Δίκη Λιγνάδη: Συγκλονίζει ο τρίτος καταγγέλλων – “Προσπαθούσα να αντιδράσω και δεν μπορούσα”

Τις σεξουαλικές κακοποιήσεις που βίωσε από τον άλλοτε επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη περιέγραψε ο τρίτος από τους καταγγέλλοντες τον βιασμό του από τον σκηνοθέτη, όταν ήταν μόλις 17 χρονών.

«Ηρθα να πω εδώ αυτό που έχω βιώσει και αυτά που έχω κάνει. Τίποτα άλλο. Μετά τους ψυχολόγους και τις συνεδρίες έρχομαι εδώ για να δικαιωθώ για το δικό μου κομμάτι, γιατί έχω μερίδιο ευθύνης για αυτό. Ήταν άδικο να πάρεις ένα 17χρονο με προβλήματα να τον εκμεταλλευτείς έτσι. Μου έχει στερήσει σχέσεις, επαφές, δυσκολία να επικοινωνήσω με τον κόσμο… γνώρισα το φόβο και τώρα το παλεύω με τον ψυχολόγο μου» ήταν τα λόγια του κατά την πρώτη μαρτυρική κατάθεση ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου.

Ο 29χρονος σήμερα καταγγέλλων αναφέρθηκε εκτενώς στην περίοδο που λόγω των προβληματικών καταστάσεων στο σπίτι του, καθότι οι γονείς του ήταν αλκοολικοί, βρέθηκε να μένει στο σπίτι του κατηγορούμενου. Ο νεαρός εξήγησε πως ο κατηγορούμενος τον προσέγγισε μέσω των μέσων κοινωνικών δικτύων και περιέγραψε περιστατικά σεξουαλικού περιεχομένου που έλαβαν χώρα με τον κατηγορούμενο, χωρίς τη συναίνεση του καταγγέλλοντα, μέχρι και το 2016 οπότε και επέστρεψε στο σπίτι του.

Ειδικότερα, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην κακοποιητική συμπεριφορά του κατηγορούμενου εξηγώντας: «Συνέχισα να μένω στο σπίτι του κατηγορούμενου. Έθαψα το κομμάτι μέσα μου και προσπάθησα να μην έχω πολύ επικοινωνία μαζί του. Το άφησα και ταυτόχρονα για να αποφύγω άλλη αντίστοιχη κίνηση, του έκανα αναφορά ότι μου αρέσει άλλος για να αποκλείσω ότι θα με πλησίαζε με αυτό τον τρόπο ξανά. Ήθελα να λάβει το μήνυμα ότι δεν μου αρέσει».

Παρ’ όλα αυτά, όπως κατέθεσε, ο κατηγορούμενος τον βίασε ένα βράδυ στο σπίτι του κι ενώ στο διαμέρισμα του υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι επίσης νεαρής ηλικίας. Όπως είπε, βρισκόταν στο κρεβάτι ξαπλωμένος με ένα φίλο του για τον οποίο έτρεφε συναισθήματα και μιλούσαν, όταν εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος και τον κακοποίησε.

«Προσπαθούσα να αντιδράσω και δεν είχα τη δυνατότητα. Όλα έγιναν χωρίς καμιά προειδοποίηση. Προσπαθώ να καταλάβω τί συμβαίνει. Όταν βγαίνω πια από το μπάνιο και προσπαθώ να καταλάβω τι είχε συμβεί. Βγαίνω και βλέπω να μιλά με τους άλλους και να γελάνε και κανείς δεν αντιδρούσε. Θολωμένος κάθισα και έμεινα εκτεθειμένος…»

Πρόεδρος: Δεν κατάλαβαν οι άλλοι;

Μάρτυρας: Δεν ξέρω ποια ήταν η αντίδρασή τους αν κατάλαβαν ή τί κατάλαβαν… δεν μπορούσαν να δουν, αλλά δεν ξέρω αν άκουσαν όλο αυτό γιατί είχε και μουσική. Ολοι έπιναν αλκοόλ που μας πρόσφερε ο κατηγορούμενος. (…) Δεν ήξερα, δεν καταλάβαινα πώς ήμουν. Αν ήταν αντιληπτό ή όχι ότι έκλαιγα. Απομονώθηκα και δεν μίλησα. Ενιωσα σαν να ήταν αποδεκτό από τους άλλους.

Πρόεδρος: Μετά από αυτό;

Μάρτυρας: Έμεινα εκεί γιατί δεν είχα πού να πάω. Μετά ο κατηγορούμενος δεν έδωσε σημασία. Έκατσε, είδε τηλεόραση και πήγε στο δωμάτιο.

Πρόεδρος: Ξαναγίνονταν τέτοια;

Μάρτυρας: Μετά από αυτό παρέμεινα μέχρι τον Οκτώβρη. Κάποια σκηνικά ξαναέγιναν αλλά όχι σαν αυτά. Για εμένα ήταν κακοποιητικές συμπεριφορές. (…) Έφυγα από το σπίτι γιατί άρχισε η μητέρα μου να με καλεί και να μου λέει ότι οι συνθήκες ήταν καλύτερες.

Εισαγγελέας: Εξακολουθούσατε να μένετε στο σπίτι του όμως…

Μάρτυρας: Δεν υπήρχε άλλη επιλογή να μένω κάπου αλλού.

Σύμφωνα με μάρτυρα, δεν είχε άλλη επιλογή από το να μείνει. «Εμένα εκεί από ανάγκη. Δεν έτρεφα κανένα συναίσθημα για εκείνον. Δεν είχα υποστηρικτικό περιβάλλον. Όταν έφυγα από το σπίτι του δεν ήμουν θυμωμένος. Ένιωθα ότι έχω μερίδιο ευθύνης, ένιωθα ενοχές και δεν είπα κάτι».

Πρόεδρος: Σκεφτήκατε να το καταγγείλετε;

Μάρτυρας: Ημουν ανήλικος. Οταν ενηλικιώθηκα, ήμουν παράνομος. Δεν είπα διαβατήριο, νόμιμα έγγραφα. Επίσης, η σχέση των γονιών μου που ερχόταν η αστυνομία τόσο συχνά, μου προκαλούσαν μόνο φόβο για το τι μπορεί να συμβεί.