Η Prodea χτίζει το νέο της “χαρτοφυλάκιο εμπειριών”

Η πολυτέλεια δεν είναι πλέον μόνο ένα δωμάτιο με καλύτερη θέα, ένα εντυπωσιακό lobby ή ένα διεθνές brand στην είσοδο ενός ξενοδοχείου. Για την Prodea Investments, το επόμενο στοίχημα είναι μεγαλύτερο και αφορά μια στρατηγική που επιδιώκει να δημιουργήσει ολόκληρους προορισμούς, στους οποίους το ξενοδοχείο θα αποτελεί τον πυρήνα ενός οικοσυστήματος που θα συνδυάζει κατοικία, εργασία, γαστρονομία, ευεξία, ψυχαγωγία και retail.

Σε αυτή τη στρατηγική, της εταιρείας ανάπτυξης ακινήτων Prodea, η MHV Mediterranean Hospitality Venture αποκτά ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο.

Συγκεκριμένα, η Prodea, που τα προηγούμενα χρόνια προχώρησε σε σημαντική αναδόμηση του χαρτοφυλακίου της, στρέφει πλέον μέρος του κεφαλαίου της σε περιουσιακά στοιχεία – assets με μεγαλύτερη λειτουργική δυναμική και υψηλότερες δυνατότητες δημιουργίας υπεραξίας. Και η φιλοξενία είναι στην πρώτη γραμμή αυτής της αλλαγής.

Όπως αναφέρθηκε σε ειδική δημοσιογραφική παρουσίαση  τη Δευτέρα 5/10  στην Κύπρο,  επενδύσεις που βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης προσεγγίζουν τα €350 εκατ., ενώ ο στόχος είναι η αξία του ξενοδοχειακού χαρτοφυλακίου να κινηθεί σε επίπεδα άνω του €1,2 δισ. μέσα στα επόμενα χρόνια. Έτσι, η  ίδια η MHV έχει πλέον εξελιχθεί σε βασικό όχημα αυτής της στρατηγικής, με το hospitality να γίνεται όλο και πιο σημαντική πηγή εσόδων.

«Στόχευση το luxury», είναι η κατεύθυνση, όπως είπε κατά την παρουσίαση ο διευθύνων σύμβουλος της Prodea, Αριστοτέλης Καρυτινός, περιγράφοντας τη στρατηγική της εταιρείας.

Το σκεπτικό πίσω από αυτή την επιλογή είναι, με βάση τον κ. Καρυτινό,  ότι στο υψηλότερο κομμάτι της αγοράς υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα δημιουργίας αξίας όχι μόνο από την πώληση ή τη μίσθωση ενός ακινήτου, αλλά από τη λειτουργία του ίδιου του asset.  Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά της νέας στρατηγικής.

Άλλωστε, όπως ανέφερε ο αριθμός των δωματίων σε ξενοδοχεία πολυτελείας παγκοσμίως αυξήθηκε από 525.000 το 1983 σε 1,5εκ.το 2023,ενώ αναμένεται να φτάσει τα 1,7 εκ.έως το 2033, αντιπροσωπεύοντας το7,6%της παγκόσμιας ξενοδοχειακής προσφοράς. Η Ευρώπη ενίσχυσε σημαντικά το   δυναμικό της σε ξενοδοχεία πολυτελείας,ωστόσο η Ελλάδα και η Νότια  Ιταλία παραμένουν περιοχές με χαμηλή συγκέντρωση κεφαλαίων, καθώς πολλά ακίνητα εξακολουθούν να λειτουργούν ανεξάρτητα.

Από το real estate στο «destination making»

Η Prodea, όμως, όπως αναφέρθηκε,  δεν θέλει απλώς να διαθέτει περισσότερα ξενοδοχεία. Θέλει να διαθέτει ξενοδοχεία που μπορούν να αλλάξουν την αξία ολόκληρου του project γύρω τους.

Το μοντέλο είναι ήδη ορατό στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, στη Λευκωσία, το Landmark Nicosia αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ιστορικό ξενοδοχείο, που άνοιξε το 1967 και για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς της κυπριακής πρωτεύουσας, επέστρεψε στην αγορά τον Δεκέμβριο του 2025, μετά από επένδυση άνω των €200 εκατ., ως Autograph Collection της Marriott. Αλλά το ξενοδοχείο είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας.

Στο ίδιο συγκρότημα αναπτύσσονται γραφεία και κατοικίες, ενώ η ανάπτυξη συμπληρώνεται από χώρους εστίασης, ευεξίας και εκδηλώσεων. Ο office tower έχει ήδη προσελκύσει μεγάλους μισθωτές, ενώ σημαντικό μέρος των κατοικιών έχει ήδη πουληθεί. Είναι ένα μοντέλο που επιχειρεί να μετατρέψει ένα παραδοσιακό ξενοδοχειακό asset σε έναν ολοκληρωμένο αστικό προορισμό. Και ίσως αυτό να έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή πρόκειται για τη Λευκωσία.

