Νάντια Γιαννακοπούλου: Η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή

Η ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, αν και πλούσια σε εξαγγελίες, απογοήτευσε. Είπε πολλά και μοίρασε 2,2 δισ. ευρώ, αλλά δεν έπεισε. Έλειψαν άμεσα και πειστικά μέτρα για τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν μεγάλα κοινωνικά τμήματα, αλλά και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την Ελλάδα της επόμενης ημέρας.

Το ζητούμενο δεν είναι κάθε χρόνο ένα νέο πακέτο μέτρων με διάσπαρτες και οριακές παρεμβάσεις που συντηρούν την ίδια προβληματική κατάσταση. Αυτό δείχνει και τα όρια της σημερινής κυβέρνησης, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης. Το ζητούμενο είναι ο εργαζόμενος να ζει αξιοπρεπώς από τον μισθό του, ο νέος να βρίσκει σπίτι, η οικογένεια να μπορεί να κάνει σχέδια και η μικρή επιχείρηση να έχει χώρο να επενδύσει και να αναπτυχθεί.

Στην ακρίβεια, η κυβέρνηση, έχοντας αποτύχει στην αντιμετώπισή της, επιλέγει να διαχειρίζεται τις συνέπειες. Εμείς θέλουμε να χτυπήσουμε την αιτία. Χρειάζονται μείωση των έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά, ουσιαστικοί έλεγχοι στην αγορά και πραγματική προστασία του ανταγωνισμού, ώστε οι τιμές να μην ανεβαίνουν ανεξέλεγκτα λόγω καρτελοποίησης βασικών κλάδων. Δεν είναι οικονομική πολιτική να εισπράττει το κράτος περισσότερα από τον ΦΠΑ επειδή ακριβαίνουν τα προϊόντα και στη συνέχεια να επιστρέφει μέρος των εσόδων ως βοήθημα.

Το ίδιο ισχύει για τους μισθούς. Δεν μπορεί να πανηγυρίζουμε για την αύξηση της απασχόλησης, όταν τόσοι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες.

Χρειάζονται μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις που θα συνδέονται με την αύξηση της παραγωγικότητας. Η μη αντιμετώπιση της ακρίβειας καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη σταδιακής επαναφοράς, έστω σε δύο δόσεις, της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού.

Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα προβλήματα των εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων. Άνθρωποι που κρατούν ανοιχτό ένα κατάστημα, ένα εργαστήριο ή μια οικογενειακή επιχείρηση συχνά δουλεύουν περισσότερο για να βγάζουν λιγότερα. Τεκμαρτή φορολόγηση όταν υπάρχουν πραγματικά οικονομικά στοιχεία; Όχι. Προκαταβολή φόρου που στραγγίζει τη ρευστότητα; Όχι.

Χρειάζονται έως 120 δόσεις για βιώσιμες περιπτώσεις, χαμηλότερη προκαταβολή φόρου και ακατάσχετος επαγγελματικός λογαριασμός. Η μείωση της προκαταβολής φόρου κατά 5% που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός είναι ανεπαρκής και δεν απαντά στο πρόβλημα.

Καμία επιχείρηση, όμως, δεν μπορεί να επενδύσει χωρίς πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα πρέπει να λειτουργήσει πραγματικά ως εργαλείο ανάπτυξης, με εγγυήσεις και χρηματοδοτικά προϊόντα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που σήμερα μένουν εκτός τραπεζικού συστήματος.

Η μεγάλη όμως εικόνα είναι η παραγωγικότητα. Αν δεν παράγουμε περισσότερο και καλύτερα, δεν μπορούμε να έχουμε υψηλότερους μισθούς, ισχυρότερες επιχειρήσεις και βιώσιμη ανάπτυξη. Οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ πρέπει να κατευθυνθούν σε επενδύσεις που αυξάνουν την παραγωγική δυνατότητα της χώρας: βιομηχανία, μεταποίηση, αγροδιατροφή, έρευνα, τεχνολογία, ψηφιακές υποδομές και εξαγωγές. Δυστυχώς, μεγάλο μέρος αυτών των πόρων δεν αξιοποιήθηκε με αυτή την αναπτυξιακή στόχευση.

Κρίσιμη προϋπόθεση είναι και η κατοικία. Όταν το ενοίκιο απορροφά έως και το 40% του εισοδήματος, κάθε συζήτηση για δημογραφικό, οικογένεια και κοινωνική κινητικότητα μένει κενή περιεχομένου. Χρειάζεται εθνικό πρόγραμμα κοινωνικής και προσιτής κατοικίας, με αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και δημιουργία κατοικιών για νέους εργαζόμενους και οικογένειες.

Τέλος, καμία αλλαγή δεν μπορεί να σταθεί χωρίς ένα κράτος που λειτουργεί με κανόνες. Οι υποκλοπές, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα αποκαλύπτονται για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης είναι ζήτημα θεσμών, ελέγχου και λογοδοσίας. Θέλουμε ανεξάρτητους ελέγχους, διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις, αξιοκρατία και ίσους κανόνες για όλους.

Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα της επόμενης περιόδου: να συνεχίσουμε με μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται τα προβλήματα ή να αλλάξουμε πορεία;

Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει την αλλαγή. Όχι ως σύνθημα, αλλά ως συγκεκριμένο σχέδιο: καλύτεροι μισθοί, χαμηλότερο κόστος ζωής, ισχυρές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, παραγωγικές επενδύσεις, προσιτή κατοικία και κράτος που λογοδοτεί.

Γιατί μετά από επτά χρόνια δεν αρκεί να μας λένε πόσα μπορούν να δώσουν. Πρέπει επιτέλους να απαντήσουν γιατί οι πολίτες χρειάζονται τόσα πολλά για να τα βγάλουν πέρα.