Το ποίημα του Τάσου Χαλκιά μετά την καταστροφή του σπιτιού του στη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό

Ο Τάσος Χαλκιάς δημοσίευσε στο Instagram ένα χειρόγραφο ποίημα που μιλά για την ανάγκη του ανθρώπου να συνεχίζει τη ζωή του και να παραμένει δημιουργικός, ακόμη και μετά από μία μεγάλη καταστροφή, μετά την καταστροφή του σπιτιού του στη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό.

Το ποίημα που δημοσίευσε

«ΞΑΓΡΥΠΝΩΝΤΑΣ

Όσο κι αν ήταν όμορφα…
πίσω σταμάτα να κοιτάς
ποιος είπε άλλες ομορφιές,
πως δεν θα συναντήσεις!
Μόνο λευτέρωσε το νου

Κλείσιμο
κι άστονε ν’ αναπνεύσει!
Μια χαραμάδα στην ψυχή.
να βγει στο φως, να ξεπλυθεί,
με τα παιδιά να παίξει.

Περπάτα βήμα θαρετό,
πότε αργό, πότε γοργό
μη θες κάπου να φτάσεις…
Έχω αρχίσει να ξεχνώ,
άλλη φορά δε θα το πω,
ώρα να προσπεράσεις!
Για ό,τι έκανες καλό
ποτέ μη μετανιώσεις,
μην ψάχνεις ούτ’ ευχαριστώ,
μόνο ένα χάδι στην ψυχή
είν’ αρκετό, αν νιώσεις!
Να χτίζεις, να δημιουργείς
ποτέ μη σταματήσεις
κι αν σου χαθήκαν μονομιάς
όνειρα, βάσανα καημοί,
αγάπες και αναμνήσεις
σε πείσμα ανθρώπων και θεών
κάνε τον πόνο σύντροφο,
μ’ αυτόν θα τ’ αναστήσεις.
θα φύγω τώρα, θα χαθώ
κράτα το χρώμα κόκκινο
άλλο μην το αραιώσεις,
Μέγιστα μίκρυνες ζωή,
κοντεύεις να τελειώσεις.…»

Μιλώντας λίγο μετά την καταστροφή του σπιτιού στην εκπομπή «Πρωινή Ενημέρωση», ο Τάσος Χαλκιάς είχε πει ότι ήταν αποτέλεσμα πολυετούς εργασίας και θυσιών, τονίζοντας πως η καταστροφή δεν αφορά μόνο την υλική περιουσία, αλλά και την ψυχική και σωματική του κατάσταση.

«Οι άνθρωποι της εργασίας και του μόχθου ό,τι αποκτούν το αποκτούν με κόπο. Έτσι είναι άλλα 200 σπίτια μαζί με το δικό μου που κάηκαν και θα πρέπει να μιλήσουν και αυτοί», ανέφερε.

«Για εμένα ήταν ένα χτισμένο έργο, τίποτα άλλο. Έχυσα το αίμα μου για να κάνω αυτό το σπίτι, τώρα πήγε στράφι το χυμένο μου αίμα. Είναι κάτι προσωπικό. Αφορά τον προσωπικό μου μόχθο, την προσωπική μου ψυχική διάθεση, την προσωπική μου υγεία και εν γένει τον οργανισμό μου», πρόσθεσε.