Τι να κάνεις δωρεάν το Σαββατοκύριακο: Attica Roots και “Θάλαττα, Θάλαττα”

Καλπάζει και ο Ιούλιος ο δεύτερος μήνας του καλοκαιριού και εμείς συνεχίζουμε να ανακαλύπτουμε δωρεάν εκδηλώσεις – συναυλίες, εκθέσεις τέχνης και ενδιαφέρουσες αφορμές για έξοδο – ειδικά αν δεν θέλεις να ξοδέψεις χρήματα.

Συναυλίες στην πόλη, εκθέσεις και μικρές πολιτιστικές αποδράσεις που δεν κοστίζουν τίποτα – μόνο λίγο χρόνο και διάθεση. Δες όσα μπορείς να απολαύσεις δωρεάν το Παρασκευο-σαββατοκύριακο, 24 με 26 Ιουνίου στο κλεινόν άστυ.

Park Your Cinema 2026: Dreamgirls (2006)

Στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, ο κινηματογράφος γίνεται κοινή εμπειρία, εικόνα, μουσική και συναίσθημα στην ίδια ανάσα. Φέτος, το μιούζικαλ μετατρέπει το συναίσθημα σε ρυθμό και μελωδία. Μια υπενθύμιση ότι το τραγούδι στο σινεμά υπήρξε πάντα πράξη ελευθερίας. Μια ριζοσπαστική χειρονομία που λέει ότι όταν τα λόγια δεν φτάνουν, αρχίζει η μουσική. Επιμέλεια προγράμματος: Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Παρασκευή 24/7 – Dreamgirls (2006): Η Έφι Γουάιτ, η Ντίνα Τζόουνς και η Λόρελ Ρόμπινσον, τρεις φίλες από το Σικάγο, αποτελούν το πολλά υποσχόμενο φωνητικό τρίο “The Dreamettes”, το οποίο εκτοξεύεται από την αφάνεια στη δόξα στη χρυσή εποχή της σόουλ, ανακαλύπτοντας στην πορεία ότι η φήμη έχει το τίμημά της. Υπό την καθοδήγηση ενός φιλόδοξου μάνατζερ, μεταμορφώνονται σε ποπ είδωλα, θυσιάζοντας τις σόουλ ρίζες τους, εν μέσω έντονων προσωπικών συγκρούσεων. Η σχέση τους δοκιμάζεται πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, καθώς έρχονται αντιμέτωπες με τη σκληρή πραγματικότητα μιας συνεχώς εξελισσόμενης  μουσικής βιομηχανίας.

Σκηνοθεσία: Μπιλ Κόντον. Πρωταγωνιστούν: Μπιγιόνσε Νόουλς, Τζένιφερ Χάντσον, Ανίκα Νόνι Ρόουζ, Τζέιμι Φοξ, Έντι Μέρφι, Ντάνι Γκλόβερ, Κιθ Ρόμπινσον.

Ο Omar Faruk Tekbilek το Σάββατο στο Ζάππειο – Μαζί του η Μαρία Παπαγεωργίου

Το Attica Roots Festival, ο μεγάλος πολιτιστικός θεσμός της Περιφέρειας Αττικής, συνεχίζει τις καλοκαιρινές του στάσεις σε ιστορικά τοπόσημα και υποδέχεται τον διεθνούς φήμης δεξιοτέχνη Omar Faruk Tekbilek στον εμβληματικό χώρο του Ζαππείου.

Το Σάββατο 25 Ιουλίου, στις 21:00, ο χαρισματικός οργανοπαίκτης και συνθέτης θα χαρίσει στο κοινό μια ατμοσφαιρική μουσική εμπειρία με ελεύθερη είσοδο.

Έχοντας εδραιωθεί ως ένας από τους σπουδαιότερους πρεσβευτές της ανατολίτικης μουσικής παγκοσμίως, ο Omar Faruk Tekbilek φέρνει στην Αθήνα έναν ήχο με βαθιές ρίζες στην παράδοση, αλλά και πλούσιο σε σύγχρονα, δυτικά μουσικά στοιχεία.