Μια πόλη που μέχρι σήμερα συνδέεται κυρίως με το business και τον εταιρικό τουρισμό αποκτά ένα νέο σημείο αναφοράς για τον επισκέπτη που αναζητά όχι απλώς ένα επαγγελματικό ταξίδι, αλλά μια εμπειρία που συνδέει τη διαμονή με την πόλη, την ιστορία, τη γαστρονομία και τον πολιτισμό της. Το Landmark επιχειρεί, με άλλα λόγια, να φέρει το luxury hospitality μέσα στον αστικό ιστό.

Στη Λεμεσό το μοντέλο περνά στο επόμενο επίπεδο

Αν το Landmark είναι το παράδειγμα του urban mixed-use destination, το Parklane στη Λεμεσό είναι η πιο καθαρή έκφραση του resort model.

Το Parklane, a Luxury Collection Resort & Spa, συνδυάζει ξενοδοχειακή φιλοξενία, residences, εστίαση, wellness, αθλητισμό και luxury retail, δημιουργώντας έναν προορισμό που μπορεί να λειτουργεί ως αυτόνομη εμπειρία.

Εδώ η έννοια της πολυτέλειας δεν περιορίζεται στο προϊόν. Αφορά κυρίως την υπηρεσία καθώς μάλιστα το εν λόγω resort φιλοξενεί και το Nammos.

Στη συζήτηση, πάντως,  με τη διοίκηση της Prodea, η έμφαση ήταν χαρακτηριστική. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε,  το luxury hospitality δεν μπορεί να αντικατασταθεί από την τεχνολογία. «Τα ρομπότ δεν αντικαθιστούν την καλημέρα», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του κ. Καρυτινού.

Για την MHV, το ζητούμενο, όπως τόνισε,  είναι να επιλεγούν οι σωστοί άνθρωποι, να εκπαιδευτούν και να μπορούν να ανταποκριθούν σε έναν πελάτη που έχει πλέον πολύ υψηλές απαιτήσεις. Και αυτές οι απαιτήσεις δεν αφορούν πάντα την υπερβολή.

Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, ο πελάτης του luxury μπορεί να θέλει υψηλού επιπέδου εμπειρία χωρίς απαραίτητα να αναζητά «αφρό» ή επιδεικτική γαστρονομία. Μπορεί να ζητά απλώς μια εξαιρετική ντομάτα, σωστά σερβιρισμένη. Είναι μια διαφορετική ανάγνωση της πολυτέλειας: λιγότερη επίδειξη, περισσότερη ποιότητα και, κυρίως, αυθεντικότητα.

Η Κύπρος ως βιτρίνα της νέας στρατηγικής

Δεν είναι τυχαίο, ωστόσο,  ότι η Κύπρος αποκτά τόσο μεγάλη βαρύτητα στον σχεδιασμό της MHV.

Το Landmark και το Parklane λειτουργούν ήδη ως δύο διαφορετικά «εργαστήρια» της ίδιας φιλοσοφίας. Το ένα σε έναν αστικό, επιχειρηματικό προορισμό και το άλλο σε έναν διεθνή παραθαλάσσιο προορισμό. Κοινό στοιχείο είναι ότι το ξενοδοχείο αποτελεί την άγκυρα γύρω από την οποία αναπτύσσονται και άλλα προϊόντα.

Στο Landmark, οι κατοικίες συνδέονται με τις υπηρεσίες του ξενοδοχείου, ενώ τα γραφεία δημιουργούν επαναλαμβανόμενα έσοδα από μισθώσεις. Στο Parklane, οι branded residences προσθέτουν μια ακόμη διάσταση σε ένα ήδη ισχυρό resort proposition.

Έτσι δημιουργείται μια πολυεπίπεδη επενδυτική εξίσωση: έσοδα από δωμάτια και F&B, μισθώματα, πωλήσεις κατοικιών και, τελικά, υπεραξία από την ίδια την αναβάθμιση του προορισμού. Η MHV φαίνεται να θέλει να παίξει ακριβώς σε αυτό το σημείο.

Από το Πόρτο Χέλι μέχρι την Cortina

Το μοντέλο, με βάση τη διοίκηση,  δεν περιορίζεται στην Κύπρο. Στην Ελλάδα, η MHV κινείται από το city hospitality έως τα μεγάλα resort projects. Στο Πόρτο Χέλι, το πρώην Nikki Beach μετασχηματίζεται σε Aliis Resort Porto Heli – MGallery Collection, ενώ στην Πάρο προχωρά ο σχεδιασμός για το Porto Paros.

