Μικρότητες…

Πριν από λίγες μέρες πέθανε ο διανοούμενος Στέλιος Ράμφος. Ο πρωθυπουργός τον αποχαιρέτησε με ένα θερμό μήνυμα στα κοινωνικά δίκτυα.

Χτες πέθανε ο διανοούμενος Κωνσταντίνος Τσουκαλάς. Ο πρωθυπουργός δεν χαράμισε ούτε μια λέξη γι’ αυτήν την απώλεια. Η τελευταία δήλωσή του, που υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα του, είναι «για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου».

Ο Ράμφος ήταν αριστερός στα νιάτα του και έγινε δεξιός στα στερνά του.

Ο Τσουκαλάς ήταν- και παρέμεινε- αριστερός μέχρι το τέλος του. Ανανεωτική Αριστερά, Σοσιαλδημοκρατία, ανήσυχος, χωρίς βεβαιότητες. «Ερασιτέχνης της σκέψης», όπως αυτοπροσδιορίστηκε.

Ο Ράμφος έγινε συνομιλητής του πρωθυπουργού. Ο Τσουκαλάς όχι.

Στα κοινωνικά δίκτυα η στάση αυτή του πρωθυπουργού να «αγνοήσει» την απώλεια του Τσουκαλά επικρίθηκε ως «θεσμική απρέπεια». Ο πρωθυπουργός- είπαν όσοι το βλέπουν έτσι- δεν μιλάει μόνον όταν πεθαίνουν «δικοί του»(πολιτικά) ή όσοι έγιναν δικοί του στα στερνά τους. Δεν έχει δικαίωμα να αγνοεί τους σπουδαίους που ήταν «απέναντι».

Δεν ξέρουμε τι είναι, εν προκειμένω, απρέπεια. Αν είναι. Μπορεί να είναι συνήθης (στην πολιτική) επιλογή. Αυτό που σίγουρα εκπέμπει αυτή η στάση είναι μικρότητα.

Δεν μπόρεσα να βρω ποιος το είπε, αλλά μάλλον ταιριάζει στην περίσταση: ¨ «Μόνον οι πραγματικά μεγάλοι συναισθάνονται τις μικρότητές τους»..
….Ο Τσουκαλάς δεν θα είχε καμιά δυσκολία να το συμμεριστεί…