Τρία “ρωσικά” κόμματα στην επόμενη Βουλή;

Μόσχα, Οκτώβριος 1944. Ο Τσόρτσιλ αφηγείται στα απομνημονεύματα του τη «Συμφωνία της Χαρτοπετσέτας». Έδωσε στον Στάλιν ένα χαρτί πάνω στο οποίο είχε γράψει τα ποσοστά επιρροής των δύο χωρών στα Βαλκάνια. Ελλάδα: 90% Βρετανία, 10% Σοβιετική Ένωση. Για αυτό και ο Στάλιν δεν στήριξε το ΚΚΕ στον Εμφύλιο. Τήρησε τη συμφωνία.

Πριν από λίγες μέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκφώνησε μία ομιλία από το βήμα της Βουλής. Ο Κυριάκος Βελόπουλος απουσίαζε επιδεικτικά. Όταν ρωτήθηκε, απέδωσε την απουσία του σε δογματικούς λόγους. «Ο Πατριάρχης έκανε συλλείτουργο με τον Πάπα και έχει ευλογήσει τουρκικά όπλα. Άλλωστε είναι Τούρκος υπήκοος».

Την ίδια άποψη με τον Βελόπουλο, δηλαδή τη χειρότερη για τον Πατριάρχη, διατηρεί και η Μόσχα. Το γυαλί ήταν ραγισμένο, αλλά έσπασε όταν το Φανάρι αναγνώρισε αυτοκέφαλη ουκρανική Εκκλησία. Η Μόσχα εδώ και δεκαετίες εμφανίζεται ως η «τρίτη Ρώμη», διεκδικώντας τη φυσική και πνευματική ηγεσία της Ορθοδοξίας. Προφανώς ο Βελόπουλος θα συμφωνεί καθώς, ούτως ή άλλως, δεν θεωρεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη κατάλληλο για το βαρύ ποιμαντικό έργο που απαιτεί ο θρόνος. Επίσης συμφωνεί και σε άλλα θέματα με τη Μόσχα. Ας πούμε ότι βλέπουν τον κόσμο με τα ίδια μάτια.

Ταύτιση απόψεων διαπιστώνεται και ανάμεσα στο ΚΚΕ και στη Ρωσία. Εντάξει, ιστορικά υπάρχει ένας ιδεολογικός δεσμός δεκαετιών που διατηρήθηκε και μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα Μόσχα και Περισσός μοιράζονται την απέχθειά τους για τη Δύση, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ, την παρουσία των Αμερικανών στην περιοχή κ.λ.π.

Και τώρα έρχεται το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού για το οποίο διατυπώνονται αντίστοιχες εκτιμήσεις ως προς την εγγύτητα του με τη Ρωσία. Ο ανταποκριτής Θανάσης Αυγερινός επαναπατρίζεται, από τη Μόσχα, προκειμένου να ενταχθεί στο κόμμα και να αναλάβει την εκπροσώπηση του. Επίσης οι ομογενείς της Αγίας Πετρούπολης έχουν εκδηλώσει την υποστήριξη τους. Άλλωστε και η Μόσχα είχε δει με αρκετό ενδιαφέρον την τραγωδία των Τεμπών. Και φαίνεται ότι η κυρία Καρυστιανού ασπάζεται το αξιακό πλέγμα της Ρωσίας περί οικογένειας, θρησκείας και παραδόσεων.

Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά πιθανό στην επόμενη Βουλή να έχουμε τρία κόμματα που κοιτάζουν με φωτεινό βλέμμα προς τη Μόσχα. Προς Θεού, δεν υπαινίσσομαι ότι καθοδηγούνται ή χρηματοδοτούνται για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ρωσίας -κάθε άλλο. Απλώς τυγχάνει να συμπίπτει η οπτική τους με εκείνη της Μόσχας. Και φυσικά αποδίδουν μεγάλη έμφαση στους ιστορικούς δεσμούς της πατρίδας μας με το «ξανθό γένος» -χαρακτηρισμός που κατέστη εκ νέου επίκαιρος από τον άγιο Παϊσιο.

Βέβαια με τρία «ρωσικά» κόμματα στη Βουλή διαταράσσεται η αναλογία που είχαν συμφωνήσει ο Γουίνστον και ο Ιωσήφ. Αλλά δεν έχουν μείνει και πολλά όρθια από εκείνον τον κόσμο. Σήμερα οι σφαίρες επιρροής δεν χαράσσονται πάνω σε χαρτοπετσέτες. Διαμορφώνονται μέσα από αλγόριθμους, τηλεοπτικά πάνελ, θρησκευτικούς συμβολισμούς, αντισυστημική οργή και νοσταλγία για ισχυρούς ηγέτες. Η Μόσχα δεν χρειάζεται πια κόκκινο στρατό στα Βαλκάνια. Της αρκεί να βρίσκει ανθρώπους που κοιτούν προς τα εκεί όταν απογοητεύονται από τη Δύση. Και στην Ελλάδα τέτοια βλέμματα υπήρχαν πάντα.