Μαζί του η Μαρία Παπαγεωργίου, μία από τις πιο σημαντικές τραγουδοποιούς τού σήμερα. Η επιμονή της να εξερευνά και να προτείνει ό,τι νέο τη συγκινεί, σε συνδυασμό με τη συνέπειά της να συνυπάρχει με ό,τι αξιόλογο μας έχει παραδώσει η τραγουδοποιία του παρελθόντος – πάντα μέσα από μια σύγχρονη, προσωπική ματιά – συνθέτουν ένα ζωντανό πρόγραμμα που δεν αναπαράγει, αλλά αφηγείται.

“Θάλαττα, Θάλαττα!!” στο Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων

Η τελευταία ευκαιρία για να δεις την έκθεση που τελειώνει στις 27 Ιουλίου. Η πρωτοβουλία “Θάλαττα, Θάλαττα!” παρουσιάζει μια ομαδική έκθεση στο Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων με εικαστικά έργα και ποίηση και στόχο την ανάδειξη της ανάγκης προστασίας της θάλασσας μέσω βιωματικής εμπειρίας και τέχνης. Συμμετέχουν δώδεκα εικαστικοί και δώδεκα ποιητές. Το ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών) συμβάλλει με επιστημονικό περιεχόμενο και εκπαιδευτικές δράσεις για τη βιοποικιλότητα και την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Η έκθεση δημιουργήθηκε από την Ιφιγένεια Χριστοδουλίδου, εικαστικό και ιδρύτρια του IC Art & Cultural Projects (IC Ανάπτυξη Τέχνης & Πολιτισμού) και υλοποιείται σε συνεργασία με το Δίκτυο Ποιητών Μεσογείου (Mediterranean Poets Network) στο πλαίσιο υποστήριξης της αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης “Restore our Ocean and Waters by 2030”.

Μετά την Αθήνα, επόμενη στάση είναι η Τήνος, όπου θα παρουσιαστεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Τήνου (28 έως 31 Ιουλίου) για να επιστρέψει στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων (7–20 Σεπτεμβρίου).

22 ζωγράφοι και ένας γλύπτης

Η Gallery Art Prisma παρουσιάζει την ομαδική έκθεση “Dialogues”, όπου 22 ζωγράφοι και ένας γλύπτης εξερευνούν τον διάλογο ως θεματική και δημιουργική διαδικασία. Η έκθεση αναδεικνύει διαφορετικές  εικαστικές ταυτότητες και τρόπους επικοινωνίας μεταξύ των έργων, των δημιουργών και των θεατών, προβάλλοντας τη δυναμική του διαλόγου στη σύγχρονη τέχνη.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Αδριανός, Μάγδα Αποστόλου (Φωτογραφία-Ζωγραφική), Ελπίδα Βουτσά, Εύα Γεράκη, Άννα Γρηγόρα, Γιώργος Ζαρκάδας, Ειρήνη Κανά, Πέτρος Καραβέβας, Μαρία Κτιστοπούλου, Καλλιόπη Μίξη, Γεωργία Μπλιάτσου, Χρήστος Παλλαντζάς, Σμαράγδα Παπούλια, Νεκτάριος Παχιαδάκης, Βάσω Πουρίδου, Αφροδίτη Σεζένια, Έφη Σούτογλου, Κωνσταντίνα Συλίκου, Κωνσταντίνος Τόλης, Κερασία Τουλιάτου, Δέσποινα Τσακνή, Λένα Χρυσικοπούλου και Francesco Moretti (Γλυπτική). Επιμέλεια: Λουίζα Καραπιδάκη.

Αστικά τοπία και η σύγχρονη εμπειρία της πόλης του Λος Άντζελες

Η Gagosian παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση του Urs Fischer στην Αθήνα, με νέους μεγάλους πίνακες που διερευνούν θέματα αντίληψης και αναπαράστασης. Ο Fischer χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές, όπως μεταξοτυπία, ζωγραφική με το χέρι και στένσιλ, δημιουργώντας συνθέσεις που συνδυάζουν πραγματικές και φανταστικές εικόνες. Η έκθεση αντλεί έμπνευση από το έργο του Eugène Atget, εστιάζοντας σε αστικά τοπία και τη σύγχρονη εμπειρία της πόλης του Λος Άντζελες. Τα έργα αξιοποιούν πανοραμικές προοπτικές και συνομιλούν με τον χώρο της γκαλερί, ενσωματώνοντας στοιχεία διαφήμισης και φωτογραφίες από smartphone.

