Η μεγαλύτερη διαδρομή με τρένο στην Ευρώπη (και πώς να την κάνεις)

Το ταξίδι με τρένο στην Ευρώπη μπορεί να είναι συναρπαστικό, και αν ψάχνετε για μια πρόκληση για το επόμενο ταξίδι σας, αξίζει να έχετε υπόψη τη μεγαλύτερη διαδρομή εντός της ΕΕ.

Την περασμένη εβδομάδα, ο κάτοικος Βουργουνδίας και ακτιβιστής Jon Worth, που μάχεται για καλύτερες διασυνοριακές σιδηροδρομικές συνδέσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό ταξίδι εντός Ένωσης: από το Kemijärvi στη βόρεια Φινλανδία ως το Lagos στη νότια Πορτογαλία, σε 125 ώρες και 31 λεπτά.

Πρόκειται για τις δύο πιο απομακρυσμένες τοποθεσίες που μπορεί κανείς να κάνει με τρένο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Worth που είναι επικεφαλής της πρωτοβουλίας “Trains For Europe”, κάλυψε συνολικά 6.282 χλμ με πάσο Interrail, επιβαίνοντας σε 18 τρένα σε διαδρομές που εκτελούνταν από 10 διαφορετικές σιδηροδρομικές εταιρείες. Καθοριστικό ρόλο στο επίτευγμα έπαιξε η επαναλειτουργία, τον Αύγουστο, της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Haparanda στη Σουηδία και Tornio στη Φινλανδία – μιας γραμμής που είχε παραμείνει κλειστή για 38 χρόνια.

Ο ίδιος δεν είχε ως στόχο απλώς να σπάσει ένα ρεκόρ. Όπως είχε δηλώσει πριν αναχωρήσει, ήθελε να αναδείξει “όλες τις χαρές και όλες τις απογοητεύσεις των μεγάλων διασυνοριακών σιδηροδρομικών ταξιδιών”.

“Ο σχεδιασμός και η κράτηση εισιτηρίων για διασυνοριακά ταξίδια με τρένο παραμένουν πολύ περίπλοκες διαδικασίες για τους περισσότερους ανθρώπους, και αυτό το ταξίδι δεν αποτέλεσε εξαίρεση”, είπε μιλώντας στον European Correspondent. Αν όλα εξελίσσονταν ομαλά, η διαδρομή θα διαρκούσε 100 ώρες και εννέα λεπτά. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν συνέβη – και ο κύριος υπεύθυνος δεν ήταν η Deutsche Bahn που αντιμετωπίζει ζητήματα. Ο Worth έχασε 24 ώρες στη Σουηδία εξαιτίας διακοπής ρεύματος, και άλλη μία ώρα και 20 λεπτά στην Πορτογαλία, όπου μια καθυστέρηση του κόστισε μια ανταπόκριση.

Ωστόσο, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν πάει πολύ χειρότερα, όπως παραδέχτηκε στον The European Correspondent μετά το τέλος του ταξιδιού. “Σε κάποια στιγμή φοβήθηκα ότι το ταξίδι θα διακοπτόταν λόγω μιας βόμβας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που βρέθηκε σε εργοτάξιο στο Αμβούργο, ευτυχώς την απομάκρυναν πριν περάσω. Και παρά λίγο να με βρει ένας μικρός σεισμός στη Ρηνανία-Παλατινάτο”.

Το κυριότερο συμπέρασμα που αντλεί από την εμπειρία αυτή είναι ότι η σιδηροδρομική υποδομή σε πολλές περιοχές της Ευρώπης είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Να σημειώσουμε εδώ πως προφανώς δεν πέρασε από την Ελλάδα καθώς αυτή τη στιγμή τα διεθνή σιδηροδρομικά δρομολόγια από την Ελλάδα προς τα Βαλκάνια και την υπόλοιπη Ευρώπη δεν λειτουργούν.

Αρκετές διαδρομές εξαρτώνται από μία μόνο γραμμή ή τρένο, με αποτέλεσμα όταν κάτι πάει στραβά να μην υπάρχει εύκολη εναλλακτική, κάτι που ισχύει και για τη δική μας χώρα. Παράλληλα, εντόπισε σημαντική έλλειψη συντονισμού μεταξύ ορισμένων χωρών. “Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία του προσωπικού των τρένων είναι καταπληκτική και με βοήθησε πολύ”, λέει χαρακτηριστικά.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της σουηδικής εταιρείας Norrtåg τον κάλεσε μάλιστα στην καμπίνα του μηχανοδηγού για μία ολόκληρη ώρα. Για όποιον σκέφτεται να δοκιμάσει να κάνει ένα παρόμοιο ταξίδι, η συμβουλή του είναι απλή: “Χρησιμοποιήστε Interrail. Μόνο αυτό. Με το Interrail μπορείτε να επιβιβαστείτε σε περιφερειακά τρένα σχεδόν παντού και οποιαδήποτε στιγμή”. Η εναλλακτική αυτή αποδεικνύεται ανεκτίμητη όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Ακόμα και σε τρένα υψηλής ταχύτητας που απαιτούν κράτηση, το κόστος παραμένει χαμηλό (από 5 έως 20 ευρώ), ενώ οι κρατήσεις πλέον μπορούν να ακυρωθούν σε περίπτωση ανάγκης.

