Κουτσούμπας από Λοκρούς: Να κρατάμε την ιστορική μνήμη ζωντανή

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο δήμος Λοκρών, για τους Αταλαντινούς που εκτελέστηκαν από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής στις 29 Μάη 1943, απηύθυνε χαιρετισμό ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

«Όλοι τους βάδισαν τον δρόμο της θυσίας με το κεφάλι ψηλά. Ο λαός της Λοκρίδας μπορεί να νιώθει περήφανος για τη συμμετοχή και προσφορά του στον απελευθερωτικό αγώνα του ΕΑΜ», είπε. Τόνισε ότι «χρέος μας για το αίμα που χύθηκε, για τα ιδανικά και τις αξίες όλων αυτών που στάθηκαν όρθιοι και εξακολουθούν με το παράδειγμά τους να συγκλονίζουν τις νεώτερες γενιές, είναι να κρατάμε την ιστορική μνήμη ζωντανή. Να ορθώνουμε τείχος στην αναθεώρηση και διαστρέβλωση της Ιστορίας του λαού μας. Να απαιτήσουμε τις γερμανικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις από τις καταστροφές που προξένησαν οι φασίστες στη χώρα μας».

Είπε ότι «με το κεφάλι ψηλά βάδισαν οι συναγωνιστές που εκτελέστηκαν εδώ, στην Αταλάντη, από τα φασιστικά στρατεύματα Κατοχής τον Μάη του 1943, όπως και οι χιλιάδες που έπεσαν στις μάχες του ΕΛΑΣ και αργότερα του ΔΣΕ, αλλά και όσοι εκτελέστηκαν από το ελληνικό  κράτος όλη τη δεκαετία του ’40». Σημείωσε ότι «η θυσία τους κατέδειξε με αποστομωτικό τρόπο τη γύμνια της ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων. Της ανιστόρητης ταύτισης του κομμουνισμού με τον φασισμό που έχει για επίσημη ιδεολογία της η ΕΕ των πολέμων, των λόμπι και της διαφθοράς…».

Ο ΓΓ του ΚΚΕ ανέφερε ότι οι τόποι θυσίας των χιλιάδων αγωνιστών αποτυπώνουν και τους δύο κόσμους που βρίσκονταν και τότε σε αναπόφευκτη σύγκρουση μεταξύ τους: «από τη μια ο αγωνιστής λαός, που πάλευε για τη λευτεριά του από τον κατακτητή και τα καπιταλιστικά δεσμά, ο λαός που υπέφερε από το αστικό κράτος και πριν και κατά τη διάρκεια της κατοχής, και από την άλλη οι εκτελεστές τους. Οι ναζί Γερμανοί κατακτητές, οι Ιταλοί και Βούλγαροι φασίστες στην βόρεια Ελλάδα, αλλά και το ελληνικό αστικό κράτος που παρέδωσε στους ναζί τους φυλακισμένους κομμουνιστές, εκ των οποίων ορισμένοι ήταν φυλακή ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά». Σχολίασε ότι «δυστυχώς αυτοί οι δύο κόσμοι υπάρχουν και σήμερα και το χάσμα που τους χωρίζει γίνεται όλο και μεγαλύτερο».

Πρόσθεσε ότι από τη μια είναι «ο κόσμος των εργαζομένων, των πολλών, κι από την άλλη ο κόσμος του μεγάλου κεφαλαίου, των λίγων». «Από τη μια ο κόσμος της φτωχής αγροτιάς που δίνουν τη μάχη της επιβίωσης και από τη άλλη ο κόσμος της ρεμούλας και των κομματικών εγκάθετων που ωφελήθηκε από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Από τη μια οι λαϊκές οικογένειες που στενάζουν από την ακρίβεια και τις πολεμικές ανατιμήσεις, που ζουν με μισθούς σταθερά κατώτατους απ’ τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες που εξοντώνονται από τη φορολογία και τα χρέη και απειλούνται με λουκέτο και από την άλλη οι μονοπωλιακές εταιρείες που απολαμβάνουν παχυλές επιδοτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, φοροαπαλλαγές και άλλα προνόμια για τις επενδύσεις τους κι ένα σωρό αντιλαϊκούς νόμους, για να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους».

Σημείωσε ότι το ΚΚΕ είναι με τους εργαζόμενους, τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ, «δηλαδή την ψυχή αυτής της στρατηγικής σημασίας επιχείρησης», που διεκδικούν δικαιώματα και καλύτερες συνθήκες ζωής και εργασίας, αλλά και απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως το τι θα γίνει με τη ΛΑΡΚΟ και την επαναλειτουργία της, ή το πως θα εφαρμοστεί σχέδιο ειδικής διαχείρισης.

Υπογράμμισε ότι το κρίσιμο για τον λαό «είναι να απαλλαγεί τόσο από αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων, όσο και από κάθε δήθεν νέο ή αναπαλαιωμένο διαχειριστή της κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής. Να απαλλαγεί και να μην ξαναεμπιστευτεί όσους καπηλεύονται τους αγώνες του λαού μας μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, την ηρωική ιστορία αυτού του τόπου». Σχολίασε ότι «και παλιότερα ξεκίνησαν ορισμένοι από τους τόπους του αίματος και της θυσίας αλλά κατέληξαν, πριν αλέκτωρ φωνήσαι, σε βάρβαρα μνημόνια και σε επαίσχυντες συμφωνίες με τον Τραμπ, σε  στρατηγικές συμμαχίες με το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ του Νετανάχιου, που συνεχίζει να δολοφονεί παιδιά και αμάχους…».

Είπε εν κατακλείδι ότι αυτό που χρειάζεται να κάνει σήμερα ο λαός είναι «να πάρει τη θέση του στον οργανωμένο αγώνα, για να βελτιώσουμε τη ζωή μας σήμερα, μέχρι να γίνουμε ένα μεγάλο, ορμητικό, πανελλαδικό ποτάμι που θα σαρώσει όλη αυτή την αδικία και θα ανοίξει έναν φωτεινό, ριζικά διαφορετικό δρόμο ευημερίας, πανανθρώπινης ειρήνης και ελευθερίας για την πατρίδα και τον λαό μας».