα μπορούσαν να ακουστούν το 1950. Ή και λίγο πιο μετά. Αλλά το 2026, όχι. Η αγάπη και το ξύλο δεν πάνε μαζί.

Αδικαιολόγητο είναι, επίσης, το γεγονός πως γίνεται μία προσπάθεια να δικαιολογηθεί η πράξη καθώς έγινε από «έναν πατέρα που δούλευε 16 ώρες». «Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά, να κοιμάσαι τέσσερις ώρες και μετά να φύγεις πάλι για άλλες 16 ώρες δουλειάς μέσα στη μουτζούρα, μέσα στα πλοία και τα καράβια και να ακούς και τη μαμά να λέει “ο Τασούλης έκανε πάλι αυτό”. Μπορεί ο πατέρας να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα; Πάρε μία από εδώ, πάρε και μία από εκεί για να μην το ξανακάνεις», είπε.

Όχι, κύριε Χαλκιά, οι εργασιακές συνθήκες, όπως περιγράφετε, οι κακουχίες και η ανέχεια ΔΕΝ δικαιολογούν την κακοποίηση. Μπορεί τότε, στα μυαλά κάποιων να δικαιολογούνταν, αλλά τώρα αυτά δεν θα έπρεπε ΚΑΝ να λέγονται. Είναι ντροπή να λέμε πως ένα παιδί δικαίως έφαγε ξύλο και ότι κακοποιήθηκε από αγάπη. Είναι ντροπή να ξύνουμε πληγές τόσων κακοποιημένων παιδιών που η παιδικότητα έδωσε τη θέση της στον τρόμο, στις γροθιές, στους μώλωπες και στα “με χτύπησε από αγάπη“. Στον φόβο να μην γίνουν ίδιοι με τους γονείς τους.

Τέτοιες ατάκες ακούγονται συχνά από στόματα ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας που βλέπουν πολύ… “μυγιάγγιχτους” τους νέους. Όμως, για να το ξεκαθαρίσουμε: είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Όχι, ΓΝΩΜΕΣ.

Και τι σημασία έχει που ο κ. Χαλκιάς όταν ρωτήθηκε από τη δημοσιογράφο γιατί απέρριψε αυτή την πρακτική ως πατέρας είπε πως «δούλευα με άλλες συνθήκες πάνω στην οικογένειά μου και από σκέψη αλλά και από την εποχή»;. 

Ό,τι είχε να πει, το είπε.

Παρακάτω, σημεία της συνέντευξης:

«Πυρήνας του ταλέντου μου είναι ο πόνος, παντός είδους. Ο πρωταρχικός πόνος που ένιωσα ήταν κυρίως σωματικός και προερχόταν από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα».

Ο Τάσος Χαλκιάς σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Happy Day» του Alpha είπε πως ο πρώτος πόνος που ένιωσε ποτέ στη ζωή του ήταν σωματικός και προερχόταν από τον ξυλοδαρμό του πατέρα του. Και, τότε, είπε -εντελώς φυσικά- «για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα. Όταν έτρωγα μία γερή μπουνιά στο πρόσωπο, πονούσα, παιδί ήμουν, 15-16 χρονών. Ήταν μία εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Κάποιοι επιμένουν “άρα κακοποιηθήκατε”. Όχι, δεν κακοποιήθηκα καθόλου, έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε. Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά, να κοιμάσαι τέσσερις ώρες και μετά να φύγεις πάλι για άλλες 16 ώρες δουλειάς μέσα στη μουτζούρα, μέσα στα πλοία και τα καράβια και να ακούς και τη μαμά να λέει “ο Τασούλης έκανε πάλι αυτό”. Μπορεί ο πατέρας να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα; Πάρε μία από εδώ, πάρε και μία από εκεί για να μην το ξανακάνεις», είπε.

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη στιγμή που, όπως είπε, κατάλαβε πως “ο πατέρας του τον χτυπούσε από αγάπη”: «Όταν με χτύπησε ο δάσκαλος στο σχολείο, τον έπιασε ο πατέρας μου στο καφενείο και του είπε “αυτόν εδώ, τον δέρνω μόνο εγώ. Μην ξαναβάλεις χέρι πάνω του γιατί θα σε πάρει ο διάολος”. Και τότε κατάλαβα ότι ο πατέρας μου από αγάπη με βαράει. Άρα, λοιπόν, δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και σε καλό μου βγήκε», δήλωσε.