Μαίρη Λίντα – Μανώλης Χιώτης: Ένας μεγάλος έρωτας και το βραχιόλι του χωρισμού

«Δεν είχαμε ρεπό τότε, δουλεύαμε επτά ημέρες την εβδομάδα. Αλλά ήταν η δουλειά που αγαπούσα. Τα ευχαριστιόμουν όλα. Δε θα μπορούσα να κάνω καμία άλλη δουλειά.» Εργατική και αφοσιωμένη στο πάθος της, τη μουσική, η Μαίρη Λίντα ερμήνευσε αμέτρητες επιτυχίες σε θεατρικές σκηνές και νυχτερινά κέντρα, ταξίδεψε, τραγούδησε σε όλη την Ελλάδα, αλλά και σε μέρη του εξωτερικού και πάνω από όλα δικαίωσε το έμφυτο μουσικό της ταλέντο κάνοντας τα όνειρά της πραγματικότητα.

Η συνεργασία και η κοινή πορεία με τον Μανώλη Χιώτη άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι, αν και η δική της διαδρομή ξεπερνά κατά πολύ αυτόν τον σημαντικό σταθμό. Με τη χαρακτηριστική φωνή, το ακαταμάχητο σκέρτσο και την αστείρευτη σκηνική της ενέργεια, εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και αγαπητές ερμηνεύτριες της ελληνικής μουσικής.

Το άλλο μισό του Μανώλη Χιώτη στο πάλκο, η Μαίρη Λίντα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών έχοντας ζήσει μια ζωή γεμάτη μουσική. «Η ζωή έχει λουλούδια και αγκάθια. Δεν υπάρχει κάτι που δεν έκανα, δε μου έλειψε τίποτα και τα έχω χαρεί όλα» είχε πει η κατά κόσμον Μαρία Δημητροπούλου, που έφτασε μέχρι τον Λευκό Οίκο όπου τραγούδησε προς τιμήν του προέδρου Λίντον Τζόνσον.

Ένα από τα πιο εμβληματικά δίδυμα της ελληνικής δισκογραφίας

Στη διάρκεια της καριέρας της ηχογράφησε περισσότερα από 1.200 τραγούδια και συνεργάστηκε με σπουδαίους συνθέτες και στιχουργούς, ανάμεσά τους ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Η ευελιξία της τής επέτρεψε να κινηθεί με την ίδια άνεση τόσο στο αυθεντικό λαϊκό όσο και στο έντεχνο τραγούδι.

Η σχέση της με τον Μανώλη Χιώτη υπήρξε καθοριστική τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Μαζί δημιούργησαν ένα από τα πιο εμβληματικά δίδυμα της ελληνικής δισκογραφίας, συμβάλλοντας στην ανανέωση του λαϊκού τραγουδιού και αναδεικνύοντας το τετράχορδο μπουζούκι σε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Οι εμφανίσεις και οι ηχογραφήσεις τους εξακολουθούν να θεωρούνται σημεία αναφοράς.

Μαζί ερμήνευσαν αμέτρητες επιτυχίες σε θεατρικές σκηνές και νυχτερινά κέντρα ενώ φυσικά εξέδωσαν δεκάδες δίσκους μαζί. Ταξίδεψε και τραγούδησε σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε μέρη του εξωτερικού με έντονο ελληνικό στοιχείο όπως η Αίγυπτος και η Κωνσταντίνούπολη. Από το 1964 ως το 1967 δούλεψε στις ΗΠΑ με τον Χιώτη σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία με εμφανίσεις σε Νέα Υόρκη και Σικάγο.

Το “χρυσό” δίδυμο Λίντα – Χιώτης στον κινηματογράφο

Ανάμεσα στις πλέον αξέχαστες επιτυχίες που σφράγισε με τη φωνή της είναι τραγούδια όπως: «Περασμένες μου Αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Δε Θέλω πια να Ξαναρθείς», «Εσύ είσαι η Αιτία που Υποφέρω», «Τέτοια Χαρά δε θα τη Δεις», «Λαός και Κολωνάκι», «Το Τελευταίο Ποτηράκι», «Μυρτιά», «Ροδόσταμο», «Αν Θυμηθείς το Όνειρό μου» και «Μαργαρίτα Μαργαρώ».

Πέρα από τις εμφανίσεις της σε θέατρα, βαριετέ και νυχτερινά κέντρα, η Μαίρη Λίντα έντυσε με τα τραγούδια της δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου έχοντας σχεδόν πάντα τον Μανώλη Χιώτη στο πλευρό της. Χαρακτηριστική η παρουσία τους στις ταινίες «Φτωχαδάκια και Λεφτάδες» (1961), «Μην Είδατε τον Παναή» (1962), «Πολυτεχνίτης κι’ Ερημοσπίτης», (1963), «Τύφλα νάχη ο Μάρλον Μπράντο» (1963) και «Σχολή για σωφερίνες» (1964).

Το δίδυμο Μαίρης Λίντα και Μανώλη Χιώτη εμφανίστηκε σε τέσσερις ταινίες της Φίνος Φιλμ και συγκεκριμένα στις: «Ο Ατσίδας» (1962), «Ο Δήμος Από Τα Τρίκαλα» (1962), «Ο Φίλος Μου, Ο Λευτεράκης» (1963) και «Η Βίλλα Των Οργίων» (1964).

Ο χωρισμός

Η κοινή ζωή της Μαίρης Λίντα και του Μανώλη Χιώτη στην Αμερική δοκίμασε τη σχέση τους. Η τραγουδίστρια έχει περιγράψει ότι η νοσταλγία για την Ελλάδα και την οικογένειά της, σε συνδυασμό με τις έντονες διαφωνίες και τις διαφορετικές προσωπικότητές τους, οδήγησαν σταδιακά σε μια περίοδο συνεχών εντάσεων, παρά τη μεγάλη αγάπη που τους ένωνε.

Η οριστική ρήξη ήρθε όπως φαίνεται με αφορμή ένα βραχιόλι που της είχε χαρίσει ο Χιώτης. Κάθε φορά που τσακώνονταν, εκείνος της ζητούσε να του το επιστρέψει. Όταν το έκανε ξανά, η Μαίρη Λίντα του παρέδωσε το κόσμημα και αποφάσισε να φύγει, βάζοντας τέλος στον γάμο τους. Χρόνια αργότερα είχε παραδεχτεί ότι μετάνιωσε για εκείνη την απόφαση, χαρακτηρίζοντας τον Μανώλη Χιώτη «τον άνθρωπο της ζωής της».

Λίγα χρόνια αργότερα, στις 21 Μαρτίου 1970, ο Μανώλης Χιώτης πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών, ύστερα από καρδιακή προσβολή. Ο πρόωρος θάνατός του συγκλόνισε τον καλλιτεχνικό κόσμο και άφησε βαθύ αποτύπωμα στη Μαίρη Λίντα, η οποία αργότερα είχε δηλώσει ότι ήταν «ο άνθρωπος της ζωής της», εξομολογούμενη πως η απώλειά του τη σημάδεψε για πάντα.

***Πληροφορίες από Μηχανή του Χρόνου και “Μαίρη Λίντα Μανώλης Χιώτης. «Περασμένες μου αγάπες»”. Μάκης Δελαπόρτας. Εκδόσεις: Ορφέας.