Το θέμα είναι ποιος θα τον πιστέψει

Όσοι δεν έχουμε παιδιά, συνηθίζουμε να δραματοποιούμε τα πάντα γύρω από αυτά. Μόλις το πιτσιρίκι των φίλων στην παρέα πέσει κάτω, είμαστε οι πρώτοι που θα αρχίσουμε να τσιρίζουμε έντρομοι αλλά και κατά την εφηβεία τους, αργότερα: δεν σηκώνει το τηλέφωνο ενώ καλούν οι γονείς; Σπεύδουμε να προτείνουμε να καλέσουμε την Αστυνομία- μήπως και τον Στρατό; – με τους φίλους-γονείς να διασκεδάζουν αφάνταστα μαζί μας.

Μπορεί, λοιπόν, κανείς να φανταστεί πως αισθανόμαστε όλοι εμείς τις τελευταίες ημέρες διαβάζοντας πάλι τις ειδήσεις. Πολλώ μάλλον δε, όταν κάποιοι από εμάς, τα προηγούμενα χρόνια, γράφαμε διθυράμβους για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού προσωπικά για την οργάνωση του συστήματος παιδικής προστασίας για να διαπιστώσουμε σήμερα ότι δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.

Η κυβέρνηση βέβαια και στη συγκυρία της ομιλίας του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ κάνει ό,τι μπορεί για να υποβαθμίσει τα ασυγχώρητα κενά και στην παιδική προστασία αλλά δεν μπορεί. Ακόμα κι όσοι δεν μιλούν, θυμούνται και καταλαβαίνουν τι έχει συμβεί στην Ελλάδα τα τελευταία επτά χρόνια.

Κανείς δεν περίμενε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει θαύματα. Μια προσπάθεια θα ήταν σε όλους αρκετή. Αντί αυτής, μας «μπάζωσαν» με βαρύγδουπες διακηρύξεις ακόμα και για τα πιο ευαίσθητα θέματα όπως τα παιδιά, αρνούνται συστηματικά και με αλαζονεία τον έλεγχο και για τις πλέον εξώφθαλμες υποθέσεις σκανδάλων, ενώ παράγοντας ακατάπαυστα new speak οργουελικού επιπέδου, θεωρούν ότι θα καταφέρουν να εκβιάσουν την ψήφο των μετριοπαθών πολιτών.

Διαβάζω όλες τις προηγούμενες εβδομάδες ατελείωτες αναλύσεις για όσα θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός αύριο το βράδυ στη ΔΕΘ. Στις περισσότερες από αυτές – οι εξαιρέσεις είναι πραγματικά ελάχιστες- δεν γίνεται καμία αξιολόγηση ούτε για το πόσο αποτελεσματικές θα είναι (κυρίως για την αντιμετώπιση της ακρίβειας) ούτε καν αν θα είναι σωστές. Μόνη έννοια, αν θα καταφέρουν να ανατρέψουν το ζοφερό κλίμα και θα αποτυπωθούν θετικά στις δημοσκοπήσεις.

Μόνο που πλέον, το τι θα πει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ δεν έχει απολύτως καμία σημασία. Κάτι θα βρει να πει, κάποιες υποσχέσεις θα δώσει. Το θέμα είναι ποιος θα τον πιστέψει.

Μέχρι σήμερα υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των αναλυτών αναφορικά με το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να υπερβεί ο Αλέξης Τσίπρας και που δεν είναι άλλο από την αξιοπιστία.

Τώρα, το ίδιο ακριβώς πρόβλημα και σε μεγαλύτερο βαθμό γιατί απευθύνεται σε απαιτητικότερο ακροατήριο, το έχει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Γι’ αυτό και τους επόμενους μήνες και μέχρι τις εκλογές, δυστυχώς, δυστυχέστατα, δεν θα συζητάμε ποιος είναι ο καταλληλότερος για να κυβερνήσει τη χώρα αλλά το ποιος θα είναι ο λιγότερο επιζήμιος.