Μιμή Ντενίση: “Δε γίνεται τα μάρμαρα να έχουν το όνομα του κλέφτη”

Κάθε Πέμπτη, η Γεωργία Οικονόμου και η Μία Κόλλια συναντιούνται μπροστά στα μικρόφωνα για μια κουβέντα γύρω από τον πολιτισμό και την ψυχαγωγία, χωρίς σενάριο και χωρίς περιττές αποστάσεις. Βλέπουν, ακούν, διαφωνούν, σχολιάζουν και στέκονται σε όσα πραγματικά αξίζουν να συζητηθούν.

Καλεσμένη σε αυτό το επεισόδιο η σπουδαία ηθοποιός συγγραφέας και σκηνοθέτις Μιμή Ντενίση.

Αντί για Highlights για τη Μιμή Ντενίση, η Μία γράφει:

“Γνωρίζω τη Mιμή πάρα πολλά χρόνια. Θα μου πεις δεν έχει και κάποια ιδιαίτερη σημασία αυτό, αφού η ίδια γνωρίζει τη μισή Ελλάδα, επίσης πολλά χρόνια. Όμως για κάποιο λόγο, σε μια μεγάλη χρονική περίοδο ήρθαμε πάρα πολύ κοντά. Είχαμε συμφωνήσει μάλιστα να γράψω τη βιογραφία της – θα το είχα κάνει αν η ζωή δε μας έχει απομακρύνει λίγο διότι δεν υπήρχε ο χρόνος που θα απαιτούσε να αφιερωθεί σε κάτι τέτοιο ούτε για εκείνη ούτε για εμένα.

Τι να πρωτοχωρέσεις όταν πρέπει να πιάσεις μια ζωή τόσο πλούσια και τόσο γεμάτη; Τι να πρωτοπρολάβεις να αναφέρεις, ποιον να πρωτοπάρεις τηλέφωνο για να σου μιλήσει για εκείνη; Έλληνες, ξένους, πολιτικούς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, ανθρώπους του πνεύματος, συγγραφείς, μεταφραστές; Η Μιμή έχει συνεργαστεί με όποιον μπορεί να βάλει το μυαλό μας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει κάνει αμέτρητες παραγωγές θεατρικές στη χώρα μας. Έχει δουλέψει με πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Έχει ερωτευτεί, έχει χωρίσει, έχει παντρευτεί, έχει μεγαλώσει τη Μαριτίνα.

Όλα τα προσωπικά της τα κάνει με έναν τρόπο και λίγο σαν να μην προκαλεί -η ίδια- πρωτοσέλιδα. Νομίζω ότι πάντα ήθελε να είναι στα φώτα μόνο για τη δουλειά της.

Τη χαρακτηρίζει η δική της δικαιοσύνη. Φροντίζει πάντα τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται, απαιτεί πάντα το τέλειο και δεν πουλάει κανέναν και ποτέ. Το έτερο που ορίζει αυτή τη γυναίκα -εκτός φυσικά από τη μαχητικότητά της- είναι η αγάπη για την πατρίδα της. Και όχι μόνο η αγάπη στα λόγια αλλά και το τι κάνει για αυτήν στην πράξη. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια επιλέγει να κάνει έργα που αποτίνουν φόρο τιμής σε ήρωες ή ηρωικά μέρα. Θα είναι το Μεσολόγγι -η πιο πρόσφατη ενέργειά της-, θα είναι η Σμύρνη, θα είναι η Μπουμπουλίνα… κάποιον θα τιμά και για κάτι θα μας αφυπνίζει για γεγονότα που μπορεί να αγνοούμε ή να έχουμε προσπεράσει.

Όπως μας λέει και στο podcast, αγαπάει τη χώρα της χωρίς ενοχή και χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι ακραίο ή εθνικιστικό, όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε.

Τώρα μας μιλάει για τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα, για τη μεγάλη αγάπη της και για την τεράστια προσπάθεια της να χρηματοδοτήσει ένα docudrama βασισμένο στις επιστολές της Κας Ελγιν. Πρόκειται για κάτι μεταξύ ντοκιμαντέρ και ταινίας που ελπίζει να συμβάλει στην ελληνική προσπάθεια για την επιστροφή τους. Αφιερώθηκε για μία ακόμη φορά σε ένα δύσκολο έργο, τριγυρνώντας για να βρει χρηματοδότηση που είναι ό,τι απεχθάνεται περισσότερο – και όμως τα καταφέρνει παρά το ότι δεν δίνουν όσοι θα έπρεπε και θα περίμενε κάποιος. Ούτε και το κράτος φυσικά.

Η Μιμή όμως με το δυνατό της χαμόγελο και το χέρι που το χτυπάει εύκολα στο τραπέζι τα καταφέρνει πάντα.
Α, ξέχασα: είναι και καταπληκτική οικοδέσποινα. Είχα αυτή την τύχη στο εξοχικό της στον Θεολόγο. Ονειρο μέρος, όνειρο φιλοξενία. Και κηπουρική”.