Άννα Δρούζα: Η σπάνια εξομολόγηση – “Μεγάλωσα χωρίς μητέρα, χώρισαν και με κράτησε ο πατέρας μου”
Διαβάζεται σε 3'
Η ζωή χωρίς τη μητέρα της, η ψυχοθεραπεία και η κόρη της. Όσα είπε η δημοσιογράφος Άννα Δρούζα σε πρόσφατη συνέντευξή της.
- 14 Ιουνίου 2026 22:15
Στα παιδικά της τραύματα που την οδήγησαν στο να κάνει ψυχοθεραπεία αλλά και στο πώς είναι να ζει χωρίς την μητέρας της, αναφέρθηκε η Άννα Δρούζα.
Η γνωστή δημοσιογράφος βρέθηκε στην εκπομπή “Καλύτερα δεν γίνεται” το μεσημέρι της Κυριακής (14/6) και μίλησε για τα παραπάνω.
“Έχοντας πολλά παιδικά τραύματα, ξεκίνησα να δουλεύω ψυχοθεραπευτικά. Δεν βρήκα από την αρχή καλούς θεραπευτές, γιατί κι αυτό είναι ένα θέμα, να μπορέσεις να βρεις έναν σωστό θεραπευτή. Μετά όμως έκανα κάποια χρόνια θεραπείας με καλούς θεραπευτές και αυτό με έβαλε σε όλη αυτή την επιστήμη μέσα. Να αναγνωρίσω τι συνέβη σε μένα, να πιστέψω τι αξίζω κι εγώ σαν άνθρωπος“, ανέφερε αρχικά.
“Αυτό με βοήθησε να μαλακώσω σαν άνθρωπος, να μην έχω αγωνία για το αν θα με αγαπήσουν, δεν θα με αγαπήσουν, αν αξίζω ή δεν αξίζω. Είπα, αφού εμένα με βοήθησε τόσο πολύ, γιατί να μην το προτείνω και στους άλλους; Γιατί να μη γίνω μια γέφυρα επικοινωνίας που θα μιλήσει για πράγματα που αφορούν όλους μας; Όλοι μας έχουμε λίγο πολύ τα ίδια θέματα και τις ίδιες αγωνίες”, πρόσθεσε.
Για το ότι μεγάλωσε χωρίς την μητέρα της η Άννα Δρούζα εξομολογήθηκε: “Εγώ μεγάλωσα χωρίς μητέρα. Και αυτό ήταν το πρόβλημα. Θυμάμαι κάποτε στην θεραπεία μου είχα ρωτήσει τον θεραπευτή μου τι σημαίνει να έχει μεγαλώσει ένα παιδί χωρίς μητέρα και μου είπε: Είναι σαν να έχει συγκρουστεί με τρένο, μετωπικά”.
Η Άννα Δρούζα εξήγησε πως μετά τον χωρισμό των γονιών της μεγάλωσε με τον πατέρα της. “Είχαν χωρίσει, η μαμά έφυγε, με κράτησε ο πατέρας μου. Δεν πουλάμε δράμα τώρα, αλλά αυτό ήταν ένα άτυχο γεγονός στη ζωή μου”, είπε.
“Αυτό που με ενδιέφερε είναι η Αριάδνη να είχε μητέρα. Γι’ αυτό άφησα την τηλεόραση. Ήθελα να είμαι εκεί, να με βλέπει. Να βλέπει το βλέμμα μου. Να βλέπει τη λατρεία που είχα γι’ αυτήν. Αυτό της έδωσε δύναμη και ενθάρρυνση. Κατάλαβε ότι αξίζει. Αξίζει για τη μάνα της, για τον πατέρα της. Για τον Θανάση, γιατί και ο Θανάσης μεγάλωσε την Αριάδνη όταν ζούσαμε μαζί για κάποια χρόνια”, κατέληξε.
