“Εγώ είμαι η Jane Doe”: Η φράση που φώτισε χωρίς άδεια την πρόσοψη του Whitney
Διαβάζεται σε 4'
Μια καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί την πρόσοψη του Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη για να δώσει δημόσια παρουσία σε μια γυναίκα που προστατεύει την ανωνυμία της.
- 08 Οκτωβρίου 2026 16:10
Αν είσαι συντονισμένος έστω και λίγο με την άλλη όχθη του Ατλαντικού, βλέπε Αμερική, θα έχεις διαβάσει για την υπόθεση γνωστή ως “Cornell 7”. Εν συντομία, πρώην φοιτήτρια του Cornell που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Jane Doe καταγγέλλει ότι υπέστη ομαδικό βιασμό από μέλη της αδελφότητας Chi Phi του συγκεκριμένου Πανεπιστημίου τον Οκτώβριο του 2024.
Η υπόθεση επανήλθε στη δημοσιότητα τον Σεπτέμβριο του 2026, όταν η Jane Doe κατέθεσε αστική αγωγή, περιγράφοντας αναλυτικά όσα καταγγέλλει ότι συνέβησαν στο σπίτι της αδελφότητας Chi Phi. Οι λεπτομέρειες είναι ανατριχιαστικές. Η δημοσιοποίηση της αγωγής έφερε στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα για τους χειρισμούς της αστυνομίας του Cornell και του τοπικού εισαγγελέα, που είχαν αφήσει την υπόθεση χωρίς ποινικές διώξεις.
Την 1η Οκτωβρίου, η κυβερνήτρια της Νέας Υόρκης ανέθεσε (ευτυχώς) στο γραφείο της δαιμόνιας γενικής εισαγγελέως Letitia James καθήκοντα ειδικού εισαγγελέα για την υπόθεση.
Το «I am Jane Doe» έγινε σύνθημα αλληλεγγύης όταν άρχισαν οι απειλές και οι προσπάθειες να αποκαλυφθεί η ταυτότητα της γυναίκας που κατήγγειλε ομαδικό βιασμό στο Cornell. Ένα κύμα γυναικών απάντησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δηλώνοντας «Είμαι η Jane Doe», σε μια προσπάθεια να προστατεύσει την ανωνυμία της και να σταθεί στο πλευρό της. Πολλές μοιράζονται παράλληλα τις δικές τους εμπειρίες σεξουαλικής βίας, δίνοντας στην κινητοποίηση τη μορφή μιας συλλογικής μαρτυρίας.
Το Verge μεταφέρει ότι η πραγματική Jane Doe δέχεται τηλεφωνικές απειλές, ενώ κάποιες άλλες γυναίκες ταυτοποιήθηκαν λανθασμένα και παρενοχλήθηκαν.
Είμαι η Jane Doe
Το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, η Michele Pred, Σουηδοαμερικανίδα εικαστικός και ακτιβίστρια, πρόβαλε στην εξωτερική όψη του Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη, χωρίς την άδειά του, το μήνυμα «I am Jane Doe», στο πλαίσιο της σειράς της «Projecting Democracy». Προβλήθηκαν επίσης τα συνθήματα «7 men. 0 charges», «We the People Vote», μήνυμα για την ελευθερία του Τύπου και αίτημα για δίκαιες αμοιβές των εργαζομένων του Whitney.
Η Michele Pred γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, σπούδασε στο California College of Arts and Crafts και δουλεύει με γλυπτά, εγκαταστάσεις, περφόρμανς και παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο. Στο επίκεντρό της βρίσκονται η ισότητα στις αμοιβές, το δικαίωμα στην άμβλωση και ο έλεγχος που ασκείται στο γυναικείο σώμα.
Χαρακτηριστικά έργα της είναι οι παλιές γυναικείες τσάντες στις οποίες προσθέτει φωτεινά φεμινιστικά συνθήματα. Έχει επίσης χρησιμοποιήσει αντισυλληπτικά χάπια και αντικείμενα που κατασχέθηκαν στους ελέγχους των αεροδρομίων μετά την 11η Σεπτεμβρίου, εξετάζοντας πώς πολιτικές αποφάσεις επηρεάζουν την καθημερινή ζωή. Σε συνεντεύξεις της εξηγεί ότι την ενδιέφερε πάντα τι κουβαλάμε στις τσάντες μας και πώς το ίδιο το σώμα μπορεί να γίνει επιφάνεια για την τέχνη της.
Η πολιτική της στάση συνδέεται και με το οικογενειακό της περιβάλλον. Μεγάλωσε στο Μπέρκλεϊ με πατέρα καθηγητή πολιτισμικής γεωγραφίας και πολιτικά ενεργό, ενώ η Σουηδή μητέρα της ήταν, όπως την περιγράφει η ίδια, σοσιαλίστρια και φεμινίστρια. Ήδη από τις σπουδές της, γύρω στο 1990, δημιουργούσε έργα για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα.
Στη σειρά «Projecting Democracy», στην οποία εντάσσεται η παρέμβαση στο Whitney, προβάλλει πολιτικά μηνύματα σε κτίρια, προσωρινά και χωρίς άδεια. Έχει χρησιμοποιήσει ως επιφάνειες το Guggenheim και το Metropolitan Museum στη Νέα Υόρκη, μεταξύ άλλων. Η σειρά παρουσιάστηκε και σε ατομική έκθεσή της στη Nancy Hoffman Gallery το 2026. Η προβολή για τη Jane Doe συνεχίζει μια δουλειά που συνδέει συστηματικά την τέχνη με συγκεκριμένες διεκδικήσεις.
Πώς μπαίνουν στην ιστορία οι εργαζόμενοι τουWhitney
Η προβολή έγινε λίγο πριν από την προγραμματισμένη απεργία στο Whitney. Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, οι συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι επικύρωσαν νέα συμφωνία, με αυξήσεις τουλάχιστον 14,75% σε βάθος τετραετίας και κατώτατη αμοιβή 26 δολαρίων την ώρα για συγκεκριμένες θέσεις εξυπηρέτησης επισκεπτών, μελών και καταστήματος. Η απεργία αποφεύχθηκε ενόψει της αναδρομικής έκθεσης του Roy Lichtenstein, που ανοίγει στο κοινό στις 11 Οκτωβρίου.