Η οικονομία πάει καλά – το κόστος ζωής και τα μισθώματα κρατούν τα αυτιά τους κλειστά

Βλέποντας τα οικονομικά δεδομένα και εξελίξεις της χώρας μας φαίνεται μια θετική εικόνα καθώς η οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμό 1,8% για το 2026 — αναθεωρημένο προς τα κάτω λόγω της ενεργειακής κρίσης από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, παρα ταύτα είναι σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, που κινείται στο 0,9% που από μόνο του λέει πολλά. Το 2025 έκλεισε με πλεόνασμα στον προϋπολογισμό 1,7% του ΑΕΠ — καλύτερο από όσο είχε προβλεφθεί.

Για να το μεταφράσουμε σε νούμερα το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (τουρισμός, ναυτιλία, υπηρεσίες, γεωργική παραγωγή. Εξαγωγές μείον εισαγωγές κτλ) η συνολική δηλαδή παραγωγή ήταν 248 δισεκατομμύρια ευρώ και ταυτόχρονα ξοδέψαμε ως κράτος λιγότερα με αποτέλεσμα να περισσέψουν περί τα 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι προβλέψεις μάλιστα υπολόγιζαν περίπου 2,7 δισεκατομμύρια — τελικά η Ελλάδα τα πήγε αισθητά καλύτερα από τους περισσότερους Ευρωπαίους γείτονές της.

Γιατί ζούμε πιο φθηνά — αλλά νιώθουμε πιο φτωχοί

Εδώ έρχεται το πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο καθώς σύμφωνα με τα επίσημα ευρωπαϊκά δεδομένα, οι τιμές κόστους ζωής στην Ελλάδα είναι κατά μέσο όρο 18,7% χαμηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αυτόματα περιμένουμε ότι θεωρητικά ένας μέσος Ελληνικό μισθός που φαίνεται μέτριος σε σύγκριση με άλλες χώρες θα έπρεπε να «αγοράζει» περισσότερα.

Ωστόσο η πραγματικότητα δεν είναι αυτή όταν έρχεται η ώρα να πληρώσουμε ενοίκιο και άλλα πρώτης ανάγκης αγαθά. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ένας μισθωτός στην Αθήνα χρειάζεται να διαθέσει σχεδόν το 94% του εισοδήματός του για να πληρώσει το ενοίκιο ενός τυπικού διαμερίσματος δύο δωματίων. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι 45,6% — λιγότερο από τη μισή επιβάρυνση. Με απλά λόγια: ζούμε σε μια χώρα γενικά πιο φθηνή, αλλά με ενοίκια που μας πιέζουν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη.

Γιατί φτάσαμε εδώ

Η εξήγηση βρίσκεται στην τάση, δηλαδή το 2025, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση — 10,1% μέσα σε έναν χρόνο, πίσω μόνο από την Κροατία. Αν υποθέσουμε ότι είναι ένας αγώνας ταχύτητας τα ενοίκια έτρεξαν πολύ πιο γρήγορα από όσο επιτάχυναν οι μισθοί ή το γενικό κόστος ζωής. Και έτσι ενώ στα νούμερα στη θεωρία αν θέλετε, ενώ η χώρα συνολικά παραμένει φθηνότερη, η στέγαση — που είναι και η πιο βασική ανάγκη — έγινε αναλογικά πολύ πιο ακριβή.

Γιατί συμβαίνει αυτό σε όλη την Ευρώπη — όχι μόνο εδώ

Το στεγαστικό αυτό φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό και σχεδόν κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη προβληματίζεται από την έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών ταυτόχρονα η ζήτηση στα μεγάλα αστικά κέντρα απλά αυξάνεται. Η διαφορά είναι ότι στην Χώρα μας ο ρυθμός αύξησης ήταν από τους πιο απότομους, σε μια αγορά που ήδη είχε περιορισμένη προσφορά.

Τι σημαίνει αυτό για την κτηματαγορά

Αυτή ακριβώς η κατάσταση —οικονομία που αναπτύσσεται, χώρα γενικά πιο οικονομική, αλλά ενοίκια που πιέζουν περισσότερο— μετατρέπει μια επένδυση ως ξεχωριστή / ελκυστική καθώς μια αναπτυσσόμενη οικονομία με σταθερά υψηλή ζήτηση για στέγη είναι ακριβώς οι συνθήκες που στηρίζουν τόσο τις τιμές πώλησης όσο και τις αποδόσεις ενοικίου σε βάθος χρόνου. Το ακίνητο, τελικά, ακολουθεί πιστά την πορεία της οικονομίας — και η σημερινή εικόνα δείχνει γιατί τόσοι πολλοί στρέφουν το βλέμμα τους εδώ, το πρόβλημα ωστόσο παραμένει και είναι καθημερινό και πιέζει χιλιάδες συμπολίτες μας.