Ισραήλ: Η τούρτα γενεθλίων του Μπεν-Γκβιρ είχε θηλιά, για να “γιορτάσει” τη θανατική ποινή σε Παλαιστίνιους

Μια ακόμη απεχθής, απάνθρωπη και γεμάτη μίσος εικόνα έρχεται από το Ισραήλ με πρωταγωνιστή τον ακροδεξιό υπουργό Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος γιόρτασε τα 50ά γενέθλιά του με μια τούρτα με μια χρυσή θηλιά, μια ξεκάθαρη αναφορά στον νόμο που ο ίδιος προώθησε και προβλέπει θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους.

Κατά τη διάρκεια του πάρτι του, η σύζυγος του Μπεν-Γκβιρ, Αγιάλα, του χάρισε μια τούρτα με μια χρυσή θηλιά και την επιγραφή «Συγχαρητήρια υπουργέ Μπεν-Γκβιρ. Μερικές φορές τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα». Φορούσε επίσης μια καρφίτσα που απεικόνιζε επίσης μια θηλιά. Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν, εμφανίζονται να ποζάρουν περήφανοι και χαρούμενοι με την αποκρουστική τούρτα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το πάρτι γενεθλίων είχε προκαλέσει ήδη – και πριν από αυτή την αδιανόητη πράξη – ανριδράσεις, αφότου ο Μπεν-Γκβιρ κάλεσε μέλη του Γενικού Επιτελείου Διοίκησης της αστυνομίας, μιας υπηρεσίας ασφαλείας που επιβλέπει το υπουργείο του, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς πως ο ακροδεξιός υπουργός έχει κατηγορηθεί για κατάχρηση υπουργικών εξουσιών.

Τι προβλέπει ο νόμος για τη θανατική ποινή σε Παλαιστίνιους

Ο νόμος – ντροπή, που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις παγκοσμίως επιβάλλει τη θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους και έχει υποστηριχθεί από τον Μπεν-Γκβιρ και το κόμμα του Otzma Yehudit (Εβραϊκή Δύναμη).

Η Κνεσέτ, το κοινοβούλιο του Ισραήλ, ενέκρινε το νόμο τη Δευτέρα (30/3) το βράδυ με ψήφους 62 υπέρ και 48 κατά.

Σε μια ακόμη κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, ο ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, είχε ανοίξει τότε σαμπάνιες για να γιορτάσει την «επιτυχία» του.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι Παλαιστίνιοι στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη που έχουν καταδικαστεί από στρατιωτικά δικαστήρια για διάπραξη θανατηφόρων επιθέσεων που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκρατία» θα αντιμετωπίσουν την θανατική ποινή ως προκαθορισμένη ποινή.

Ο νόμος έχει επικριθεί από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ μια εποπτική αρχή του ΟΗΕ λέει ότι διαιωνίζει τις φυλετικές διακρίσεις και είναι πρωτοφανής στον σχεδιασμό του, δημιουργώντας ένα σύστημα θανατικής ποινής που εφαρμόζεται αποκλειστικά σε έναν πληθυσμό υπό κατοχή.

Προειδοποιούν ότι ένα τέτοιο πλαίσιο, που συνδυάζει τη θανατική ποινή με στρατιωτικά δικαστήρια και περιορισμένες δυνατότητες έφεσης, σηματοδοτεί μια ανησυχητική απόκλιση από τους ευρύτερους διεθνείς κανόνες.

Εντός του συστήματος πολιτικών δικαστηρίων στο Ισραήλ, το νομοσχέδιο επιβάλλει τη θανατική ποινή για την εκούσια δολοφονία ενός ατόμου με σκοπό την «άρνηση της ύπαρξης του Κράτους του Ισραήλ».

Βάσει του νόμου, οι εκτελέσεις θα πραγματοποιούνται δια απαγχονισμού από δεσμοφύλακες που ορίζονται από την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών. Όσοι εμπλέκονται θα έχουν ανωνυμία και νομική ασυλία.

Εντός του στρατιωτικού δικαστικού συστήματος των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών, το νομοσχέδιο επιβάλλει τη θανατική ποινή για δολοφονίες που χαρακτηρίζονται ως τρομοκρατικές πράξεις, όπως ορίζονται από την ισραηλινή νομοθεσία, ακόμη και χωρίς αίτημα εισαγγελέα, όπως σημειώνει η Human Rights Watch.

Ο νόμος επιτρέπει στα δικαστήρια να διατάσσουν ισόβια κάθειρξη μόνο σε απροσδιόριστες εξαιρετικές περιπτώσεις όπου διαπιστώνονται «ειδικοί λόγοι», περιορίζοντας την κρίση της δικαστικής εξουσίας. Απαγορεύει επίσης τη μετατροπή των ποινών και επιβάλλει την εκτέλεση εντός ενός επιταχυνόμενου χρονικού πλαισίου 90 ημερών.

Προβλέπει επίσης τη μεταφορά των Παλαιστινίων που καταδικάζονται σε θάνατο σε ειδικές εγκαταστάσεις κράτησης και τον περιορισμό των επισκέψεών τους σε εξουσιοδοτημένα πρόσωπα. Οι συναντήσεις με δικηγόρους θα περιορίζονται επίσης σε επικοινωνία μέσω βίντεο.

Οι Ισραηλινοί πολίτες και κάτοικοι εξαιρούνται ρητά από αυτήν τη διάταξη: η στρατιωτική δικαιοδοσία ισχύει αποκλειστικά για τους Παλαιστίνιους, ενώ οι Ισραηλινοί έποικοι δικάζονται σε πολιτικά δικαστήρια.

Η ισραηλινή ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι οι στρατιωτικές δίκες Παλαιστινίων έχουν «ποσοστό καταδίκης περίπου 96%, βασισμένο σε μεγάλο βαθμό σε “ομολογίες” που αποσπάστηκαν υπό πίεση και βασανιστήρια κατά τη διάρκεια ανακρίσεων».