Ο Ευριπίδης κατακτά την Κίνα: Ο “Ιππόλυτος” της Κατερίνας Ευαγγελάτου στη μαγευτική Wuzhen
Διαβάζεται σε 6'
Μετά τη συγκλονιστική εμπειρία του Χονγκ Κονγκ, ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη συνεχίζει τη διεθνή του διαδρομή, αυτή τη φορά στο φημισμένο Φεστιβάλ Θεάτρου της Wuzhen. Το NEWS 24/7 ετοιμάζεται να ταξιδέψει και πάλι στην Κίνα, ακολουθώντας μια ελληνική παράσταση που αποδεικνύει πως η αρχαία τραγωδία εξακολουθεί να συγκινεί ανθρώπους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου γεννήθηκε.
- 15 Οκτωβρίου 2026 18:06
Υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό στο να βλέπεις μια αρχαία ελληνική τραγωδία να ταξιδεύει στην άλλη άκρη του κόσμου και να συναντά ένα κοινό που δεν μιλά τη γλώσσα της, δεν γνωρίζει απαραίτητα τους κώδικές της και δεν κουβαλά τις δικές μας πολιτισμικές αναφορές. Κι όμως, να το καθηλώνει.
Το ζήσαμε τον Μάρτιο του 2025 στο Χονγκ Κονγκ, όταν ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, άνοιξε το 53ο Hong Kong Arts Festival, σηματοδοτώντας την πρώτη παρουσίαση έργου στην ελληνική γλώσσα στην ιστορία της σημαντικής αυτής ασιατικής διοργάνωσης.
Τώρα, ενάμιση χρόνο αργότερα, ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε μια ακόμη συνάντηση με τον «Ιππόλυτο» στην Ασία. Στις 23, 24 και 25 Οκτωβρίου 2026, η παράσταση της Κατερίνας Ευαγγελάτου θα παρουσιαστεί στο διεθνές Wuzhen Theatre Festival, στην Κίνα, κοντά στη Σαγκάη. Και το NEWS 24/7 θα βρίσκεται ξανά εκεί, για να καταγράψει τη νέα αυτή στάση της διεθνούς πορείας της.
Από την Επίδαυρο στο Χονγκ Κονγκ και τώρα στη Wuzhen
Η διαδρομή του «Ιππόλυτου» ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2023, όταν η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, πριν ακολουθήσει περιοδεία στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου προσέγγισε την τραγωδία του Ευριπίδη μέσα από μια σύγχρονη σκηνική γλώσσα, στην οποία το βλέμμα, η εικόνα και η εξουσία αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Αφροδίτη δεν είναι εδώ μια μακρινή θεότητα που απλώς ανακοινώνει τις προθέσεις της. Βρίσκεται διαρκώς παρούσα, κρατά μια κάμερα, παρακολουθεί τους ανθρώπους και σκηνοθετεί την καταστροφή τους. Η θεϊκή παρέμβαση μετατρέπεται σε ένα αδυσώπητο παιχνίδι ελέγχου, ενώ ο έρωτας, η επιθυμία, η άρνηση και η εκδίκηση διαμορφώνουν έναν κόσμο από τον οποίο οι ήρωες αδυνατούν να δραπετεύσουν.
Το 2025 η παράσταση έκανε το μεγάλο διεθνές της άνοιγμα στο Χονγκ Κονγκ, αποσπώντας ιδιαίτερα θερμή ανταπόκριση. Την ίδια χρονιά επέστρεψε και στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
Η νέα πρόσκληση από το Wuzhen Theatre Festival αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό σταθμό σε αυτή τη διαδρομή, με τη συμβολή του πολιτιστικού οργανισμού Λυκόφως και του παραγωγού Γιώργου Λυκιαρδόπουλου.
Το φεστιβάλ της Wuzhen, που ιδρύθηκε το 2013, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς θεσμούς της Κίνας. Η ιδιαιτερότητά του βρίσκεται και στον ίδιο τον τόπο που το φιλοξενεί: μια ιστορική υδάτινη πόλη, με κανάλια, γέφυρες και παραδοσιακή αρχιτεκτονική, όπου το θέατρο συναντά την τοπική πολιτιστική κληρονομιά.
Είναι μια ακόμη διαφορετική συνθήκη για την ελληνική τραγωδία. Και μια ευκαιρία να διαπιστώσουμε πώς το έργο συνομιλεί με ένα νέο κοινό.
