Ενδιάμεσες εκλογές: Μπορεί οι Ρεπουμπλικανοί να ισοπεδώθηκαν, αλλά ο Τραμπισμός δεν πάει πουθενά

Οι Ρεπουμπλικανοί επέλεξαν μια φαινομενικά παράδοξη απάντηση στην ηχηρή αποδοκιμασία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από τους ψηφοφόρους στις ενδιάμεσες εκλογές: ακόμα περισσότερο Τραμπισμό.

H κοινοβουλευτική ομάδα των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων επέλεξε την Τρίτη τον συγκρουσιακό βουλευτή του Οχάιο, Τζιμ Τζόρνταν, για να ηγηθεί της μειοψηφίας του κόμματος το 2027, λίγες ημέρες αφότου ο πρόεδρος προήγαγε τον Στίβεν Μίλερ, έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του δόγματος «Πρώτα η Αμερική», στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου.

Παράλληλα, η απερχόμενη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή κινητοποιήθηκε για να προστατεύσει τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, έναν από τους πιο πιστούς συμμάχους του Τραμπ, από τη διαδικασία παραπομπής του.

Όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το CNN, οι κινήσεις αυτές δεν θυμίζουν τη στάση ενός κόμματος που επιδιώκει να αναγνωρίσει τα λάθη του μετά από σαρωτικές εκλογικές απώλειες, ακόμη και σε παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές περιοχές.

Αντίθετα, η στάση του κόμματος μοιάζει να επιβεβαιώνει τη δήλωση του απερχόμενου προέδρου της Βουλής, Μάικ Τζόνσον: «Οι ψηφοφόροι έκαναν λάθος επιλογή».

Ο Τζόρνταν, ο Μίλερ και η επιλογή της σύγκρουσης

Πέρα από τον ίδιο τον Τραμπ, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να βρει δύο πιο συγκρουσιακές προσωπικότητες στον πολιτικό κόσμο του MAGA από τον Τζόρνταν και τον Μίλερ.

Ο Τζόρνταν έχει αποκτήσει τη φήμη ενός πολιτικού που προκαλεί έντονες αντιπαραθέσεις στις ακροάσεις του Κογκρέσου και ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο αποτελεσματικός από τα έδρανα της αντιπολίτευσης. Θα αποτελέσει την πρώτη γραμμή υπεράσπισης του Τραμπ όταν οι Δημοκρατικοί ξεκινήσουν τις κοινοβουλευτικές έρευνες το νέο έτος.

Ο Μίλερ, από την άλλη, εκφράζει τον σκληρό εθνικισμό που χαρακτηρίζει τη βάση του Τραμπ και αναμένεται να αξιοποιήσει τα δύο εναπομείναντα χρόνια της προεδρικής θητείας του για την προώθηση αυτής της ατζέντας.

Η ανάδειξή τους στέλνει ένα σαφές μήνυμα: το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δεν προτίθεται να αλλάξει πολιτική κατεύθυνση, παρά το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι απέρριψαν σημαντικές πτυχές της πολιτικής και της διακυβέρνησης Τραμπ.

Γιατί ο Τραμπ δεν αλλάζει πορεία

Μετά την απώλεια τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας από τους Δημοκρατικούς, θα περίμενε κανείς από τους Ρεπουμπλικανούς να αναζητήσουν τρόπους διεύρυνσης της εκλογικής τους απήχησης.

Ωστόσο, η αντίδραση του Τραμπ στις ήττες ήταν ανέκαθεν η ένταση της πολιτικής σύγκρουσης και όχι η υποχώρηση.

Η επιρροή που εξακολουθεί να ασκεί στο κόμμα του αποκαλύφθηκε την Τρίτη, όταν οι Ρεπουμπλικανοί της Βουλής συσπειρώθηκαν για να αποτρέψουν την προσπάθεια του βουλευτή Τόμας Μάσι να κινήσει διαδικασία παραπομπής του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ.

Ο Χέγκσεθ υπήρξε βασικός σχεδιαστής και ένθερμος υποστηρικτής του πολέμου με το Ιράν, ο οποίος έχει προκαλέσει αντιδράσεις ακόμη και μεταξύ Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων.

Η ψηφοφορία αποτέλεσε μια τόνωση του ηθικού για το κόμμα, μία εβδομάδα μετά τη βαριά εκλογική ήττα, με τον Τραμπ να πανηγυρίζει το αποτέλεσμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ωστόσο, οι νέες πλειοψηφίες των Δημοκρατικών περιορίζουν σημαντικά την πολιτική αξία αυτής της νίκης.

«Αυτό δεν είναι το τέλος. Είναι μόνο η αρχή», δήλωσε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή, Χακίμ Τζέφρις, ο οποίος αναμένεται να αναλάβει την προεδρία του Σώματος το 2027.

