Καταγγελία για το Υπ. Κοινωνικής Συνοχής: “2,1 εκατ. για δημόσιες σχέσεις και τα άτομα με αναπηρία αβοήθητα”

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στην ΕΣΗΕΑ, οι εκπρόσωποι τεσσάρων μεγάλων συλλόγων εργαζομένων προχώρησαν σε μια -κατά τους ίδιους- σκληρή ακτινογραφία των πολιτικών που ασκεί το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, καταγγέλλοντας παράλληλα την ακραία υποστελέχωση των υπηρεσιών και των εποπτευόμενων φορέων του.

Στην κοινή αυτή πρωτοβουλία συμμετείχαν:

• Ο Σύλλογος Εργαζομένων του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
• Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΟΓΑ (ΟΠΕΚΑ – ΕΦΚΑ)
• Το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ)
• Ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων

2,1 εκατομμύρια ευρώ για δημόσιες σχέσεις, αβοήθητοι ΑμεΑ και ηλικιωμένοι

Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, τρία χρόνια μετά την ίδρυση του Υπουργείου, η κατάσταση παραμένει στάσιμη για τους πολίτες, αλλά όχι για τις δαπάνες προβολής της ηγεσίας. Όπως καταγγέλλεται, για το έτος 2026 έχουν πιστωθεί 2.100.000 ευρώ αποκλειστικά για εταιρείες διαφήμισης, δημόσιες σχέσεις και τις επικοινωνιακές “ανάγκες” της Υπουργού.

Στον αντίποδα αυτής της επικοινωνιακής δαπάνης, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων παρουσίασαν αποκαλυπτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η κοινωνική προστασία στη χώρα βρίσκεται υπό κατάρρευση:

Αβοήθητα τα ΑμεΑ: 8 στα 10 άτομα με αναπηρία ή/και χρόνια πάθηση καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες βασιζόμενα αποκλειστικά στο φιλικό και οικογενειακό τους περιβάλλον, στερούμενα οποιασδήποτε επαγγελματικής φροντίδας ή κρατικής υποστήριξης.

Ανύπαρκτη φροντίδα ηλικιωμένων: Οι δημόσιες δομές φιλοξενίας περιορίζονται σε τραγικά υποστελεχωμένες δομές χρονίως πασχόντων (ΚΚΠΠ), οι οποίες λόγω χαμηλής δυναμικότητας αναγκάζονται να δέχονται χρονίως πάσχοντες άνω των 18 ετών, αδυνατώντας να καλύψουν τις εξειδικευμένες ανάγκες της τρίτης ηλικίας.

Πρωταθλήτρια η Ελλάδα στη στεγαστική κρίση: Το κόστος στέγασης ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών αγγίζει το 35,5% (έναντι 19,2% στην Ε.Ε.), μετατρέποντας την πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη από δικαίωμα σε προνόμιο.

Αδιέξοδο για τη νέα γενιά: Η χώρα μας κατατάσσεται 2η στην Ε.Ε. ως προς τη μεγαλύτερη μέση ηλικία αποχώρησης των νέων από τη γονική εστία, ενώ βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρώπης όσον αφορά τη μετάβαση των νέων από το πανεπιστήμιο στην αγορά εργασίας.

Υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας των φύλων

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας. Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν ότι αφαιρείται η έννοια του φύλου από τις αρμοδιότητες των αρμόδιων υπηρεσιών.

«Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική αλλαγή, αλλά για την ουσιαστική αποδυνάμωση της έμφυλης διάστασης στις δημόσιες πολιτικές», υπογράμμισαν οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Υπαλλήλων της ΓΓΙΦ, συμπληρώνοντας ότι το Υπουργείο διαχειρίζεται απλώς την αδράνεια, αντί να επενδύει σε αποτελεσματικά προγράμματα πρόληψης και προστασίας.

Τα αιτήματα των εργαζομένων

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι τέσσερις Σύλλογοι Εργαζομένων διεκδικούν:

• Πραγματικές παρεμβάσεις προνοιακής πολιτικής για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με ουσιαστικά μέτρα, προγράμματα και επαρκή χρηματοδότηση.
• Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και μονιμοποίηση των συμβασιούχων – Όχι στις εταιρείες εργολαβικών εργαζομένων.
• Εργασιακή εξασφάλιση των εργαζομένων του Προγράμματος της ΔΥΠΑ (55-67) μέχρι τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
• Άμεση άρση του περιορισμού συμμετοχής στους κύκλους του Εθνικού Συστήματος Κινητικότητας.
• Οργανισμός για το Υπουργείο και τροποποίηση Οργανισμού ΟΠΕΚΑ που να ανταποκρίνονται στις υπηρεσιακές ανάγκες.
• Όχι στις αναθέσεις σε ιδιωτικές εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών.
• Στελέχωση των θέσεων ευθύνης με διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες / κρίσεις.
• Καθιέρωση μισθολογικής ενίσχυσης σε όλους τους εργαζόμενους του Υπουργείου και των εποπτευόμενων φορέων του.
• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης.
• Τήρηση μέτρων ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους εργασίας.
• Κατάργηση του νέου αυταρχικού πειθαρχικού δικαίου και της τιμωρητικής αξιολόγησης.
• Όχι στην άρση της μονιμότητας.