Η ίδια διαδρομή με κανονικά εισιτήρια θα ήταν “ένας εφιάλτης”, όπως είπε, αλλά και πιο ακριβή. Το πάσο Interrail του κόστισε 387 ευρώ συνολικά (308 ευρώ κοστίζει για άτομα κάτω των 26 ετών), ενώ τα κανονικά εισιτήρια για το ίδιο ταξίδι θα ανέρχονταν σε τουλάχιστον 563 ευρώ, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του. Η απουσία κοινής χρήσης δεδομένων και ενός ενιαίου, ευέλικτου συστήματος έκδοσης εισιτηρίων μεταξύ εθνικών και ιδιωτικών σιδηροδρομικών εταιρειών εξακολουθεί να αποτελεί από τα μεγαλύτερα εμπόδια για τις σιδηροδρομικές μετακινήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

“Η προσπάθεια σχεδιασμού και κράτησης εισιτηρίων παραμένει πολύ περίπλοκη για τους Eπερισσότερους ανθρώπους για τέτοια ταξίδια και δεν έγινε κάτι διαφορετικό και σε αυτό το ταξίδι. Αλλά το να κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο και να παρακολουθείς τα δάση της Σουηδίας ή τα φλαμίνγκο στις λιμνοθάλασσες της Μεσογείου να περνούν, είναι μια απόλαυση”, σημειώνει ο ακτιβιστής.

Τύποι Εισιτηρίων Interrail

• Global Pass: Ισχύει και για τις 33 χώρες του δικτύου, ιδανικό για μεγάλα ταξίδια στην Ευρώπη.
• One Country Pass: Ισχύει για ταξίδια σε μία μόνο επιλεγμένη χώρα (π.χ. Ιταλία, Γαλλία κλπ.). Υπάρχει επίσης ειδικό πάσο για την Ελλάδα ή τα ελληνικά νησιά (Greek Islands Pass – εκπτώσεις σε ακτοπλοϊκές γραμμές).
• Αν ξεκινάτε από την Ελλάδα με Global Pass δικαιούστε δωρεάν μετακίνηση στο κατάστρωμα πλοίων (πληρώνοντας μόνο φόρους/επίναυλους) με τις συνεργαζόμενες εταιρείες Superfast Ferries και Minoan Lines για να περάσετε στην Ιταλία και να συνεχίσετε με τρένο από εκεί.

Ακόμη μια σημείωση εδώ. Αυτή τη στιγμή Αθήνα και Πάτρα δεν συνδέονται απ’ ευθείας με τρένο. Ο Προαστιακός φτάνει ως το Κιάτο. Ωστόσο, η Hellenic Train προσφέρει ένα συνδυαστικό εισιτήριο τρένου και λεωφορείου με το οποίο θα φτάσετε στην Πάτρα και στο λιμάνι της.

“Πακέτο Επιβατών” για όλη την Ευρώπη

Τον Μάιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε το λεγόμενο “Πακέτο Επιβατών” – τρία νομοθετικά κείμενα που στοχεύουν στο να καταστήσουν τον σχεδιασμό και την κράτηση για τις διασυνοριακής διαδρομές ως ευκολότερη υπόθεση. Οι ανακοινώσεις έγιναν μάλιστα από τον επίτροπο βιώσιμων μεταφορών και τουρισμού, Απόστολο Τζιτζικώστα.

Πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου αποκάλυψε την έντονη ζήτηση του κοινού για απρόσκοπτες ταξιδιωτικές λύσεις και αξιόπιστα ηλεκτρονικά συστήματα κρατήσεων.

Το νέο Πακέτο Επιβατών της Κομισιόν θα επιτρέπει λοιπόν στους πολίτες να κλείνουν ένα ενιαίο εισιτήριο για πολυάριθμα σιδηροδρομικά σκέλη με διαφορετικούς παρόχους.

Οι Ευρωπαίοι θα μπορούν να εντοπίζουν, να συγκρίνουν και να αγοράζουν σε μία μόνο συναλλαγή, από την πλατφόρμα έκδοσης εισιτηρίων που προτιμούν, υπηρεσίες που προσφέρονται από πολλές σιδηροδρομικές εταιρείες και να τις συνδυάζουν σε ένα ενιαίο εισιτήριο.

Σε περίπτωση χαμένης ανταπόκρισης σε διαδρομή με πολλούς παρόχους, οι επιβάτες θα λαμβάνουν βοήθεια, επαναδρομολόγηση, επιστροφή χρημάτων και αποζημίωση. Σήμερα, τέτοια προστασία παρέχεται μόνο όταν τα εισιτήρια εκδίδονται από μεμονωμένες σιδηροδρομικές εταιρείες.

“Αυτό δυστυχώς δεν μπορεί να εφαρμοστεί πολύ σύντομα”, τόνισε ο ακτιβιστής τρένων, Jon Worth. “Πολύ περισσότεροι επιβάτες θα επέλεγαν το τρένο, αν ήταν απλούστερο να σχεδιάσουν το ταξίδι τους και να γνωρίζουν τι γίνεται όταν παρουσιαστούν προβλήματα”.

Το εν λόγω ταξίδι, όπως όλες οι αποστολές του Jon, χρηματοδοτείται από το κοινό, ώστε να είναι ανεξάρτητες από όλες τις σιδηροδρομικές εταιρείες και όλους τους κυβερνητικούς οργανισμούς, όπως ο ίδιος σημειώνει.