Πώς η εκλογική ήττα ενισχύει τον έλεγχο του Τραμπ

Οι Δημοκρατικοί έχουν εξασφαλίσει μέχρι στιγμής 54 έδρες στη Γερουσία, με δύο ακόμη να εκκρεμούν, και 256 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, γεγονός που αποτυπώνει το μέγεθος της εκλογικής ήττας των Ρεπουμπλικανών.

Παράλληλα, όμως, η ήττα αυτή δημιουργεί μια νέα εσωκομματική πραγματικότητα.

Πολλοί από τους μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανούς που εκπροσωπούσαν αμφίρροπες περιφέρειες έχασαν τις έδρες τους. Όσοι παραμένουν προέρχονται κυρίως από βαθιά συντηρητικές περιοχές και είναι περισσότερο ευθυγραμμισμένοι με τον Τραμπ.

Έτσι, ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο σε ένα μικρότερο, αλλά πολιτικά πιο ομοιογενές κόμμα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Ρεπουμπλικανοί βρίσκονται μπροστά σε ένα τέτοιο δίλημμα.

Μετά την ήττα του Μιτ Ρόμνεϊ από τον Μπαράκ Ομπάμα το 2012, εσωτερική μελέτη του κόμματος είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να προσεγγίσει περισσότερους νέους, γυναίκες και μη λευκούς ψηφοφόρους.

Αντί όμως να ακολουθήσει αυτή την κατεύθυνση, το κόμμα μεταμορφώθηκε υπό τον Τραμπ, υιοθετώντας μια περισσότερο εθνικιστική, λαϊκιστική και αντιμεταναστευτική πολιτική ταυτότητα.

Η ανάδειξη του Τζόρνταν και του Μίλερ μετά τις εκλογές του 2026 αποτελεί, σύμφωνα με το CNN, μια νέα εκδοχή αυτής της στροφής.

Οι Δημοκρατικοί, αντίθετα, θα αντιμετωπίσουν μια διαφορετική πρόκληση. Η εκλογή στελεχών από παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές πολιτείες, όπως το Τέξας, το Κάνσας και η Νότια Καρολίνα, διευρύνει το ιδεολογικό φάσμα του κόμματος και ενδέχεται να ενισχύσει τις διαφωνίες μεταξύ κεντρώων και προοδευτικών.

Το μεταναστευτικό αποκαλύπτει τις διαθέσεις του MAGA

Η άρνηση της ρεπουμπλικανικής βάσης να αποδεχθεί μια πιο μετριοπαθή πολιτική φάνηκε ξεκάθαρα στην αντιπαράθεση που ξέσπασε γύρω από το μεταναστευτικό.

Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes», ο Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφωνίας με το νέο Κογκρέσο για μεταρρυθμίσεις στη μεταναστευτική πολιτική.

Στη συνέχεια, ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Μαρκγουέιν Μάλιν, υπαινίχθηκε ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να προβλέπει μόνιμο νόμιμο καθεστώς παραμονής για τους λεγόμενους Dreamers, τους μετανάστες χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα που μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ σε παιδική ηλικία.

Οι δηλώσεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του MAGA, με πολλούς υποστηρικτές του Τραμπ να εκφράζουν φόβους ότι ο πρόεδρος εγκαταλείπει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.

Η παρουσιάστρια του Fox News, Λόρα Ίνγκραχαμ, προειδοποίησε κατά οποιασδήποτε «αμνηστίας» για τους μετανάστες, σε εκπομπή με τίτλο «Λάθος συμπεράσματα».

Μία ημέρα αργότερα, ο Μάλιν εμφανίστηκε στην εκπομπή της για να διαβεβαιώσει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στη μεταναστευτική πολιτική και στις απελάσεις.

Η επόμενη ημέρα και το βλέμμα στο 2028

Η συζήτηση για το μέλλον των Ρεπουμπλικανών μετά τον Τραμπ έχει ήδη αρχίσει, κυρίως μεταξύ στελεχών που ενδέχεται να διεκδικήσουν την ηγεσία του κόμματος.

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς αποστασιοποιήθηκε από τον πόλεμο με το Ιράν, ενώ ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις, προειδοποίησε ότι η εκλογική ήττα θα μπορούσε να προκαλέσει πολιτική ζημιά με διάρκεια ακόμη και μία δεκαετία.

Προς το παρόν, ωστόσο, η ηγεσία του Τραμπ παραμένει αδιαμφισβήτητη στο εσωτερικό του κόμματος, με τον Μίλερ, τον Τζόρνταν και τον Χέγκσεθ να αποτελούν κεντρικά πρόσωπα της πολιτικής του στρατηγικής.

Αντί για επαναπροσδιορισμό μετά την εκλογική ήττα, οι Ρεπουμπλικανοί επιλέγουν τη συνέχιση της αντιπαράθεσης. Και με τους Δημοκρατικούς να αναλαμβάνουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, το 2027 διαμορφώνεται ως χρονιά έντονων πολιτικών συγκρούσεων στην Ουάσινγκτον.