Release 2026: Είδαμε τους Helloween – There’s magic in the air!

Οταν μιλάμε για τους Helloween, μιλάμε για την μπάντα που “έχτισε” το ευρωπαϊκό power metal των μέσων της δεκαετίας του 80 και έγραψε τη δική της ιστορία στο χώρο της “μεταλλικής” μουσικής.

Παρόλα αυτά, και παρά τα όσα συνηθίζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις, το set list που μάς παρουσίασαν το βράδυ της Παρασκευής στην Πλατεία Νερού στο πλαίσιο του Release Athens περιείχε και πολύ μεταγενέστερο, των κλασικών τους άλμπουμ, υλικό, υλικό που αποδεικνύει ότι οι Γερμανοί metalheads δεν έχασαν σε έμπνευση στο πέρασμα των χρόνων.

Πόσων χρόνων; 40 στρογγυλά! Και το show που χάρισαν, με τα εκπληκτικά γραφικά, τα πυροτεχνήματα, τις φωτιές και τις τεράστιες μπάλες-κολοκύθες ήταν αντάξιο του μεγέθους αυτού του συγκροτήματος. Ενα show που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από άλλες μεγαλύτερες μπάντες του heavy metal.

Εννοείται ότι το set περιείχε και κλασικά κομμάτια, κυρίως από τα δύο “Keeper of the seven keys” των late 80s τα οποία ο κόσμος απόλαυσε. Οι εκτελέσεις όμως δεν ήταν πάντα ιδανικές, ίσως περιμέναμε κάτι καλύτερο.

Το σπουδαίο “Future World” η μπάντα (των δύο τραγουδιστών) μάλλον το θυσίασε σε ανούσια παιχνίδια με το κοινό με τα οποία ο ρυθμός και το feeling χάθηκε. Επειτα όμως ο τεράστιος Κai Hansen, ο άνθρωπος-επιτομή του ευρωπαϊκού power metal ,το πήρε πάνω του και μας χάρισε ένα συγκλονιστικό “Ride the Sky” με το οποίο μπήκε φωτιά στην αρένα.

Εξαιρετική και η εκτέλεση του πολύ μεταγενέστερου “This is Tokyo” όπως και του “Universe”, κομμάτια που έδειξαν ακόμα και στον πιο δύσπιστο ότι αυτή η μπάντα έχει ακόμη πράγματα να δώσει, 40 χρόνια μετά την ίδρυσή της.

Δεν μείνανε, να σας πούμε την αλήθεια, ευχαριστημένοι από την εκτέλεση του εμβληματικού “Ι want out”, (το μακράν δημοφιλέστερο τραγούδι της μπάντας) αλλά η ισορροπία αποκαταστάθηκε με το έπος του “Halloween” που παίχθηκε όλο, απολύτως πειστικά.

Ηταν το καλύτερο 13λεπτο της βραδιάς, μακράν! Τι κομμάτι θεέ μου, μία, θα έλεγε κανείς μία ροκ όπερα, μία καταπληκτική συνθετική έμπνευση του Michael Weikath. Οπως το λέει ο στίχος, “there’ s magic in the air”. Το κοινό παραληρούσε, τα εκπληκτικά σόλο έδιναν και έπαιρναν, οι Kiske και Deris στάθηκαν με άνεση στο ύψος της περίστασης. Θα πλήρωνε κανείς εισιτήριο μόνο για να ακούσει αυτό το έπος live!

Το τέλος είχε το χαρακτήρα του πάρτι. Ακουστικές εκδοχές για το “Ιn the middle of a heartbeat” και το “Tale that wasn’t right”, μελωδικός οργασμός στο “Dr Stein” και μία…τζούρα από το ρεφρέν του “Keeper of the seven keys” για το καληνύχτα ως απόδοση φόρου τιμής για εκείνα τα δύο συγκλονιστικά άλμπουμ μετά τα οποία οι Helloween έγιναν γνωστοί στα πέρατα της γης.

Στο τέλος, ο Hansen, αφού υποκλίθηκε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη στον κόσμο, έφερε στη σκηνή ένα λάβαρο με το όνομα του Ingo Schwichtenberg, του ιδρυτικού ντράμερ της μπάντας που έδωσε τέλος στη ζωή του το 1995. O Hansen συνέδεσε μ’ αυτόν τον τρόπο το ένδοξο παρελθόν με το εξίσου ένδοξο παρόν.

Οι Saxon που προηγήθηκαν είναι μια μπάντα-ζωντανή ιστορία για το κλασικό heavy metal. Στο σετ τους που κράτησε μία ώρα απέδειξαν γιατί επηρέασαν τόσο πολύ τη μουσική που αγαπάμε.