Μαρινάκης για ΟΠΕΚΕΠΕ: Να ζητήσουν συγγνώμη όσοι μίλησαν για “κυβέρνηση υποδίκων”

Στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να θέσει στο αρχείο τις υποθέσεις που αφορούσαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ για επτά από τους έντεκα βουλευτές της ΝΔ, τοποθετήθηκε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης.

Σχολιάζοντας την απόφαση σε πολιτικό επίπεδο, ο Παύλος Μαρινάκης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και σε όσους το προηγούμενο διάστημα χρησιμοποίησαν εκφράσεις όπως “κυβέρνηση υποδίκων”.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, όλοι εκείνοι που έσπευσαν να παίξουν τον ρόλο του αυτόκλητου δικαστή, προδικάζοντας την ενοχή των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οφείλουν σήμερα να ζητήσουν μια δημόσια συγγνώμη.

Η ανακοίνωση του Παύλου Μαρινάκη:

Πριν από λίγη ώρα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε την αρχειοθέτηση των υποθέσεων που αφορούν στον ΟΠΕΚΕΠΕ για επτά από τους έντεκα βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, των οποίων είχε αρθεί η ασυλία, κατόπιν και δικού τους αιτήματος.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε συνέχεια της προηγούμενης αρχειοθέτησης των υποθέσεων του Υφυπουργού Εξωτερικών Τάσου Χατζηβασιλείου και του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Χαράλαμπου Αθανασίου.

Για τους τέσσερις βουλευτές που παραπέμπονται να δικαστούν για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος ισχύει, αυτονόητα, το τεκμήριο της αθωότητας, όπως ρητά επισημαίνει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ούτως ή άλλως η Δικαιοσύνη και μόνο θα αποφασίσει, αφού αξιολογήσει όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων και εκθέσεων που προσδιόρισαν εκ νέου τα ποσά ενδεχόμενης ζημίας.

Σε πολιτικό επίπεδο, όμως, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και όσοι έσπευσαν να μιλήσουν για «κυβέρνηση υποδίκων», αναλαμβάνοντας τον ρόλο του αυτόκλητου δικαστή και προδικάζοντας την ενοχή βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οφείλουν σήμερα να ζητήσουν συγγνώμη.

Ίσως, έστω και τώρα, αντιληφθούν ότι η συστηματική ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής και η προσπάθεια μετατροπής κάθε δημόσιας συζήτησης σε ένα απέραντο δικαστήριο δεν πλήττει μόνο τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Πλήττει πρωτίστως τη Δικαιοσύνη, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και τελικά ζημιώνει την ίδια τη Δημοκρατία.