Ο Μάρκο Ρούμπιο και η προσβολή της Ιστορίας μας από την Πνύκα
Διαβάζεται σε 6'
Η ομιλία του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η αναφορά στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Η σύνδεση που έκανε με τη θρησκεία και τα Ευαγγέλια αλλά και με την “αριστεία” και την “ασφάλεια”.
- 07 Οκτωβρίου 2026 19:49
Ευκαιρία για επίδειξη ιμπεριαλισμού βρήκε και άδραξε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο κατά την ομιλία που απηύθυνε στην Πνύκα, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Καθόλου τυχαίο φυσικά αυτό, καθώς ούτως ή άλλως ο λόγος επίσκεψής του ήταν η εμβάθυνση των συνομιλιών για την αγορά των F-35, η πρόοδος της ενεργειακής διασύνδεσης της Ελλάδας και η εν γένει “αμυντική συμφωνία”, με τη χώρα μας να ηγείται των δαπανών για το ΝΑΤΟ.
Προσπαθώντας να συνδέσει με εντελώς ανιστόρητο τρόπο το “αμερικανικό σήμερα” και με το… αρχαιοελληνικό χθες, ο Μάρκο Ρούμπιο ανέφερε χαρακτηριστικά πως “η Δύση ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα”, μπλέκοντας αρχαιοελληνικές παραδόσεις περί ισηγορίας και Δημοκρατίας με την επεκτατική πολιτική, τον Μεγαλέξανδρο και τη… χριστιανική θρησκεία.
“Η μέγιστη φιλοδοξία στη ζωή είναι να υπερβαίνεις όλους τους άλλους”, όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες “που μας έμαθαν την αριστεία”, είπε μεταξύ άλλων. Για να συνεχίσει πως “έχουμε ξεχάσει όσα μας έκαναν ξεχωριστούς, ντρεπόμαστε για όσα μας έκαναν να διακρινόμαστε από τους άλλους. Η λέξη εθνικισμός έγινε βρισιά, απεμπολίσαμε την εθνική κυριαρχία. Η αυτοπεποίθηση της Δύσης κλονίζεται. Η Δύση πρέπει να διατηρήσει τη θέση της και να μην παραδοθεί σε υποτέλεια και παρακμή”, είπε.
Μιλώντας λίγο πολύ για έναν “δυτικό τρόπο ζωής” υπό την Αμερικανική καπιταλιστική κυριαρχία, ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ σημείωσε πως “με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ επέλεξαν την ισχύ και την αποκατάσταση της κυριαρχίας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν αφελείς, κατανοούσαν ότι η πολιτική απαιτεί σύνεση και διπλωματία αλλά ήξεραν να απειλούν με την άσκηση της ισχύος όταν η διπλωματία αποτύγχανε. Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να ανακτήσει αυτή την κυριαρχία όχι μόνο για το συμφέρον των ΗΠΑ αλλά και για τον δυτικό πολιτισμό μας”.
Και συνέχισε φτάνοντας και στην αντιμεταναστευτική ρητορική της κυβέρνησης που εκπροσωπεί αναφέροντας πως “η Ελλάδα απέδειξε πως είναι απαραίτητος φίλος για τις ΗΠΑ σε ενέργεια, μετανάστευση, άμυνα και είναι υπόδειγμα συνεργασίας για τον στρατό μας. Οι απειλές που αντιμετωπίζουμε είναι εξίσου πραγματικές με εκείνες που υπήρχαν στην αρχαιότητα. Έχουμε πάλι πόλεμο και τρομοκρατία με νέες απειλές και επιθέσεις. Πρέπει να προστατεύσουμε τα σύνορα της Ευρώπης από τη μαζική μετανάστευση”.
Κατά τον κ. Ρούμπιο “η ιστορία της Ελλάδας μας δείχνει μια εικόνα του εαυτού μας”, όπως είπε, καταλήγοντας ότι “πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την καταγωγή μας, καθώς εδώ ήταν οι πρώτοι άνδρες και γυναίκες της Δύσης”, φτάνοντας στο σημείο να πει πως στην αρχαία Ελλάδα αναπτύχθηκαν τα ιδεώδη πάνω στα οποία βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να “ανθίσουν” τα Ευαγγέλια.
Καπηλευόμενος την Ιστορία
Αν μη τι άλλο πρόκειται για μια ομιλία που καθόλου δεν μας “τιμά”, αν θεωρήσουμε πως είμαστε πρόγονοι των κατοίκων της αρχαίας Ελλάδας. Φυσικά σε επίπεδο DNA ελάχιστα κοινά έχουμε με το τότε, διατηρούμε ωστόσο πολιτισμικά στοιχεία που διαπερνούν την ιστορία μας.