Στη Μήλο, η ανάπτυξη του Domes White Coast αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον συζητημένα projects του χαρτοφυλακίου. Στην Ιταλία, η επένδυση στην Cortina κινείται σε διαφορετικό αλλά εξίσου premium κοινό, με το ξενοδοχείο να προορίζεται να επαναλειτουργήσει ως Emblems Collection της Accor τον Δεκέμβριο του 2027.

Το κοινό στοιχείο είναι η προσπάθεια δημιουργίας προορισμών που μπορούν να απευθυνθούν σε επισκέπτες υψηλής δαπάνης και, ταυτόχρονα, να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια λειτουργίας.

Η «δύσκολη» Μήλος

Η περίπτωση της Μήλου, ωστόσο, έχει μια διαφορετική διάσταση. Η επέκταση του Domes White Coast βρέθηκε στο επίκεντρο δικαστικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης, με το Συμβούλιο της Επικρατείας να διατάσσει στις αρχές του 2026 την αναστολή των εργασιών και να αναστέλλει την έγκριση περιβαλλοντικών όρων.

Η διοίκηση της Prodea, από την πλευρά της, υποστήριξε ότι πρόκειται για επένδυση που ακολούθησε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες και έλαβε τις απαιτούμενες εγκρίσεις.

Ο Αριστοτέλης Καρυτινός, μιλώντας για την υπόθεση, ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός. Υποστήριξε ότι η εταιρεία κινήθηκε «by the book», ότι ακολούθησε τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης και ότι δεν μπορεί να τίθεται εκ των υστέρων υπό αμφισβήτηση μια επένδυση που έχει λάβει τις προβλεπόμενες άδειες.

Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αναφορά του στις συνέπειες που έχει μια τέτοια εξέλιξη για τους ξένους επενδυτές. «Έξαλλοι οι επενδυτές», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας το ερώτημα τι μήνυμα εκπέμπεται προς τα διεθνή κεφάλαια όταν μια επένδυση έχει περάσει από τη διαδικασία αδειοδότησης και στη συνέχεια αναστέλλονται οι εργασίες.

Η επιχειρηματολογία της Prodea εστίασε επίσης στη φέρουσα ικανότητα του νησιού και στην περιβαλλοντική διάσταση της ανάπτυξης, με τον κ. Καρυτινό να υποστηρίζει ότι ζητήματα όπως η διαχείριση του νερού αντιμετωπίζονται μέσω αφαλάτωσης και ανακύκλωσης και ότι ακριβώς γι’ αυτό υπάρχει η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

Το θέμα, πάντως, δεν έμεινε εκεί. Τον Απρίλιο το ΣτΕ διατήρησε το «πάγωμα» του μεγαλύτερου μέρους των εργασιών, ενώ η κύρια αίτηση ακύρωσης συζητήθηκε τον Μάιο.

Η τελευταία εξέλιξη, ωστόσο, άλλαξε τα δεδομένα καθώς στις αρχές Οκτωβρίου η αίτηση ακύρωσης απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη και η Prodea προετοιμάζει, πλέον, με βάση πληροφορίες, την επανεκκίνηση των εργασιών, με ορίζοντα τις αρχές του 2027.

Η Μήλος παραμένει έτσι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίφασης που συνοδεύει τη νέα γενιά τουριστικών επενδύσεων. Από τη μία κείται η ανάγκη για υψηλότερης ποιότητας και μεγαλύτερης κλίμακας hospitality assets και από την άλλη η αυξανόμενη συζήτηση για τα όρια της ανάπτυξης σε δημοφιλείς προορισμούς.

Το μεγάλο στοίχημα

Η Prodea, πάντως, φαίνεται να έχει ήδη επιλέξει πλευρά ως προς το επιχειρηματικό της μοντέλο. Δεν επενδύει απλώς σε περισσότερα δωμάτια. Επενδύει σε assets με υψηλότερη τιμολογιακή δύναμη, περισσότερες πηγές εσόδων και δυνατότητα να λειτουργούν ως σημεία αναφοράς ενός προορισμού. Το ξενοδοχείο γίνεται η αφετηρία.

Οι κατοικίες προσθέτουν αξία. Τα γραφεία δημιουργούν recurring income. Η γαστρονομία και το wellness αυξάνουν τη δαπάνη ανά επισκέπτη. Τα διεθνή brands ενισχύουν το positioning. Και η ίδια η λειτουργία του ξενοδοχείου δημιουργεί ένα asset που μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία με τον χρόνο. Αυτό είναι τελικά το μεγάλο στοίχημα της MHV. Να μετατρέψει το hospitality από μία ακόμη κατηγορία ακινήτων σε μηχανισμό δημιουργίας ολόκληρων προορισμών.