Το τέρας του υπερτουρισμού και οι διακοπές ρεύματος στη Νάξο

Ελάχιστες ημέρες πριν από της Παναγίας, η Μέση, μικρό ορεινό χωριό της βόρειας Νάξου έμεινε χωρίς ρεύμα. Οχι για ένα πεντάλεπτο ή για μία ώρα αλλά για 15 ολόκληρες ώρες!

Προφανώς τη σχετική είδηση τη φιλοξένησαν μόνο τα τοπικά sites, η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών την αγνοεί.

Ποιος ασχολείται άλλωστε μ’ ένα μικροσκοπικό, μη τουριστικό χώριο στον ορεινό όγκο της Νάξου με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους;

Το ρεύμα βέβαια κόπηκε και άλλου στο νησί. Στην Απείρανθο, στη Μουτσούνα, στο Φιλώτι, σχεδόν παντού. Αλλά ούτε και αυτό έγινε είδηση. Το να κοπεί το ρεύμα μερικές φορές μέσα στο καλοκαίρι στο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων θεωρείται κάτι το συνηθισμένο. Θα έπρεπε να είναι έτσι; Οχι βέβαια.

Αν “φιλοξενήσεις” την είδηση για τις συνεχείς διακοπές ρεύματος στο νησί όμως, θα πρέπει να εξηγήσεις και που αυτές οφείλονται Αύγουστο μήνα. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, τα θέματα που κάνουν τζιζ. Αρχίζουν επίσης και τα ερωτηματικά.

Ενα χαρακτηριστικό: Αντέχει το ηλεκτρικό δίκτυο της Νάξου την υπερφόρτωση η οποία μοιραία λαμβάνει χώρα στο νησί τον Αύγουστο μήνα κατά τον οποίο τετραπλασιάζεται ή πενταπλασιάζεται ο πληθυσμός λόγω του τουριστικού κύματος;

Φαίνεται ότι η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα τείνει προς το αρνητικό. Ειδικοί δεν είμαστε αλλά όταν διαπιστώνεις ότι το φως τρεμοπαίζει στο σπίτι σου μερικές φορές την ημέρα και εν τέλει το ρεύμα κόβεται (για παραπάνω από μία ώρα) υποψιάζεται ότι κάτι σοβαρότερο από αυτό που εξηγούν οι υπάλληλοι του ΔΕΔΔΗΕ στο τηλέφωνο.

Σύμφωνοι, “κάηκε ένας μετασχηματιστής” αλλά κανείς δεν μας λέει γιατί και επίσης γιατί τώρα. Τελικά μήπως οι… λαϊκιστές, οι κινδυνολόγοι, οι συμμορίτες της μιζέριας που μιλούν για τον υπερτουρισμό και τις συνέπειές του έχουν τελικά ίσως ένα δίκιο;

Μήπως αυτό που ονομάζουμε φέρουσα ικανότητα του νησιού, ως προς τις υποδομές τουλάχιστον, έχει ξεπεραστεί κατά πολύ με συνέπεια ακριβώς τη σταδιακή κατάρρευση των υποδομών;

Ο υπερτουρισμός εξελίσσεται σε τέρας που απειλεί να καταβροχθίσει τα πάντα στο διάβα του. Και τα θύματά του, και τους θύτες. Εμβια και μη έμβια. Περιβάλλον, υποδομές, ο,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.

Μιλώντας με άνθρωπο που γνωρίζει πολύ καλά τα της Νάξου, μάθαμε ότι πλέον είναι το νησί των Κυκλάδων με τις περισσότερες οικοδομικές άδειες. Και πράγματι, ακόμη και με το μάτι μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι η Νάξος χτίζεται με πυρετώδεις ρυθμούς.

Δεν χτίζονται σχολεία, κέντρα υγείας ή νοσοκομεία. Ξενοδοχεία και μεζονέτες χτίζονται.

Και γι’ αυτό στο άμεσο μέλλον σκηνές όπως αυτή που θα σας περιγράψουμε ευθύς αμέσως δεν αποκλείεται να γίνουν κανόνας.

Βρίσκεται σ’ ένα γραφικό ταβερνάκι σε κάποια αξιώτικη παραλία μετά το μπάνιο. Εχεις παραγγείλει και ανυπομονείς. Ξαφνικά, διαπιστώνεις ότι το ρεύμα κόβεται στο μαγαζί.

Ο σερβιτόρος σε ενημερώνει περίλυπος, έντρομος ίσως, ότι “η παραγγελία σας δυστυχώς θα αργήσει, δεν έχουμε ρεύμα στο μαγαζί, μας συγχωρείτε, δεν είναι δική μας ευθύνη”.

Περνάνε 40 λεπτά, το ρεύμα δεν έρχεται, το αρνάκι που έχεις παραγγείλει δεν είναι δυνατόν να ψηθεί. Και τότε φεύγεις, αγανακτισμένος, έχοντας φάει μόνο ψωμί. Ο ιδιοκτήτης σιχτιρίζει την τύχη του που το ρεύμα κόπηκε μέσα στο μεσημέρι, πάνω στο πικ της κίνησης. Και άλλες δύο παρέες φεύγουν επίσης καθώς δεν ήθελαν να περιμένουν άλλο.

Τελικά, υπάρχει ή όχι υπερτουρισμός στα κυκλαδονήσια παιδιά; Πρόκειται για υπερβολές ή για μία δυστοπική πραγματικότητα που είναι ήδη παρούσα;

Ανεβείτε μέχρι τη Μέση της Νάξου και ρωτήστε τους κατοίκους της που έμειναν 15 ώρες χωρίς ρεύμα καλοκαιριάτικα. Σίγουρα θα έχουν κάτι παραπάνω να σας πουν…