THEATER: Βίντεο εγκατάσταση των Κάλα Χένκελ & Μαξ Πιτέγκοφ στην Πειραιώς 260

Η in situ εγκατάσταση “THEATER” των Αμερικανών καλλιτεχνών Κάλα Χένκελ (Calla Henkel) και Μαξ Πιτέγκοφ (Max Pitegoff) προβάλεται στον Χώρο Ζ, στην Πειραιώς 260.

Στην αχανή λεωφόρο Σάντα Μόνικα του Λος Άντζελες με τις φωτεινές μαρκίζες, μια γυναίκα επιχειρεί να συγκροτήσει έναν θίασο. Με τα λεφτά που λαμβάνει ως αποζημίωση έπειτα από ένα ατύχημα, αγοράζει ένα θέατρο πενήντα θέσεων και μετακομίζει εκεί. Πρόκειται για την κεντρική μορφή του υβριδικού ντοκιμαντέρ των Κάλα Χένκελ (Calla Henkel) και Μαξ Πιτέγκοφ (Max Pitegoff) THEATER, την οποία υποδύεται η σκηνοθέτις και εικαστικός Λέιλα Γουάινραμπ, καταθέτοντας μια ερμηνεία που απηχεί γλαφυρά τη ζωή των ίδιων των δημιουργών – το καλλιτεχνικό δίδυμο που ανακαίνισε στην πραγματική ζωή ένα μικρό θέατρο στη Σάντα Μόνικα και ξεκίνησε να το λειτουργεί ως New Theater Hollywood το 2024.

Γυρισμένο σε φιλμ 16 χιλιοστών και με αφήγηση που ξεδιπλώνεται μέσα από υποτιτλισμένο κείμενο και μουσική του MK Velsorf, το THEATER ακροβατεί ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μυθοπλασία, ακολουθώντας τον δικό του σφυγμό. Για ν’ αφηγηθεί την ιστορία αυτού του χώρου, αξιοποιεί την ποιητική γραφή, τη φωτογραφία και το στοιχείο του ντοκιμαντέρ σε πέντε επεισόδια συνολικής διάρκειας 95 λεπτών, σκιαγραφώντας τη θεατρική σκηνή ως έναν μικρόκοσμο που ‘παραμορφώνει’ τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα και έξω από το φαντασιακό του θεάτρου.

“Μια μέρα είδα τον ήλιο να δύει σαράντα τρεις φορές”

Η έκθεση στην CAN Christina Androulidaki gallery αντλεί τον τίτλο της από τον Μικρό Πρίγκιπα, όπου η επανάληψη της δύσης του ήλιου συμβολίζει τη μελαγχολία και την υπόσχεση επιστροφής. Τα έργα ξεκινούν ως μικροσκοπικά κολάζ πάνω σε φωτογραφικά σλάιντ, τα οποία ψηφιοποιούνται και στη συνέχεια τυπώνονται σε διάφορα υλικά όπως γυαλί, χαρτί ή πλαστικό. Ο καλλιτέχνης παρεμβαίνει στις επιφάνειες με χρώμα, κοψίματα και επιστρώσεις, δημιουργώντας γλυπτικές συνθέσεις. Η διαδικασία μεταφέρει την εικόνα ανάμεσα στο αναλογικό και το ψηφιακό, διατηρώντας ίχνη προηγούμενων μορφών.

Τα υλικά (διάφανα πλαστικά, φίλτρα φωτισμού, inox) παραπέμπουν σε μηχανισμούς σκίασης και προστασίας από το φως. Το φως λειτουργεί ως ψυχολογική και υπαρξιακή συνθήκη, συχνά αμφίσημη: πηγή ζωής αλλά και φθοράς. Η ένταση του ήλιου και η εμπειρία της υπερέκθεσης δεν αποκαλύπτουν μόνο αλλά ακυρώνουν τη δυνατότητα καθαρής όρασης. Οι επιφάνειες των έργων φέρουν ίχνη βίαιης εγγραφής, θυμίζοντας μετείκασματα που μένουν στο βλέμμα μετά από παρατεταμένη έκθεση στο φως. Τα έργα αναφέρονται σε τοπία μετά τη χρήση, ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία. Η έκθεση διερευνά την έκθεση των σωμάτων και των εικόνων σε μια δύναμη μεγαλύτερη από αυτά: ο ήλιος ως φορέας μνήμης και μηχανισμός διάλυσης.