Η ομιλία Ρούμπιο με τις εθνικιστικές – ιμπεριαλιστικές ιαχές απέχει παρασάγγας από την αντίστοιχη του Μπάρακ Ομπάμα, δέκα χρόνια πριν. Όταν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε μεταξύ άλλων πως “οι αρχές πρέπει να κατοχυρώνονται με τους νόμους και να προστατεύονται από θεσμικά όργανα, και να προωθούνται μέσω της συμμετοχής των πολιτών”, όταν εκείνος μιλούσε δηλαδή περί ελέγχου της εξουσίας από τους πολίτες, κάτι που σήμερα καταστρατηγείται από κυβερνήσεις σαν αυτή του Τραμπ.
Καμία σχέση δεν έχουν αυτά με τη διατύπωση του Ομπάμα πως “μέσα στις χιλιετίες κάποιοι είχαν μια διαφορετική έννοια της κυβέρνησης που λέει ότι η δύναμη τα κάνει όλα σωστά, ή ότι η ανεξέλεγκτη εξουσία μπορεί να περάσει μέσα από την κληρονομικότητα. Υπήρχε η πεποίθηση ότι ορισμένοι είναι ανώτεροι λόγω της φυλής ή της πίστης ή της εθνικότητας, και αυτές οι πεποιθήσεις συχνά χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν την κατάκτηση, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο”. Τονίζοντας πως αυτά, δεν μπορούν να είναι τα “δυτικά ιδεώδη”, και σίγουρα δεν είχαν σχέση με την Αθήνα του Περικλή.
Αντ’ αυτού ο Μάρκο Ρούμπιο προσπάθησε να μιλήσει για “σύγκρουση πολιτισμών”, επικαλούμενος τις “δυτικές αρχές”, ξεχνώντας σκοπίμως πως διαχρονικά η αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής είναι δουλειά των συμμάχων του ΝΑΤΟ. Η όλη έννοια της ενιαίας “Δύσης” ή του “δυτικού πολιτισμού” είναι άλλωστε ένα καθαρά νεότερο – αναθεωρητικό αφήγημα που δεν μπορεί να έχει καμία ιστορική βάση. Στην πραγματικότητα μάλιστα η γεωγραφική, οικονομική και πολιτισμική δραστηριότητα των αρχαίων προγόνων μας ήταν στενά συνδεδεμένη με την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο και την Εγγύς Ανατολή, από τις οποίες δανείστηκαν και αφομοίωσαν τεράστιο όγκο γνώσεων. Ακόμη και ο Μέγας Αλέξανδρος, τον οποίο επικαλέστηκε ο Ρούμπιο, σεβάστηκε την Ανατολή και δεν προσπάθησε να την αφανίσει (όπως έπραξαν οι κατακτητές στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού έναντι των ιθαγενών).
Από την άλλη η κλασική Ελλάδα ήταν ένας κόσμος πολυθεϊστικός με φιλοσοφικά ρεύματα που συχνά συγκρούονταν ή αμφισβητούσαν τη μεταφυσική, κάτι που συγκρούεται ευθέως με την πουριτανική τάση εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, αλλά και με τις δογματικές χριστιανικές ερμηνείες που εγκαθιδρύθηκαν ανά τους αιώνες.
Και τέλος, όταν οι αρχαίες πόλεις-κράτη (και κυρίως η Αθήνα, στην Πνύκα της οποίας μίλησε) εφάρμοσαν το δόγμα του “δικαίου του ισχυρού”, αυτό οδήγησε σε ιμπεριαλιστική συμπεριφορά, καταπίεση των συμμάχων τους και τελικά στην ίδια την καταστροφή τους. Η ύβρις και η αλαζονεία των Αθηναίων καταγράφεται στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη στον Διάλογο Αθηναίων-Μηλίων όπου ο Θουκυδίδης περιγράφει γλαφυρά την ηθική κατάπτωση της αθηναϊκής δημοκρατίας.
Θα μπορούσε ίσως να τα αναφέρει αυτά κάποιος στον Μάρκο Ρούμπιο, αν και δεν βοηθούν ως προς τα όσα η ελληνική κυβέρνηση θέλει να κάνει “σημαία”. Ένα κράτος-πελάτης άλλωστε, δεν είναι εύκολο να αντιμιλάει.