«Το ελληνικό θέατρο μπορεί να συνομιλήσει με νέα κοινά»
Στο ρεπορτάζ του NEWS 24/7 από το Χονγκ Κονγκ, η Κατερίνα Ευαγγελάτου είχε μιλήσει για τη σημασία αυτής της εμπειρίας, αλλά και για τις δυσκολίες που συνεπάγεται η μεταφορά μιας τόσο μεγάλης παραγωγής στην άλλη άκρη του κόσμου.
Η μετακίνηση δεκάδων συντελεστών, η μεταφορά του σκηνικού και η προσαρμογή μιας παράστασης που γεννήθηκε για την Επίδαυρο στις συνθήκες ενός κλειστού θεάτρου αποτέλεσαν σημαντικές προκλήσεις. Όμως η ανταπόκριση του κοινού ξεπέρασε τις προσδοκίες.
Η σκηνοθέτιδα είχε επισημάνει πως η παράσταση κατάφερε να επικοινωνήσει πέρα από τη γλώσσα, μέσα από το σώμα, τη μουσικότητα και τη σκηνική της αισθητική. Ο Γιάννης Τσορτέκης είχε περιγράψει την εμπειρία ως μια «καθαρή εμπειρία αποδοχής», ενώ ο Ορέστης Χαλκιάς είχε σταθεί στην πρωτοφανή θέρμη του χειροκροτήματος και στη δυνατότητα της τέχνης να υπερβαίνει τους γλωσσικούς φραγμούς.
Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν η συνομιλία μας με τον So Kwok Wan, καλλιτεχνικό διευθυντή του Hong Kong Arts Festival. Μας είχε εξηγήσει πως η επιλογή του «Ιππόλυτου» συνδεόταν με την επιθυμία του φεστιβάλ να φέρει το ασιατικό κοινό σε επαφή με μεγάλες θεατρικές παραδόσεις πέρα από τον Σαίξπηρ και τον Ίψεν.
Μάλιστα, είχε αναγνωρίσει στη σκηνική προσέγγιση της Κατερίνας Ευαγγελάτου στοιχεία που του θύμιζαν το κινεζικό θέατρο. Η εμπειρία εκείνη επιβεβαίωσε ότι η ελληνική σκηνική δημιουργία έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με διαφορετικές θεατρικές κουλτούρες, όχι μόνο μέσα από τη διεθνή φήμη των αρχαίων κειμένων, αλλά και μέσα από τη δυναμική των σύγχρονων ερμηνειών τους.
Μια ανανεωμένη διανομή για τον επόμενο σταθμό
Στην παρουσίαση του «Ιππόλυτου» στη Wuzhen, η παράσταση θα εμφανιστεί με ανανεωμένη διανομή. Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει ο Ορέστης Χαλκιάς, ενώ τη Φαίδρα υποδύεται η Κόρα Καρβούνη. Στον ρόλο της Τροφού εμφανίζεται η Χριστίνα Μαξούρη, ο Γιάννης Τσορτέκης επιστρέφει ως Θησέας και η Έλενα Τοπαλίδου ενσαρκώνει την Αφροδίτη και την Άρτεμη. Τον Αγγελιαφόρο ερμηνεύει ο Λευτέρης Πολυχρόνης.
Τη μουσική εκτελεί ζωντανά ο Αλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης, ο οποίος υπογράφει και τη μουσική σύνθεση της παράστασης.
Η δραματουργική επεξεργασία, η διασκευή και η σκηνοθεσία είναι της Κατερίνας Ευαγγελάτου, η μετάφραση του Κώστα Τοπούζη και τα σκηνικά της Εύας Μανιδάκη.
Η διεθνής παρουσίαση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του ΑΔΜΗΕ.
Το NEWS 24/7 ταξιδεύει ξανά στην Κίνα
Όταν επιστρέψαμε από το Χονγκ Κονγκ, είχαμε κρατήσει κυρίως την αίσθηση πως η ελληνική τραγωδία, ακόμη και μετά από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, δεν χρειάζεται να ανήκεις στον πολιτισμό που τη γέννησε για να σε αφορά. Η επιθυμία, η ζήλια, ο φόβος, η αδικία, η οργή απέναντι στην απόρριψη, η ανάγκη του ανθρώπου να ελέγξει τη μοίρα του και η οδύνη όταν αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να το κάνει είναι εμπειρίες που ξεπερνούν σύνορα, γλώσσες και εποχές.
Στη Wuzhen, ο «Ιππόλυτος» θα συναντήσει ένα ακόμη κοινό. Και αυτό το νέο ταξίδι έχει ενδιαφέρον όχι μόνο για την παράσταση, αλλά και για τη συζήτηση γύρω από το πώς μπορεί να αποκτήσει διεθνή παρουσία το σύγχρονο ελληνικό θέατρο.